Pina I, een kokerrok uit Fibre Mood 2

Fibre Mood moet ik waarschijnlijk niet meer voorstellen. Een nieuw naaimagazine dat vanaf vandaag haar 2e editie in de winkelrekken heeft liggen, maar al veel naambekendheid verworven heeft. Uit de eerste editie maakte ik al 3 patronen (komen snel op de blog). Het gebeurde nooit eerder dat er in een naaitijdschrift bij de eerste blik al zoveel mooie modellen gespot werden en dat die dan ook nog eens binnen de 3 maanden vanonder mijn naaimachine rolden. En editie 2 belooft al een even groot succes te worden. In preview kreeg ik alle modellen te zien, en mocht ik er zelfs al eentje uitkiezen om te maken voor de Linkparty. Aangezien een kokerrok in stretchstof al zolang op mijn to sew lijstje staat, gaf ik me onmiddellijk op voor de Pina rok. Deze is er in een rekbare variant met tailleband, en een niet-rekbare met beleg en rits in de zijnaad. Ik koos voor de eerste.

Over de maat heb ik lang getwijfeld. Over de eerste editie las ik immers dat die kledingstukken voor dames allemaal veel te groot vielen. Gebaseerd op de heupomtrek zat ik aan maatje 42, gebaseerd op de tailleomtrek nog wat groter. Niet leuk als je in de winkel in een maatje 38/40 past. Maar bij het nameten van het patroon volgde ik toch maar de suggestie van de matentabel, en de rok zit als gegoten. Wel diepte ik het voorpand bovenaan nog wat verder uit en deed het omgekeerde bij het rugpand. Dat was voor mijn figuur wel nodig om de zijnaad, split, zoom en het blokjespatroon mooi recht te krijgen.

Ondanks mijn 1m76 veranderde ik niets aan de lengte (ik hoorde pas achteraf dat de patronen getekend zijn voor "standaard" vrouwen van 1m68). Mij lijkt de lengte ideaal, of zou ik een volgende keer toch iets verlengen?

De stof (gekocht bij Tirelire) bevat wat glitter, en de binnenkant is ook heel mooi. Dus gebruikte ik die voor de tailleband. Zo lijkt het heel hard op een glitterelastiek.

De rok zit zalig, zo volgen er zeker nog !!

Unicorns

9 jaar, zolang is het geleden dat we onze jongste dochter mochten verwelkomen. En dat werd vandaag gevierd. Bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een nieuwe outfit. In mijn gigantische stoffenvoorraad vond ze niets wat voldeed aan alle eisen (feestelijk, voor een 9-jarige, rekbaar, winters, afmetingen,...). Dus trok ik vorige zondag met haar naar het Stoffencircus in Lommel.

Eerst zagen we een donkerblauw stofje met bloemetjes, en aan dezelfde kraam een donkerblauw met kleine kleurrijke verfspatten. Ik vond dat tweede wel iets hebben, maar het was toch nog niet 100% wat Kaat zocht (ze vroeg in eerste instantie diertjes). Enkele kramen verder stootten we op een (eveneens donkerblauw) stofje met eenhoorns. Dat kreeg al de voorkeur, maar toch zochten we verder. Zonder succes, we vonden niets dat nog mooier was dan de unicorns (en dat was niet alleen de mening van Kaat, ik gaf haar volkomen gelijk).

We kochten er ook onmiddellijk bijpassende glitterelastiek bij, want het stond al snel vast dat ik opnieuw de Lux mocht maken, deze keer met lange mouwen.

Het werd net zoals vorig jaar weer deadline naaien. Dus het stofje vloog zondagavond nog de wasmachine in, en maandagnamiddag werd het geknipt. Al een geluk dat die Lux snel in mekaar zit, en dat ik dankzij onze koning elk jaar een dagje vrij ben net voor Kaat haar verjaardag...

Dus straalde ze ook dit jaar weer op haar feestdag!

(On)bewust past het kleedje perfect bij de prachtige taart die we enkele maanden geleden al bestelden, en die weer overheerlijk was.

Last minute ging ik nog op zoek naar eenhoorn-slingers, en vond die in de Ava, samen met eenhoorn-servetten. Een kleine verrassing ;-)

Lux voor dames

De Lux jurken voor de kinderen zijn een groot succes. Bij de release van het kinderpatroon kreeg je een eerste versie van het damespatroon er gratis bij. Een tijdje later schafte ik ook de finale versie aan. Op het Stoffenspektakel kocht ik een coupon tricot voor een testversie.

Op naaiweekend begon ik na het Finn jasje aan een Lux jurk voor mezelf. Het zijn maar enkele naden, en die staan snel in mekaar met de overlock. Een eerste pasbeurt was een grote teleurstelling, het was een patattenzak. Ik moet er wel bij vertellen dat ik de elastiek er nog niet instikte, omdat ik daar de juiste positie van wilde bepalen, en niet gewoon het patroon volgen (holle rug, remember).

Maar ook de halsuitsnijding trok op niks. De V-hals was mislukt (dat krijg je dus niet goed met een overlock, beetje luiheid), en het beleg flapte continu naar buiten, zelfs met een onderstiksel. Ik had dit beleg verstevigd, en er vormband ingestreken. Waarschijnlijk was dit veel te zwaar voor de stof die ik koos. Het project werd aan de kant gegooid.

Op maandag in de naailes waagde ik het dan toch maar om het kleed terug uit te halen. In eerste instantie zag de (vervang)leerkracht het ook niet zitten dat dit nog ooit iets deftig kon worden. Ik zette door, en stikte de taille elastiek erin. En ineens was het een draagbaar kledingstuk. Weg "zak gevoel", en het beleg bleef al beter zitten. Toch stikte ik dat thuis nog door met de coverlock.

Het zal nooit een zondags kledingstuk worden, want na een dagje dragen heb ik het gevoel dat het kleed 10cm langer geworden is, zo zakt de stof door (ik had dus eigenlijk niet moeten verlengen). Dat was dus niet de beste keuze. Ook de mouwtjes vind ik te lang om "kort" genoemd te worden.

Er ligt nog een lap stevige punta di roma voor een feestelijke Lux met lange mouwen. Hopelijk vind ik tijdig de goesting om hieraan te beginnen, en draait die beter uit...

Finn jasje

Het eerste weekend van oktober organiseerde ik opnieuw een naaiweekend voor de Handige Bloesems. Deze keer trokken we naar het Verloren Bos in Lokeren. Op vrijdagavond maakte ik een kadootje voor het dochtertje van een collega. Het oorspronkelijke plan was om opnieuw het Ingeduffeld jasje uit Zo Geknipt te maken, maar aangezien Margot al in januari geboren werd, zou dat al te klein zijn.

Het Finn jasje uit LMV (nov/dec 2016) is heel gelijkaardig, en gaat tot maat 86. Ik paste het wel een beetje aan, door 2x het gewone voorpand te nemen, ipv een grote overlap te maken.

Zo sluit het jasje op middenvoor, en is het volledig omkeerbaar.

De effen kant is een zachte nicky velours die ik al gebruikte voor een sweater voor Lien, voor de binnenkant nam ik een tricot met uiltjes die al even lang in mijn voorraad ligt.

Wachten op een bezoekje deed ik niet meer (niet evident om af te spreken met collega's die vanuit heel Vlaanderen komen). Ik overhandigde het kadootje vorige week op het werk.

Een dag later vertelde papa Toon dat Margot heel mooi staat met het jasje, en dat ze er (gelukkig) nog een tijdje plezier aan gaat hebben. De mouwtjes zullen dus nog wel even omgeslagen blijven, zodat de uiltjes lekker komen piepen.

Een verjaardagskroon voor de meester

Een dikke maand geleden was Lien jarig. Ze mocht dat de dag zelf vieren op school. Ook al wist ze dat de meester een klas-kroon heeft, toch wou ze haar eigen kroon van vorig jaar opzetten. Meester Philippe was blijkbaar onder de indruk, want 's avonds vroeg Lien al of ik zo'n kroon kon maken voor de klas. Ook op de infoavond een dag later bracht de meester het af en toe ter sprake. Normaal maak ik niets op bestelling, maar hiervoor maakte ik graag een uitzondering, wetende dat we die kroon nog dikwijls gaan zien (alle jarigen dit schooljaar, en hopelijk over 2 jaar opnieuw als Kaat in het 6e leerjaar zit). En zo'n kroon zit ook snel in mekaar.

De afwerking van de kroon volgens de tutorial van Riet laat (mits een kleine aanpassing van de tunnel voor de elastiek) perfect toe om hem omkeerbaar te maken. We kozen daarom 2 stofjes die goed bij mekaar passen, en waarvan we hopen dat zowel de jongens als de meisjes er hun favoriet uit kunnen kiezen.

Om die keuze niet te laten afhangen van de leeftijd, maakte ik 2 rondjes in vilt (passend bij beide kanten van de kroon), en zette er in flexfolie een 11 en een 12 op.

Deze kunnen met klittenband bevestigd worden. Ik zette de zachte kant op de kroon, zodat het stukje aan de binnenkant niet stoort.

De kroon was op tijd af voor de volgende jarige op 26 september, maar geraakt nu pas op de blog door een drukke cursusweek op het werk en de organisatie van het 2e naaiweekend van de Handige Bloesems (deze keer in het Verloren Bos in Lokeren). Hopelijk vind ik snel tijd om foto's te maken van en blogs te schrijven over de projecten die daar onder mijn machines uitrolden. Maar eerst genieten van een weekendje Madrid met mama en zus...

Eindelijk een Sunny pants

Het stofje dat ik gebruikte voor het Knip bloesje bleek een veel grotere lap dan ik dacht. Met de fake jumpsuits nog in het achterhoofd, besloot ik om voor mezelf eindelijk ook eens een Sunny pants uit LMV (2/2014) te maken. Die stond al zo lang op mijn lijstje.

De broek zat vrij snel in mekaar, zonder al teveel wijzigingen aan het patroon (2cm verhogen in de rug, en 10cm verlengen). Ze draagt heel comfortabel, ideaal voor een dagje aan zee of naar een pretpark. Gecombineerd met een donkerblauw of bruin tshirt heb ik de broek zelfs al aangedaan naar't werk.

De bedoeling was eigenlijk om ze te combineren met het Knip bloesje als een jumpsuit, maar in tegenstelling tot de versies van de kinderen, vind ik de 2 kledingstukken samen veel te druk.

De broek zal nog regelmatig gedragen worden, het bloesje ook, maar samen, no way! Dus "geniet" maar even van de foto's, want zo ga je me nooit meer de deur uit zien komen...

Watervalhals bloesje uit Knipmode

Bij Davina zag ik een tijdje geleden een tof bloesje met watervalhals passeren. Ik draag mijn Eva jurken en bloesje heel graag omwille van de watervalhals, en wou ook wel eens een ander patroon uittesten. Het bewuste nummer van Knipmode (april 2014) was niet meer in de bib te vinden, maar een medenaaister in de les had het tijdschrift thuis liggen.

Omdat het een heel breed en los model was, negeerde ik het advies om tricot te gebruiken, en haalde een lap viscose uit de kast die ik een jaar of 3 geleden bij Mon Depot kocht. Onderaan koos ik dan wel voor boordstof. Eigenlijk had ik liever turquoise boordstof gehad, want toen ik in de les de stof aan het knippen was, droeg ik een turquoise rok, en merkte iemand op dat dat bloesje nog mooi zou combineren met de rok. Ik moest haar toen gelijk geven, het was mij nog niet eerder opgevallen dat de kleur van de rok ook in de stof voorkwam.

Hoewel de stofjes mooi bij mekaar passen, vind ik dat het bloesje toch niet mooi combineert met de rok. En het ligt niet aan de kleur boordstof die ik uiteindelijk kocht, maar wel aan het model van de rok. Moest die brede boord er niet aan gezeten hebben, en was het een rechter model geweest, dan zou ik de rok en het bloesje samen gedragen hebben.

Het bloesje is de hele zomer in de kast blijven liggen, omdat ik maar geen rok vond waar het wel mooi op past. Maar nu de temperaturen af en toe wat lager zijn ('s morgens op de fiets kan het al behoorlijk fris zijn), draag ik het al eens op een jeansbroek. En dat kan een blauwe zijn, maar evengoed een witte...

Deze combinatie is wel geslaagd, en ik ben best tevreden met het bloesje. Een toffe watervalhals, en aangeknipte mouwtjes passen ook altijd goed !!