Blossom jas

Tijdens het Sew Naaiz weekend bijna een jaar geleden, werden er naast de stofjes in de goodiebag ook nog enkele stofjes verloot. Eentje daarvan was een heel glibberig satijnachtig gebloemd stofje van Mon Depot, dat niet echt gegeerd bleek. Ik won ook zo'n lap, en eerlijk? Ik had veel liever 2 naadwaarde magneetjes gewonnen... ;-) Het zal je dan ook niet verwonderen dat die lap achteraan in de kast geduwd werd.

Mon Depot sponsorde diezelfde stof ook nog voor de derde Sew Challenge van Davina (dit zegt genoeg over de populariteit van de stof zeker?). Lieve slaagde erin er een prachtige jurk uit tevoorschijn te toveren, en later zelfs nog een hemd voor haar man.

Begin mei vierden we de 91e verjaardag van mijn oma. Het 13-jarige achternichtje droeg voor die gelegenheid een bomberjack, in een glad gebloemd stofje. De herinnering aan mijn gewonnen lap was niet ver genoeg verdrongen, want plots zag ik er toch een mogelijk projectje in...

Dus toen de naailessen in september weer van start gingen, tekende ik het patroon van de Blossom jas uit LMV maart/april 2015 over. Het stof knippen was geen tof werkje. Eerst was het zoeken naar stukken die nog niet beschadigd (gehaakt) waren, voorzichtig zijn met het spelden van het patroon, om geen nieuwe lusjes te creëren, en dan proberen de lap in bedwang te houden tijdens het knippen, om correcte stofdelen te bekomen.

In tegenstelling tot de beschrijving in LMV, koos ik ervoor om de Blossom jas volledig te voeren. Ik kocht een iets dikkere (warmere) stof bij de Stoffenkoning aan hun kraam op het Stoffenspektakel. Maar ook die was gedoemd. Middenin de lap zat een grote fout. Aan de goede kant van de stof niet erg zichtbaar, aan de verkeerde kant daarentegen heel goed, en net die kant wou ik zichtbaar in de bomberjack. Niet dus, want ik kreeg de patroondelen op geen enkele manier naast de fout gelegd. Toch maar de goede kant dan...

Het stikken op zich viel nog redelijk goed mee met mijn boventransportvoet. Waar mogelijk gebruikte ik wonderclips in plaats van speldjes, of wondertape, zoals aan de paspelzakken met blokrits. Ondanks het supergladde stofje ben ik tevreden over hoe die ritsen ingezet zijn.

Welke aanpassingen deed ik allemaal aan het patroon?

  • voor- en rugpand werden 5cm verlengd
  • mouwen werden 4cm verlengd
  • jasje werd volledig gevoerd

  • boordje onderaan in boordstof ipv in dezelfde stof, en veel smaller dan het patroon (~80%)
  • mouwen afgewerkt met boordstof ipv met een elastiek in de zoom (nog extra lengte)

Ritsen en boordstof kocht ik allemaal bij Stoff.be.

En ben ik nu blij met de bomberjack? In de naailes kreeg ik veel complimenten, maar de mdh trok maar een raar gezicht toen ik hem vroeg er foto's van te maken. En voor die foto's vond ik het niet gemakkelijk om een geschikt t-shirt te vinden voor eronder. Dus nee, eigenlijk is de bomber toch niet wat ik ervan verwacht had, past zo'n druk gebloemd stofje (met zwarte achtergrond) mij totaal niet, en hangt hij al sinds het maken van die foto's bijna 3 maanden geleden onaangeroerd in de kast. En ook de blogtekst liet lang op zich wachten, want schrijven over een project waar je toch niet zo tevreden over bent, resulteert in uitstelgedrag...

Valerie top

Nog zo'n project waarover ik in het totaal verkeerde seizoen blog... Vorige zomer verschenen er op talrijke blogs Valerie tops, zo'n off-shoulder t-shirt waarvan het patroon volledig zelf te tekenen is op basis van slechts enkele maten. Lien was onmiddellijk vragende partij.

We namen haar maten en deden een poging om het patroon te tekenen. Maar hoe bepaal je de lengte van zo'n off-shoulder top? Voor de zekerheid nam ik de lengte van schouder tot heup.

We kozen het laatste restje van een stofje dat je hier al eerder zag passeren. Het pakketje ging in september nog mee op naaiweekend maar kwam niet uit de tas. Tijdens Ge(s)tikt Limburg zette ik het dan toch maar in mekaar.

Ik paste na assemblage de volgende zaken nog aan: de armuitsnijding diepte ik 2cm uit, en rondde ik af (ipv in een punt). Van de lengte deed ik opnieuw 7cm af. En de volgende keer leg ik de patroondelen toch 1 à 2cm van de stofvouw voor wat extra breedte (vooral op de heupen), zeker als er een versie in een soepelvallend stofje volgt. Hoewel er in de laatste B*Trendy een gelijkaardig shirt staat in soepele katoen. Misschien teken ik dit patroon wel gewoon over...

En nu maar hopen dat het snel warmer wordt, zodat Lien er zelf nog wat plezier aan kan beleven alvorens het naar de volgende kast verhuist. Want ze testte alle mogelijkheden al uit: van heel zedig met beide schouders bedekt,

over enkel rechts of links bloot,

en zelfs lekker "sexy" met beide schouders bloot...

Sterrensnoepje

Ojee, januari is alweer voorbij, en er verscheen nog maar 1 blogpost in 2018. Niet goed bezig. In februari post ik er meer, beloofd...

Van de pailletten stof van de Leonora sweaters bleef nog een redelijk groot stuk over. Ook de lap Punta di Roma die ik oorspronkelijk kocht voor de Leonora's lag nog onaangeroerd in de kast. Lien bestelde onmiddellijk een kleedje met een grote wrijf-ster erop. We kozen opnieuw voor de Candy dress uit LMV, met dezelfde aanpassingen, alweer in een grotere maat, aangezien de vorige versie alweer aan de korte kant is.

Een perfecte 5-puntige ster werd getekend met passer en lineaal. Nu was het wel heel belangrijk dat deze juist op de wrijfrichting van de pailletten stof gelegd werd.

De ster werd bevestigd volgens de manier van de boleo tas die ik al eerder gebruikte voor dit zakje. Dit bezorgde mij nog heel wat hoofdbrekens over het afwerken van de achterkant van de ruwe pailletten stof. Uiteindelijk bevestigde ik er opnieuw tricot voering tegen, en vouwde die op redelijk onorthodoxe wijze rond de pailletten stof, alvorens alles aan de voorkant te doorstikken.

De volgende keer stik ik de figuur er toch gewoon als applicatie op. Minder werk, en dan komen er geen pailletten klem te zitten in de naden...

De koord in de taille verving ik opnieuw door elastisch biais. Veel gemakkelijker te knopen, lost niet, en kan geknoopt blijven bij aan- en uitkleden...

En wat is dat toch plezant om te spelen met die pailletjes ;-)

Plooirokjes

Vorig jaar al zag ik her en der geruite plooirokjes in het straatbeeld, en werd ik nostalgisch naar de Schotse rokjes die mama vroeger maakte. In de herfst verschenen ze opnieuw en was ik vastbesloten om er te maken voor de dochters. Het mochten echter geen schreeuwerige exemplaren worden, en de kramen op het Stoffenspektakel en het Stoffencircus hadden niet wat ik zocht. Een bezoekje aan Tirelire bracht redding. Daar lag prachtige geruite wol van Scapa !!

Ik gebruikte geen patroon, maar streek plooien over de hele breedte van de stof, zodanig dat de originele breedte van de ruiten behouden bleef. Een heel werk ! (En hopelijk blijven ze goed zitten bij het wassen.)

Ik deelde de heupenomtrek door de plooibreedte, en rondde naar boven af om het aantal plooien te bepalen. Voor Kaat had ik iets minder dan de stofbreedte nodig, voor Lien iets meer. De naden zijn weggewerkt onderin de plooien.

Bij een geruit rokje vind ik het nog belangrijker dan bij andere rokjes dat het onderaan mooi recht hangt. Op basis van de aanpassingen die ik eerder al deed, en hun nieuwe maten (voorlengte, zijlengte en ruglengte, tot op de grond) werd de bovenkant bijgeknipt. Daar zie je nu wel heel goed dat de dochters hun rokjes scheef dragen, maar met een t-shirt erover valt dat helemaal niet op.

De taille-elastiek kocht ik weer bij Stoff.be.

En ik kan lekker nostalgisch wezen en genieten van deze creatie ;-)

Lulu broek

Bij deze nog een laatste blogpost voor 2017, over een project waarvan ik het patroon al tekende in mei, dat voor het eerst onder mijn naaimachine belandde op naaiweekend en afgewerkt werd op de Ge(s)tikt Limburg naaidag, en maar niet op foto en blog geraakte. En eigenlijk is het ook geen project meer voor deze koude wintermaanden, maar binnenkort is ze misschien te kort, de Lulu broek uit LMV mei-juni/2017.

De dochters zijn nog steeds geen broekendraagsters, maar een losse broek in de zomer kunnen ze nog wel appreciëren. De nood aan een nieuw exemplaar was echter zo hoog en mijn getwijfel over welke maat te kiezen zo groot, dat er snel 3 exemplaren gekocht werden, en daarmee belandde dit project op de UFO (unfinished objects) stapel.

Het is nochtans een keitoffe broek met bandplooien en steekzakken, en ik knipte uiteindelijk maat 146-152 voor de 10-jarige dochter. Voorlopig past ze perfect...

Het tunnelkoordje in de tailleband verving ik door een elastiek. Knoopsgaten maakte ik wel, maar die liet ik voorlopig dicht.

Stof kocht ik tijdens een fysieke verkoop van Stof 'n Love voor een losse broek voor mezelf, maar die zal ik er niet meer uit krijgen nu.

Onderaan zit een aangeknipt boordje, dat ik eventueel nog kan uitlaten als de broek tegen de zomer te kort blijkt te zijn. En anders verhuist ze snel van kast, en maak ik een nieuw exemplaar van de overschot van de stof ;-)

En dan eindig ik met jullie allemaal het beste te wensen voor 2018, en hopelijk nog veel leesplezier (en reacties) op mijn blog !!

Feestelijke Aster

Tijdens het Handige Bloesems naaiweekend kregen we bezoek van Nathalie van de Stoffenschuur. Op voorhand mochten we al doorgeven welke stofjes ze zeker moest meebrengen, en dat deed ik dan ook. Ik was namelijk op zoek naar een stofje om te combineren met de pailletten. Ter plaatse bleek de combinatie toch niet zoals gehoopt. Maar het stofje bleef in mijn gedachten spoken...

Els met haar veelvoud aan Asters bracht me op het idee om dat succespatroon nog eens uit de kast te halen, en ik liet Nathalie een stuk afknippen.

Eén probleem, het patroon bleek spoorloos. Overal gezocht, overal rondgehoord of ik het toevallig uitgeleend had, het leverde niets op. Uiteindelijk heb ik het dan maar opnieuw overgetekend.

En wat een geluk dat ik de wijzigingen goed gedocumenteerd had in de vorige blogposts. Trui verlengd,

mouwen verlengd,

en de kraag zoals in de beschrijving zonder naadwaarde.

Bijpassende boordstof kocht ik ook bij de Stoffenschuur. Deze bevat wat glitter, en maakt er zo een feestelijke Aster van, ideaal voor deze tijd van het jaar...

Nieuwe flap voor de Versa Versa

De lap kunstleer was helemaal op na de City Hopper, maar van de waxed cotton had ik nog wel wat over. Plannen om een extra flap te maken voor de Versa Versa waren er al lang, en tijdens het naaiweekend had ik nog een snel-klaar projectje nodig na dit tijdrovende project.

De donkerbruine waxed cotton past heel mooi bij het naturel kurkleer met zilver, en zo heb ik met weinig extra moeite na de zomerse Versa Versa nu ook een winterversie. Alleen het metalen hoekje had ik toen, en bij het maken van de foto's, nog niet, maar werd ondertussen wel aan de punt bevestigd.