Plooirokjes

Vorig jaar al zag ik her en der geruite plooirokjes in het straatbeeld, en werd ik nostalgisch naar de Schotse rokjes die mama vroeger maakte. In de herfst verschenen ze opnieuw en was ik vastbesloten om er te maken voor de dochters. Het mochten echter geen schreeuwerige exemplaren worden, en de kramen op het Stoffenspektakel en het Stoffencircus hadden niet wat ik zocht. Een bezoekje aan Tirelire bracht redding. Daar lag prachtige geruite wol van Scapa !!

Ik gebruikte geen patroon, maar streek plooien over de hele breedte van de stof, zodanig dat de originele breedte van de ruiten behouden bleef. Een heel werk ! (En hopelijk blijven ze goed zitten bij het wassen.)

Ik deelde de heupenomtrek door de plooibreedte, en rondde naar boven af om het aantal plooien te bepalen. Voor Kaat had ik iets minder dan de stofbreedte nodig, voor Lien iets meer. De naden zijn weggewerkt onderin de plooien.

Bij een geruit rokje vind ik het nog belangrijker dan bij andere rokjes dat het onderaan mooi recht hangt. Op basis van de aanpassingen die ik eerder al deed, en hun nieuwe maten (voorlengte, zijlengte en ruglengte, tot op de grond) werd de bovenkant bijgeknipt. Daar zie je nu wel heel goed dat de dochters hun rokjes scheef dragen, maar met een t-shirt erover valt dat helemaal niet op.

De taille-elastiek kocht ik weer bij Stoff.be.

En ik kan lekker nostalgisch wezen en genieten van deze creatie ;-)

Lulu broek

Bij deze nog een laatste blogpost voor 2017, over een project waarvan ik het patroon al tekende in mei, dat voor het eerst onder mijn naaimachine belandde op naaiweekend en afgewerkt werd op de Ge(s)tikt Limburg naaidag, en maar niet op foto en blog geraakte. En eigenlijk is het ook geen project meer voor deze koude wintermaanden, maar binnenkort is ze misschien te kort, de Lulu broek uit LMV mei-juni/2017.

De dochters zijn nog steeds geen broekendraagsters, maar een losse broek in de zomer kunnen ze nog wel appreciëren. De nood aan een nieuw exemplaar was echter zo hoog en mijn getwijfel over welke maat te kiezen zo groot, dat er snel 3 exemplaren gekocht werden, en daarmee belandde dit project op de UFO (unfinished objects) stapel.

Het is nochtans een keitoffe broek met bandplooien en steekzakken, en ik knipte uiteindelijk maat 146-152 voor de 10-jarige dochter. Voorlopig past ze perfect...

Het tunnelkoordje in de tailleband verving ik door een elastiek. Knoopsgaten maakte ik wel, maar die liet ik voorlopig dicht.

Stof kocht ik tijdens een fysieke verkoop van Stof 'n Love voor een losse broek voor mezelf, maar die zal ik er niet meer uit krijgen nu.

Onderaan zit een aangeknipt boordje, dat ik eventueel nog kan uitlaten als de broek tegen de zomer te kort blijkt te zijn. En anders verhuist ze snel van kast, en maak ik een nieuw exemplaar van de overschot van de stof ;-)

En dan eindig ik met jullie allemaal het beste te wensen voor 2018, en hopelijk nog veel leesplezier (en reacties) op mijn blog !!

Feestelijke Aster

Tijdens het Handige Bloesems naaiweekend kregen we bezoek van Nathalie van de Stoffenschuur. Op voorhand mochten we al doorgeven welke stofjes ze zeker moest meebrengen, en dat deed ik dan ook. Ik was namelijk op zoek naar een stofje om te combineren met de pailletten. Ter plaatse bleek de combinatie toch niet zoals gehoopt. Maar het stofje bleef in mijn gedachten spoken...

Els met haar veelvoud aan Asters bracht me op het idee om dat succespatroon nog eens uit de kast te halen, en ik liet Nathalie een stuk afknippen.

Eén probleem, het patroon bleek spoorloos. Overal gezocht, overal rondgehoord of ik het toevallig uitgeleend had, het leverde niets op. Uiteindelijk heb ik het dan maar opnieuw overgetekend.

En wat een geluk dat ik de wijzigingen goed gedocumenteerd had in de vorige blogposts. Trui verlengd,

mouwen verlengd,

en de kraag zoals in de beschrijving zonder naadwaarde.

Bijpassende boordstof kocht ik ook bij de Stoffenschuur. Deze bevat wat glitter, en maakt er zo een feestelijke Aster van, ideaal voor deze tijd van het jaar...

Nieuwe flap voor de Versa Versa

De lap kunstleer was helemaal op na de City Hopper, maar van de waxed cotton had ik nog wel wat over. Plannen om een extra flap te maken voor de Versa Versa waren er al lang, en tijdens het naaiweekend had ik nog een snel-klaar projectje nodig na dit tijdrovende project.

De donkerbruine waxed cotton past heel mooi bij het naturel kurkleer met zilver, en zo heb ik met weinig extra moeite na de zomerse Versa Versa nu ook een winterversie. Alleen het metalen hoekje had ik toen, en bij het maken van de foto's, nog niet, maar werd ondertussen wel aan de punt bevestigd.

Zwarte pieten

Of moet ik zeggen witte mieten? Onderzoek op mijn eigen blog leerde me dat de vorige pietenpakken 4 jaar oud zijn (met een kleine aanvulling 2 jaar geleden). De (last-minute) vraag van Lien voor een groter exemplaar was dus wel gerechtvaardigd. Alleen was dat buiten het koppige gedrag van kleine zus gerekend. Zoals wel vaker eiste ook zij een nieuw exemplaar, want de stof / kleur die grote zus eerder koos, vindt zij niet mooi en ze weigert dan ook pertinent die kleren te dragen. Bij deze presenteer ik dus niet 1, maar 2 nieuwe pietenpakken...

's Morgens voor school nog blogfoto's maken, leidt al eens tot rare (vermoeide) blikken.

Maar ook de moves van het pietendansje werden nog even geoefend.

Het materiaal komt allemaal van Stoff.be: velours de panne in 3 verschillende kleuren, en een gouden lintje voor de afwerking. Pluimen kocht ik ooit bij Hema.

Je vraagt je misschien af waar ik die 3e kleur dan voor gebruikte. In beide pietenpakken voegde ik een contrastkleur toe als randje aan de muts, bovenaan de cape en onderaan de broek (tunnels voor koord en elastiek). Bij Kaat zie je nog dat dit in het fuchsia van Lien haar outfit is. Lien koos echter voor donkerpaars, en dat steekt heel weinig af tegen het zwart van de kousen en het tshirt. Enkel dat van de muts steekt een beetje af tegen haar blonde haren (en het valt me nu pas op dat het perfect bij haar bril past)...

Heel veel moeite dus (want zo'n smalle strook velours de panne krult zo hard dat je het amper mooi aangezet krijgt) voor weinig extra toegevoegde waarde. Maar die blije (zotte) gezichten, daar doen we het voor...

Ben je nog op zoek naar een uniek pietenpak? Ik verkoop de kleinere versies, dus stuur gerust een berichtje via het contactformulier. Lien droeg de blauwe versie van het 1e tem 4e leerjaar (6 tot 9 jaar), Kaat de rode van de 2e kleuterklas tem het 2e leerjaar (4 tot 7 jaar). Om jullie een idee te geven van de maten: andere kleren die ik voor hen maak, zijn altijd de maat volgens hun leeftijd, of een maatje groter (op de groei)...

Feestelijke vogeltjes

Hoewel het de laatste tijd verschrikkelijk druk is, zowel privé (het meeste van mijn vrije tijd gaat op aan taxiritten, en een kuisvrouw die ziek is) als op het werk (projecten die nog af moeten tegen het einde van het jaar, de planning voor 2018 die we als zelfsturend team zelf moeten opstellen, en binnen minder dan een week verhuizen we allemaal), wou ik toch niet afwijken van de traditie van de laatste jaren om niet alleen de kroon maar ook het feestkleed voor Kaat zelf te maken.

Ik had er mezelf gemakkelijk vanaf kunnen maken, en aan Kaat haar wens beantwoorden om exact hetzelfde kleed te maken als dat van Lien. Maar ik weigerde. Volgend jaar hangt dat toch sowieso in haar kast. Ze mocht van mij kiezen: hetzelfde patroon of hetzelfde stof, maar niet allebei. De keuze was snel gemaakt dat het dan zeker de Polina Dress met ruffles zou worden.

Het stof kiezen had heel wat meer voeten in de aarde. We doorzochten de categorie "katoen met print" van een lange lijst webshops, ik kocht een lap tijdens de stockverkoop bij Stoff.be, en we struinden langs de vele kramen op het Stoffencircus in Lommel. Maar niets was naar haar zin. Uit mijn voorraad haalde ze een stofje dat absoluut niet feestkleed-waardig was. Mijn laatste hoop was een lang gekoesterd stofje van Timeless Treasures (Frozen Winter Blues Metallic Bluebirds Blue) dat ik ooit eens kocht op de verkoop van Something Strange. Ik wreef in mijn pollekes toen ze dat goedkeurde. Een vrolijke winterse print met veel bling bling...

Enige probleem: ik kocht maar 1m50 van het 1m10 brede stof. Dus weer geen cirkelrok, maar deze met rimpels zwiert ook goed. (Vraagje aan de meisjesmama's : hoe krijgen jullie zo'n zwierfoto's scherp?)

Met heel veel puzzelen kon ik het rugpand nog knippen met doorlopende print.

Het rokdeel knipte ik aan de stofvouw. Maar de rits moest toch een stukje doorlopen in dit rokdeel. De hulp van de naaijuf werd ingeroepen, en zij had een fantastische oplossing. Ik stikte een neep in middenrug, knipte die gedeeltelijk in, en gebruikte die randjes stof om de rits aan vast te zetten. En omdat het een rimpelrok is en de strik erover valt, zie je daar niets van, en moest ik me geen zorgen maken over de print.

Dat striklint kreeg ik niet meer uit de vogeltjesstof, dus knipte ik die uit het katoentje van de voering. Zo valt de strik veel harder op dan bij Lien, en gecombineerd met de omgedraaide ruffles vormt dit wel een mooi geheel. Alleen viel het bij Kaat minder in de smaak...

De taart ook nog zelf maken, was deze keer geen optie. Enerzijds omwille van de tijd, maar ook omwille van het thema. Je raadt het al : Harry Potter. Lien koos vorig jaar datzelfde thema, en toen deden we al een beroep op Rosa's Sweet Corner voor de Hedwig-taart. Dus ook nu bestelde ik daar een taart, met alle wensen van Kaat : Hermelien, de Griffoendor sjaal en een toverstok. Het was een prachtige (en lekkere) creatie !

Om af te sluiten nog graag even jullie mening. Strik laten zitten of eraf knippen (lostornen is me teveel werk, want de voering van het bovenstuk is volledig (en perfect) vastgestikt)?

Ijsjes voor een jarige

Vandaag vierden we alweer een verjaardag. Kaat werd 8 jaar. Gisteren mocht ze al trakteren in de klas. Ze vroeg ijsjes. Maar ijsjes in november? Ik herlas net deze blogtekst, en kan alleen maar concluderen dat onze dochters allebei in het verkeerde seizoen geboren zijn ;-)

Gelukkig bedoelde ze het anders. Ze zag ooit cakejes op een ijshoorntje. Dus gingen we aan de slag. Beslag in een muffinvorm, hoorntje er bovenop, en 24 minuten in de oven. Eenvoudiger kon niet. Proefexemplaren geslaagd !

Alleen, hoe laat je die chocolade op 24 stuks drogen? En hoe vervoer je die ijsjes? We zochten in meer dan 10 winkels naar ijsbekertjes, maar remember, wrong season... Uiteindelijk sneed ik gaten in de dozen van de gewone hoorntjes om ze in recht te zetten.

Een jarige hoort natuurlijk een kroon te dragen. Toen Lien in het 3e leerjar zat, waren we nog niet op de hoogte dat er in de school geen meer gemaakt werd. Maar nu waren we voorbereid, en maakte ik er (op tijd) zelf eentje.

Ook deze keer geen zelfgemaakt getal, maar een button van Noelanders in Wellen.

Nieuwsgierig waar ik het stofje kocht? Kom dan binnen enkele dagen nog eens terug, wanneer ik jullie de verjaardagsoutfit laat zien...