Ijsjes voor een jarige

Vandaag vierden we alweer een verjaardag. Kaat werd 8 jaar. Gisteren mocht ze al trakteren in de klas. Ze vroeg ijsjes. Maar ijsjes in november? Ik herlas net deze blogtekst, en kan alleen maar concluderen dat onze dochters allebei in het verkeerde seizoen geboren zijn ;-)

Gelukkig bedoelde ze het anders. Ze zag ooit cakejes op een ijshoorntje. Dus gingen we aan de slag. Beslag in een muffinvorm, hoorntje er bovenop, en 24 minuten in de oven. Eenvoudiger kon niet. Proefexemplaren geslaagd !

Alleen, hoe laat je die chocolade op 24 stuks drogen? En hoe vervoer je die ijsjes? We zochten in meer dan 10 winkels naar ijsbekertjes, maar remember, wrong season... Uiteindelijk sneed ik gaten in de dozen van de gewone hoorntjes om ze in recht te zetten.

Een jarige hoort natuurlijk een kroon te dragen. Toen Lien in het 3e leerjar zat, waren we nog niet op de hoogte dat er in de school geen meer gemaakt werd. Maar nu waren we voorbereid, en maakte ik er (op tijd) zelf eentje.

Ook deze keer geen zelfgemaakt getal, maar een button van Noelanders in Wellen.

Nieuwsgierig waar ik het stofje kocht? Kom dan binnen enkele dagen nog eens terug, wanneer ik jullie de verjaardagsoutfit laat zien...

City Hopper

Herinneren jullie je deze tas nog? Die werd heel veel gebruikt, als handtas op vakantie, tijdens een weekendje weg, of op daguitstap. Ze kon wel tegen een stootje en er kon net dat tikkeltje meer in. Maar afgelopen zomer, in Walibi, na 4 jaar trouwe dienst, begaf de rits het en stond ik voor een dilemma: een nieuwe rits inzetten (en dus eerst helemaal uit mekaar halen), of toch maar ineens een nieuwe tas. De City Hopper van 128 stond al langer op de planning, dus besloot ik die als groot project mee te nemen op naaiweekend.

Ik had nog een lap teal kunstleer liggen (gekocht voor de Little Pretty Party Purses maar uiteindelijk niet de juiste kleur voor bij de outfits). De keuze om te combineren met donker bruin werd ingegeven door mijn teenslippers ;-) Het enige materiaal in een kleur naar mijn smaak bij K-bas was de waxed cotton, een ideaal moment om dat eens te proberen. De eerste indruk was niet zo geweldig, alle vouwlijnen waren te zien. Maar eens verwerkt, en het waslaagje een beetje minder, is het wel mooi materiaal.

Op vraag stuurde Mieke mij foto's van beide stoffen, enerzijds gecombineerd met de teal tassenband, anderzijds met de bruine. Voor de sluitingen en D-ringen week ik deze keer af van mijn favoriet (nikkel) en ging voor brons.

De voering bestelde ik lang geleden eens bij Modecoupon om er een rok of kleedje van te maken. Waar de voorraad al niet goed voor is...

De tas werd tijdens de herfstvakantie uitvoerig getest in London, maar niet 100% goedgekeurd. De afmetingen zijn ideaal, al die buitenvakjes best praktisch om papieren of pennen binnen handbereik op te bergen. Maar mijn tas zakt in mekaar als een pudding bij het dragen, en dat maakt het heel moeilijk om er snel iets uit te halen. Ook al is kunstleer vrij dik, het had een laag versteviging kunnen gebruiken...

De draagriem maakte ik al bijna 20cm langer, maar is voor mij toch nog kort om als rugzak te dragen of schuin over de schouder. Eigenlijk had ik het kunnen weten, want met mijn 1m76 ben ik toch een beetje groter dan Fabienne. Als ik eens heel veel tijd heb, haal ik er de schuifgespen waarschijnlijk vanaf, want die hebben toch geen nut. Ofwel bestel ik opnieuw enkele meters tassenband, en vervang ik de draagriem door een nog langer exemplaar. En misschien bevestig ik er dan ook ineens drukknopen op, om de riem vast te zetten, zodat de tas niet meer kan doorzakken. To be continued...

Griffoendor (*Gryffindor*)

Een tijdje geleden schreef ik al dat het bloggen op een laag pitje stond, aangezien mijn treinuurtjes volledig gespendeerd werden aan een groot geheim project. Nu kan ik dat eindelijk onthullen...

Afgelopen week trokken we met de kinderen naar London. Op een van die dagen stond een trip naar de Warner Bros Studios op het programma, waar alle films van Harry Potter opgenomen werden. Lien is al een grote fan, maar om ook Kaat warm te maken en in te wijden in de wondere wereld van Zweinstein (Hogwarts), ontleenden we de luistercd's van boeken 1 en 2, en keken in de zomer naar de eerste film. Daar zag ik de hoofdpersonages rondlopen met een rood en goud gestreepte sjaal. Het idee groeide om de breipriemen nog eens ter hand te nemen, en de dochters van een handgemaakt exemplaar te voorzien. We schrijven 12 augustus, deadline 28 oktober.

De wol (Lana Grossa Cool Wool Big) vond ik bij Tirelire (daar kreeg ik aan de kassa al dadelijk de vraag of ik een Harry Potter sjaal ging breien, een hele geruststelling dat de kleuren goed gekozen waren), het patroon baseerde ik op deze tutorial.

In de sjaal kropen heeeeeeeeeeeeeel veel uurtjes (ik ben dan ook niet van de snelste breisters). Ik rekende het even voor jullie uit... Een blok, bestaande uit 22 rijen van 60 steken (afwisselend rechts en averechts met naalden 4.5), kostte me in het begin 2 uur, naar het einde toe nog "slechts" anderhalf uur. Een sjaal bestaat uit 19 van die blokken (10 rode en 9 gele). Tel daar nog eens bij dat er veel draadjes ingestopt moesten worden, en 22 flosjes aan elke sjaal gemaakt. Dan kom ik toch op ongeveer een volledige werkweek per sjaal... In het beste geval 3 dagen per week met 2 treinritten van een dik uur, en slechts 10 weken tussen de aankoop van de wol en ons vertrek naar London. Dat betekende ook thuis nog verder breien, maar in het grootste geheim, 's avonds wanneer de kinderen in bed lagen, op mijn vrije maandagnamiddag, tussen de taxiritten naar de hobby's,... 2 dagen voor ons vertrek waren beide sjaals eindelijk klaar en ingepakt !!

Geheel toevallig zag ik een maand geleden in een mail van Etsy reclame van deze shop. Zij had nog net 2 mutsen in de kleuren van Griffoender ter beschikking, dus die werden heel snel besteld.

Bij de muts zat een envelop, verzegeld met een wassen stempel van Zweinstein.

Deze bevatte een gepersonaliseerde brief, met de wasinstructies, opgesteld in zeer officiële taal, afkomstig van The Hogwarts Department of Uniforms.

Tijdens de eerste dag in London kwamen we regelmatig kinderen en volwassenen tegen met zo'n sjaal en/of muts, en dat leverde toch enkele jaloerse blikken op. Maar toen ze op de ochtend van het bezoek aan de Harry Potter studios hun eigen unieke exemplaar overhandigd kregen, was dat allemaal heel snel vergeten !!

Nu waren we helemaal klaar om aan de Harry Potter dag te beginnen. We begaven ons naar Platform 9 3/4 in het King's Cross station, om mee te reizen met de Zweinsteinexpres (Hogwarts Express). Ettelijke pogingen werden ondernomen, zwaaiend met de toverstok, en met een grote aanloop, maar het lukte niet om door de muur te lopen.

Dan maar met de Harry Potter Collectebus (Knight Bus)...

... naar de magische locatie.

De gids in de studios zag onmiddellijk dat hij met 2 grote fans te maken had, en Lien en Kaat kregen de eer om de deur naar de Grote Zaal (Great Hall) te openen en als eersten binnen te wandelen...

In de studios ontdekten we allerlei attributen en decors uit de 8 films. We roerden er in een kom met trollensnot,

de kinderen trokken het bijpassende gewaad van Griffoendor aan,

en vlogen rond op een Nimbus2000.

Uiteindelijk stapten Lien en Kaat dan toch op de Zweinstein express,

genoten van een overheerlijk glas boterbier (butterbeer)

dat hen voldoende toverkracht gaf om een bende Dooddoeners (Death Eaters) te verslaan.

Natuurlijk mocht een bezoekje aan het huis van de Duffelingen (Dursleys) in Ligusterlaan 4 (4 Private Drive) niet ontbreken,

alsook aan de toverstokken winkel van Olivander (Ollivander's wand shop),

testten ze even de (vliegende) motorfiets van Hagrid uit,

en kropen achter het stuur van de Ford Anglia van de Wemels (Weasley).

Als kers op de taart aanschouwden we een gigantisch grote maquette van Zweinstein.

Om deze lange fotoreeks af te sluiten nog enkele close-ups

en enkele foto's waaruit hun enthousiasme nog maar eens blijkt...

En zoals jullie zien, de sjaal en muts werden de hele dag aangehouden. Ja, zelfs gedurende de rest van onze citytrip in London waren ze herkenbaar als echte fans... En deze morgen vertrokken ze zelfs zo naar school (gelukkig lieten de temperaturen het ook toe) ;-)

Leonora sweaters

Rondsnuffelen in de webshop van De Stoffenmadam is heel gevaarlijk. Je komt er allerlei mooie stofjes tegen, zeker als de dochters over je schouder mee kijken. En zo belandde er een lapje Houdini pailletten in goud/zilver in mijn winkelmandje (stoffenaankoop bij Madeline: 4 van de 7 verwerkt). Het plan was snel duidelijk, de juiste puzzelstukjes vinden iets minder...

De pailletten zouden het voorpand worden van een sweater met raglan mouwen. Maar waar vond ik zo'n patroon voor meisjes? Juist, het boek Naaien voor beginners KIDS met allemaal kinderpatronen uit LMV bracht redding. De Leonora sweater (met een langer rug- dan voorpand) uit editie sept/okt 2015 was perfect.

Nu nog bijpassende sweaterstof vinden. Ik liet Nathalie van de Stoffenschuur al enkele rollen meebrengen naar ons naaiweekend, maar de perfecte match zat er niet tussen. Ook een speurtocht op het Stoffenspektakel leverde geen beige/grijze sweaterstof op. Soms moet je dan maar een ander puzzelstukje kiezen, en ik kocht een lap turquoise sweaterstof.

Maar hoe werk je die pailletten nu af? De achterkant van zo'n stofje is redelijk hard. Op ons naaiweekend was ook een van de dames van Stoff.be aanwezig, en zij raadde me aan er een tricot voering achter te zetten. Handig toch als je dan ook meteen weet waar je dat kan kopen. Die voering knipte ik iets groter dan het voorpand, sloeg de randjes over de pailletjes en stikte rondom vast. Zo komen er in de naad ook geen scherpe randjes piepen (kan vooral hinderen aan de raglan naden en de halsboord).

"En die pailletten stikken, gaat dat vlot?" hoor ik je al denken. Ik gebruikte een ledernaald, en die gleed gewoon door de pailletten. Hoeveel naalden sneuvelden er? Welgeteld 1, enkele centimeters voor het einde van de laatste naad. En zelfs niet door de pailletten, maar recht op een speldje gestikt... ;-)

De kinderen zijn dolgelukkig met hun sweaters. De mooiste en gekste tekeningen en teksten worden gemaakt (bij zichzelf en mekaar). Zelfs de neefjes deden een hele zondagnamiddag niet anders dan over de buiken van hun nichtjes wrijven. Misschien moet ik hen ook iets maken uit het restje? Hoewel daar ook nog andere plannen voor zijn...

Mara top

Voor een keer ben ik eens snel om iets uit een La Maison Victor te maken. Allee ja, snel... Maandag zat de nieuwe editie al in de brievenbus, en ik presenteer jullie nu de Mara top uit editie sept/okt 2017. Maar zolang oktober nog niet voorbij is, telt dat nog, niet?

Samen met de stofjes van de Mona rokjes bestelde ik bij De Stoffenmadam de ribbeltricot die in LMV gebruikt werd, in bordeaux maar ook in blauw (al uitverkocht). Van die laatste bestelde ik een grotere lap, en deelde hem met mama. Haar versie zag je twee weken geleden misschien al? Hoewel ik ook schrik had voor de dikte aan de armuitsnijding, sloeg ik het boordje wel naar binnen zoals de beschrijving aangeeft. En ik moet toegeven dat dat best een mooie afwerking is.

Twee keer shoppen in Hasselt resulteerde in een broek en jasje dat ik er mooi mee kan combineren.

Ik kocht zelfs een bijpassende handtas. 't Is voor mij geen alledaagse outfit (de kinderen reageerden al met "Mama, je ziet er zo anders uit"), maar ik ga hem wel regelmatig dragen. Al helemaal klaar voor de vele feestjes die eraan komen...

In deze versie verlengde ik het patroon 10cm (5cm aan de taille en 5cm onderaan), maar nam onderaan toch weer 2.5cm extra zoom. Perfecte lengte zo, die ik ga aanhouden voor de bordeaux versie. Maar ik ga het patroon aan de schouders wel nog een 2-tal centimeter verbreden, want daar vind ik het toch te smal (zoals met veel patronen, waarom dacht ik er nu weer te laat aan?)...

Mona rokjes

Ondertussen is het al een maand geleden dat ik een naaiweekend organiseerde. Maar van de naaisels die toen onder mijn machine uit rolden, zagen jullie nog niets. Met het mooie weer afgelopen weekend trokken we erop uit om eindelijk wat foto's te maken...

Beide dochters kregen een Mona rokje. Ze kozen zelf het stof op de website van Madeline de Stoffenmadam die ons een mooie korting schonk voor het naaiweekend (al 2 weken op voorhand te gebruiken, zodat de stofjes onmiddellijk verwerkt konden worden). Kaat koos de kobalt melee sweat, afgewerkt met felblauwe biais, Lien ging voor de glitter sweater kobaltblauw (beiden reeds uitverkocht) en die mocht ik afboorden met zilveren elastische biais. Gelijkaardig, maar toch weer heel anders...

De dochters dragen de elastiek in de tailleband altijd onder hun "buikje", zodat gekochte rokjes altijd heel scheef hangen (achter veel korter dan voor). Zelfgemaakte rokjes kort ik dan meestal onderaan in. Maar dat was bij Mona geen optie. Dus sleurde ik de dochters (en de mdh) mee naar de naailes voor een andere oplossing. Het patroon voorziet al een voorpand dat bovenaan iets uitgediept is, maar ik nam daar uiteindelijk nog bijna 5cm extra weg. En nu hangen de rokjes (inclusief zijnaad) mooi recht.

Tenzij ze hun poep nog verder naar achter steken...

Foto's maken van Kaat is geen evidentie. Hoe zotter, hoe liever. Een selectie van de "normaalste" foto's: buik intrekken...

buik zo ver mogelijk vooruit...

en dan krom staan van het lachen...

Verjaardagsoutfit voor onze tiener

Door de drukte van het organiseren van het Handige Bloesems naaiweekend en een groot geheim project dat al mijn trein-reistijd opeist, liet deze blogpost nogal lang op zich wachten. Lien kreeg voor haar 10e verjaardag niet alleen een mooie taart maar natuurlijk ook een nieuwe outfit. En ik mag mezelf een gelukkige mama prijzen dat ze nog steeds heel graag kleedjes draagt.

Toen Lien vroeg om een Saturnus taart, was heel snel beslist dat we voor het kleed ook in het thema ruimte zouden blijven. De stof zag ik meer dan een half jaar geleden op de blog van Lieke voorbij komen. Ik wist dat ik hiermee zou scoren bij Lien, bestelde een grote lap bij Fabric.com en liet die leveren toen een collega van de mdh in de States zat.

Hoewel ik carte blanche kreeg, vroeg ik toch even toestemming voor het patroon. Ik ben niet zo zot van ruches, tenzij subtiel, en Lien dacht er identiek hetzelfde over. De kleine ruches van de Polina dress (een patroon dat ik won) vonden we nog wel tof, het lijken net mouwtjes.

En de strik (niet zo goed zichtbaar op de foto) mag natuurlijk niet ontbreken.

De kroon die ik 2 jaar geleden maakte, en ook vorig jaar nog gedragen werd, was nu toch wel te klein. Dus maakte ik een nieuwe, assorti met de outfit. Hiervoor vergrootte ik het patroon tot 110%. Dit bleek een ideale afmeting te zijn.

De leeftijd is deze keer een button die we vonden bij Noelanders in Wellen toen we er een outfit gingen uitkiezen voor Lien's discofeestje voor de vriendinnen. Op dat feestje knutselden we een micro en hielden een professionele fotoshoot. En die herhaalden we voor deze blogpost...

De stof is de Glow in the dark Constellations van Timeless Treasures, en doet zijn naam alle eer aan. Hij geeft licht in het donker!

Lien vond het geweldig en liet het aan iedereen zien op een donker toilet. Maar het vastleggen op foto was minder evident. De hulp van Kaat werd zelfs ingeschakeld ;-)