Nieuwe flap voor de Versa Versa

De lap kunstleer was helemaal op na de City Hopper, maar van de waxed cotton had ik nog wel wat over. Plannen om een extra flap te maken voor de Versa Versa waren er al lang, en tijdens het naaiweekend had ik nog een snel-klaar projectje nodig na dit tijdrovende project.

De donkerbruine waxed cotton past heel mooi bij het naturel kurkleer met zilver, en zo heb ik met weinig extra moeite na de zomerse Versa Versa nu ook een winterversie. Alleen het metalen hoekje had ik toen, en bij het maken van de foto's, nog niet, maar werd ondertussen wel aan de punt bevestigd.

Zwarte pieten

Of moet ik zeggen witte mieten? Onderzoek op mijn eigen blog leerde me dat de vorige pietenpakken 4 jaar oud zijn (met een kleine aanvulling 2 jaar geleden). De (last-minute) vraag van Lien voor een groter exemplaar was dus wel gerechtvaardigd. Alleen was dat buiten het koppige gedrag van kleine zus gerekend. Zoals wel vaker eiste ook zij een nieuw exemplaar, want de stof / kleur die grote zus eerder koos, vindt zij niet mooi en ze weigert dan ook pertinent die kleren te dragen. Bij deze presenteer ik dus niet 1, maar 2 nieuwe pietenpakken...

's Morgens voor school nog blogfoto's maken, leidt al eens tot rare (vermoeide) blikken.

Maar ook de moves van het pietendansje werden nog even geoefend.

Het materiaal komt allemaal van Stoff.be: velours de panne in 3 verschillende kleuren, en een gouden lintje voor de afwerking. Pluimen kocht ik ooit bij Hema.

Je vraagt je misschien af waar ik die 3e kleur dan voor gebruikte. In beide pietenpakken voegde ik een contrastkleur toe als randje aan de muts, bovenaan de cape en onderaan de broek (tunnels voor koord en elastiek). Bij Kaat zie je nog dat dit in het fuchsia van Lien haar outfit is. Lien koos echter voor donkerpaars, en dat steekt heel weinig af tegen het zwart van de kousen en het tshirt. Enkel dat van de muts steekt een beetje af tegen haar blonde haren (en het valt me nu pas op dat het perfect bij haar bril past)...

Heel veel moeite dus (want zo'n smalle strook velours de panne krult zo hard dat je het amper mooi aangezet krijgt) voor weinig extra toegevoegde waarde. Maar die blije (zotte) gezichten, daar doen we het voor...

Ben je nog op zoek naar een uniek pietenpak? Ik verkoop de kleinere versies, dus stuur gerust een berichtje via het contactformulier. Lien droeg de blauwe versie van het 1e tem 4e leerjaar (6 tot 9 jaar), Kaat de rode van de 2e kleuterklas tem het 2e leerjaar (4 tot 7 jaar). Om jullie een idee te geven van de maten: andere kleren die ik voor hen maak, zijn altijd de maat volgens hun leeftijd, of een maatje groter (op de groei)...

Feestelijke vogeltjes

Hoewel het de laatste tijd verschrikkelijk druk is, zowel privé (het meeste van mijn vrije tijd gaat op aan taxiritten, en een kuisvrouw die ziek is) als op het werk (projecten die nog af moeten tegen het einde van het jaar, de planning voor 2018 die we als zelfsturend team zelf moeten opstellen, en binnen minder dan een week verhuizen we allemaal), wou ik toch niet afwijken van de traditie van de laatste jaren om niet alleen de kroon maar ook het feestkleed voor Kaat zelf te maken.

Ik had er mezelf gemakkelijk vanaf kunnen maken, en aan Kaat haar wens beantwoorden om exact hetzelfde kleed te maken als dat van Lien. Maar ik weigerde. Volgend jaar hangt dat toch sowieso in haar kast. Ze mocht van mij kiezen: hetzelfde patroon of hetzelfde stof, maar niet allebei. De keuze was snel gemaakt dat het dan zeker de Polina Dress met ruffles zou worden.

Het stof kiezen had heel wat meer voeten in de aarde. We doorzochten de categorie "katoen met print" van een lange lijst webshops, ik kocht een lap tijdens de stockverkoop bij Stoff.be, en we struinden langs de vele kramen op het Stoffencircus in Lommel. Maar niets was naar haar zin. Uit mijn voorraad haalde ze een stofje dat absoluut niet feestkleed-waardig was. Mijn laatste hoop was een lang gekoesterd stofje van Timeless Treasures (Frozen Winter Blues Metallic Bluebirds Blue) dat ik ooit eens kocht op de verkoop van Something Strange. Ik wreef in mijn pollekes toen ze dat goedkeurde. Een vrolijke winterse print met veel bling bling...

Enige probleem: ik kocht maar 1m50 van het 1m10 brede stof. Dus weer geen cirkelrok, maar deze met rimpels zwiert ook goed. (Vraagje aan de meisjesmama's : hoe krijgen jullie zo'n zwierfoto's scherp?)

Met heel veel puzzelen kon ik het rugpand nog knippen met doorlopende print.

Het rokdeel knipte ik aan de stofvouw. Maar de rits moest toch een stukje doorlopen in dit rokdeel. De hulp van de naaijuf werd ingeroepen, en zij had een fantastische oplossing. Ik stikte een neep in middenrug, knipte die gedeeltelijk in, en gebruikte die randjes stof om de rits aan vast te zetten. En omdat het een rimpelrok is en de strik erover valt, zie je daar niets van, en moest ik me geen zorgen maken over de print.

Dat striklint kreeg ik niet meer uit de vogeltjesstof, dus knipte ik die uit het katoentje van de voering. Zo valt de strik veel harder op dan bij Lien, en gecombineerd met de omgedraaide ruffles vormt dit wel een mooi geheel. Alleen viel het bij Kaat minder in de smaak...

De taart ook nog zelf maken, was deze keer geen optie. Enerzijds omwille van de tijd, maar ook omwille van het thema. Je raadt het al : Harry Potter. Lien koos vorig jaar datzelfde thema, en toen deden we al een beroep op Rosa's Sweet Corner voor de Hedwig-taart. Dus ook nu bestelde ik daar een taart, met alle wensen van Kaat : Hermelien, de Griffoendor sjaal en een toverstok. Het was een prachtige (en lekkere) creatie !

Om af te sluiten nog graag even jullie mening. Strik laten zitten of eraf knippen (lostornen is me teveel werk, want de voering van het bovenstuk is volledig (en perfect) vastgestikt)?

Ijsjes voor een jarige

Vandaag vierden we alweer een verjaardag. Kaat werd 8 jaar. Gisteren mocht ze al trakteren in de klas. Ze vroeg ijsjes. Maar ijsjes in november? Ik herlas net deze blogtekst, en kan alleen maar concluderen dat onze dochters allebei in het verkeerde seizoen geboren zijn ;-)

Gelukkig bedoelde ze het anders. Ze zag ooit cakejes op een ijshoorntje. Dus gingen we aan de slag. Beslag in een muffinvorm, hoorntje er bovenop, en 24 minuten in de oven. Eenvoudiger kon niet. Proefexemplaren geslaagd !

Alleen, hoe laat je die chocolade op 24 stuks drogen? En hoe vervoer je die ijsjes? We zochten in meer dan 10 winkels naar ijsbekertjes, maar remember, wrong season... Uiteindelijk sneed ik gaten in de dozen van de gewone hoorntjes om ze in recht te zetten.

Een jarige hoort natuurlijk een kroon te dragen. Toen Lien in het 3e leerjar zat, waren we nog niet op de hoogte dat er in de school geen meer gemaakt werd. Maar nu waren we voorbereid, en maakte ik er (op tijd) zelf eentje.

Ook deze keer geen zelfgemaakt getal, maar een button van Noelanders in Wellen.

Nieuwsgierig waar ik het stofje kocht? Kom dan binnen enkele dagen nog eens terug, wanneer ik jullie de verjaardagsoutfit laat zien...

City Hopper

Herinneren jullie je deze tas nog? Die werd heel veel gebruikt, als handtas op vakantie, tijdens een weekendje weg, of op daguitstap. Ze kon wel tegen een stootje en er kon net dat tikkeltje meer in. Maar afgelopen zomer, in Walibi, na 4 jaar trouwe dienst, begaf de rits het en stond ik voor een dilemma: een nieuwe rits inzetten (en dus eerst helemaal uit mekaar halen), of toch maar ineens een nieuwe tas. De City Hopper van 128 stond al langer op de planning, dus besloot ik die als groot project mee te nemen op naaiweekend.

Ik had nog een lap teal kunstleer liggen (gekocht voor de Little Pretty Party Purses maar uiteindelijk niet de juiste kleur voor bij de outfits). De keuze om te combineren met donker bruin werd ingegeven door mijn teenslippers ;-) Het enige materiaal in een kleur naar mijn smaak bij K-bas was de waxed cotton, een ideaal moment om dat eens te proberen. De eerste indruk was niet zo geweldig, alle vouwlijnen waren te zien. Maar eens verwerkt, en het waslaagje een beetje minder, is het wel mooi materiaal.

Op vraag stuurde Mieke mij foto's van beide stoffen, enerzijds gecombineerd met de teal tassenband, anderzijds met de bruine. Voor de sluitingen en D-ringen week ik deze keer af van mijn favoriet (nikkel) en ging voor brons.

De voering bestelde ik lang geleden eens bij Modecoupon om er een rok of kleedje van te maken. Waar de voorraad al niet goed voor is...

De tas werd tijdens de herfstvakantie uitvoerig getest in London, maar niet 100% goedgekeurd. De afmetingen zijn ideaal, al die buitenvakjes best praktisch om papieren of pennen binnen handbereik op te bergen. Maar mijn tas zakt in mekaar als een pudding bij het dragen, en dat maakt het heel moeilijk om er snel iets uit te halen. Ook al is kunstleer vrij dik, het had een laag versteviging kunnen gebruiken...

De draagriem maakte ik al bijna 20cm langer, maar is voor mij toch nog kort om als rugzak te dragen of schuin over de schouder. Eigenlijk had ik het kunnen weten, want met mijn 1m76 ben ik toch een beetje groter dan Fabienne. Als ik eens heel veel tijd heb, haal ik er de schuifgespen waarschijnlijk vanaf, want die hebben toch geen nut. Ofwel bestel ik opnieuw enkele meters tassenband, en vervang ik de draagriem door een nog langer exemplaar. En misschien bevestig ik er dan ook ineens drukknopen op, om de riem vast te zetten, zodat de tas niet meer kan doorzakken. To be continued...

Griffoendor (*Gryffindor*)

Een tijdje geleden schreef ik al dat het bloggen op een laag pitje stond, aangezien mijn treinuurtjes volledig gespendeerd werden aan een groot geheim project. Nu kan ik dat eindelijk onthullen...

Afgelopen week trokken we met de kinderen naar London. Op een van die dagen stond een trip naar de Warner Bros Studios op het programma, waar alle films van Harry Potter opgenomen werden. Lien is al een grote fan, maar om ook Kaat warm te maken en in te wijden in de wondere wereld van Zweinstein (Hogwarts), ontleenden we de luistercd's van boeken 1 en 2, en keken in de zomer naar de eerste film. Daar zag ik de hoofdpersonages rondlopen met een rood en goud gestreepte sjaal. Het idee groeide om de breipriemen nog eens ter hand te nemen, en de dochters van een handgemaakt exemplaar te voorzien. We schrijven 12 augustus, deadline 28 oktober.

De wol (Lana Grossa Cool Wool Big) vond ik bij Tirelire (daar kreeg ik aan de kassa al dadelijk de vraag of ik een Harry Potter sjaal ging breien, een hele geruststelling dat de kleuren goed gekozen waren), het patroon baseerde ik op deze tutorial.

In de sjaal kropen heeeeeeeeeeeeeel veel uurtjes (ik ben dan ook niet van de snelste breisters). Ik rekende het even voor jullie uit... Een blok, bestaande uit 22 rijen van 60 steken (afwisselend rechts en averechts met naalden 4.5), kostte me in het begin 2 uur, naar het einde toe nog "slechts" anderhalf uur. Een sjaal bestaat uit 19 van die blokken (10 rode en 9 gele). Tel daar nog eens bij dat er veel draadjes ingestopt moesten worden, en 22 flosjes aan elke sjaal gemaakt. Dan kom ik toch op ongeveer een volledige werkweek per sjaal... In het beste geval 3 dagen per week met 2 treinritten van een dik uur, en slechts 10 weken tussen de aankoop van de wol en ons vertrek naar London. Dat betekende ook thuis nog verder breien, maar in het grootste geheim, 's avonds wanneer de kinderen in bed lagen, op mijn vrije maandagnamiddag, tussen de taxiritten naar de hobby's,... 2 dagen voor ons vertrek waren beide sjaals eindelijk klaar en ingepakt !!

Geheel toevallig zag ik een maand geleden in een mail van Etsy reclame van deze shop. Zij had nog net 2 mutsen in de kleuren van Griffoender ter beschikking, dus die werden heel snel besteld.

Bij de muts zat een envelop, verzegeld met een wassen stempel van Zweinstein.

Deze bevatte een gepersonaliseerde brief, met de wasinstructies, opgesteld in zeer officiële taal, afkomstig van The Hogwarts Department of Uniforms.

Tijdens de eerste dag in London kwamen we regelmatig kinderen en volwassenen tegen met zo'n sjaal en/of muts, en dat leverde toch enkele jaloerse blikken op. Maar toen ze op de ochtend van het bezoek aan de Harry Potter studios hun eigen unieke exemplaar overhandigd kregen, was dat allemaal heel snel vergeten !!

Nu waren we helemaal klaar om aan de Harry Potter dag te beginnen. We begaven ons naar Platform 9 3/4 in het King's Cross station, om mee te reizen met de Zweinsteinexpres (Hogwarts Express). Ettelijke pogingen werden ondernomen, zwaaiend met de toverstok, en met een grote aanloop, maar het lukte niet om door de muur te lopen.

Dan maar met de Harry Potter Collectebus (Knight Bus)...

... naar de magische locatie.

De gids in de studios zag onmiddellijk dat hij met 2 grote fans te maken had, en Lien en Kaat kregen de eer om de deur naar de Grote Zaal (Great Hall) te openen en als eersten binnen te wandelen...

In de studios ontdekten we allerlei attributen en decors uit de 8 films. We roerden er in een kom met trollensnot,

de kinderen trokken het bijpassende gewaad van Griffoendor aan,

en vlogen rond op een Nimbus2000.

Uiteindelijk stapten Lien en Kaat dan toch op de Zweinstein express,

genoten van een overheerlijk glas boterbier (butterbeer)

dat hen voldoende toverkracht gaf om een bende Dooddoeners (Death Eaters) te verslaan.

Natuurlijk mocht een bezoekje aan het huis van de Duffelingen (Dursleys) in Ligusterlaan 4 (4 Private Drive) niet ontbreken,

alsook aan de toverstokken winkel van Olivander (Ollivander's wand shop),

testten ze even de (vliegende) motorfiets van Hagrid uit,

en kropen achter het stuur van de Ford Anglia van de Wemels (Weasley).

Als kers op de taart aanschouwden we een gigantisch grote maquette van Zweinstein.

Om deze lange fotoreeks af te sluiten nog enkele close-ups

en enkele foto's waaruit hun enthousiasme nog maar eens blijkt...

En zoals jullie zien, de sjaal en muts werden de hele dag aangehouden. Ja, zelfs gedurende de rest van onze citytrip in London waren ze herkenbaar als echte fans... En deze morgen vertrokken ze zelfs zo naar school (gelukkig lieten de temperaturen het ook toe) ;-)

Leonora sweaters

Rondsnuffelen in de webshop van De Stoffenmadam is heel gevaarlijk. Je komt er allerlei mooie stofjes tegen, zeker als de dochters over je schouder mee kijken. En zo belandde er een lapje Houdini pailletten in goud/zilver in mijn winkelmandje (stoffenaankoop bij Madeline: 4 van de 7 verwerkt). Het plan was snel duidelijk, de juiste puzzelstukjes vinden iets minder...

De pailletten zouden het voorpand worden van een sweater met raglan mouwen. Maar waar vond ik zo'n patroon voor meisjes? Juist, het boek Naaien voor beginners KIDS met allemaal kinderpatronen uit LMV bracht redding. De Leonora sweater (met een langer rug- dan voorpand) uit editie sept/okt 2015 was perfect.

Nu nog bijpassende sweaterstof vinden. Ik liet Nathalie van de Stoffenschuur al enkele rollen meebrengen naar ons naaiweekend, maar de perfecte match zat er niet tussen. Ook een speurtocht op het Stoffenspektakel leverde geen beige/grijze sweaterstof op. Soms moet je dan maar een ander puzzelstukje kiezen, en ik kocht een lap turquoise sweaterstof.

Maar hoe werk je die pailletten nu af? De achterkant van zo'n stofje is redelijk hard. Op ons naaiweekend was ook een van de dames van Stoff.be aanwezig, en zij raadde me aan er een tricot voering achter te zetten. Handig toch als je dan ook meteen weet waar je dat kan kopen. Die voering knipte ik iets groter dan het voorpand, sloeg de randjes over de pailletjes en stikte rondom vast. Zo komen er in de naad ook geen scherpe randjes piepen (kan vooral hinderen aan de raglan naden en de halsboord).

"En die pailletten stikken, gaat dat vlot?" hoor ik je al denken. Ik gebruikte een ledernaald, en die gleed gewoon door de pailletten. Hoeveel naalden sneuvelden er? Welgeteld 1, enkele centimeters voor het einde van de laatste naad. En zelfs niet door de pailletten, maar recht op een speldje gestikt... ;-)

De kinderen zijn dolgelukkig met hun sweaters. De mooiste en gekste tekeningen en teksten worden gemaakt (bij zichzelf en mekaar). Zelfs de neefjes deden een hele zondagnamiddag niet anders dan over de buiken van hun nichtjes wrijven. Misschien moet ik hen ook iets maken uit het restje? Hoewel daar ook nog andere plannen voor zijn...