In love with another Jeans

Na het succes van de roze jeansbroek stond het al snel vast dat er nog een nieuw exemplaar zou volgen, in een winters kleurtje. Zalig om nog eens een jeansbroek te kunnen dragen zonder mijn t-shirts te beschadigen (jeansknoop en -rits maken altijd gaatjes) !! Bij Lieve zag ik een prachtig exemplaar passeren, en op het Stoffenspektakel in het najaar vond ik bijna dezelfde kleur jeans. Net voor kerst was de broek klaar, foto's werden half januari genomen, maar nu dus pas op de blog...

Het patroon uit Ottobre kon grotendeels gerecupereerd worden, alleen wou ik nu geen brede pijpen meer zoals bij het roze exemplaar. Gewoon recht naar beneden vanaf de knie was breed genoeg.

Lieve haar "poepfoto" inspireerde mij voor het motief op de achterzakken...

Een Michael Miller stofje dat al heel lang in de kast ligt, werd gebruikt als voering voor de zakken en om de tailleband aan de binnenkant af te werken.

De broek sluit met een verborgen knoop en broekhaakjes.

Bij een jeansbroek hoort natuurlijk ook weer het muntzakje.

Ik ben opnieuw trots op de afwerking met het dubbele stiksel dat overal mooi evenwijdig loopt (ik speelde een beetje vals door hiervoor mijn tweelingnaald te gebruiken). Alleen sloeg mijn machine hier en daar een steek over, of vormde een lusje. Achteraf bleek dat mijn tweelingnaald eigenlijk aan vervanging toe was...

Deze jeansstof bevat veel meer rek dan de roze versie, met het gevolg dat de broek na een halve dag dragen eigenlijk al veel te los zit. Plan is om de tailleband helemaal terug los te tornen, in te nemen, en hem vooraan ook nog een stuk lager opnieuw aan te zetten...

Op naar weer een volgend exemplaar !

Victoria heeft een streepje voor

Gisteren lag de 3e editie van Fibre Mood in de winkelrekken, met alweer een grote variëteit aan patronen. Ik kreeg ze (als lid van de Secret Sewciety facebookgroep) in preview te zien, en mocht opnieuw een patroontje uitkiezen om deel te nemen aan de Linkparty. In tegenstelling tot de andere dames, was ik in eerste instantie niet zo enthousiast over de modellen, en had ik moeite om iets naar mijn smaak te vinden. Uiteindelijk koos ik voor de romantische Victoria bloes.

In de voorraad lag een soepel stofje dat me ideaal leek voor dit bloesje. Er zat wel wat rek in, maar door de strepen in de lengte te nemen, werd die tot een minimum beperkt. Dit maakte het vele rimpelwerk er echter niet gemakkelijker op.

Ook het splitje in de rug was een heel gepruts, dus besloot ik om de mouwsplitten niet te maken, de mouwboord gewoon dicht te stikken en zo aan te zetten. Deze was immers ruim genoeg om zo over mijn hand te schuiven. Alleen heb ik me te laat gerealiseerd dat die boord dan ook gewoon zal zakken, aangezien ik de mouwen ook nog eens met 4cm verlengd had. Ik had beter de instructies braaf gevolgd, en wat minder lui geweest.

Een stofje met strepen betekent wel veel meer puzzelwerk om de strepen (waar mogelijk) mooi te laten doorlopen. Maar ik ben heel blij met het precisiewerk, en het feit dat ik de strepen aan de mouwboord en de ruffle aan de kraag in de andere richting genomen heb. Kijk eens hoe schoon dat gele streepje uitkomt...

Ik ben niet onverdeeld content over mijn Victoria bloes, maar dat heeft niets te maken met het patroon. Kijk maar eens naar de Linkparty hoeveel exemplaren daar staan te blinken, en die dames zijn er allemaal over in de wolken. Misschien dat een elastiekje in de mouwboorden nog redding kan brengen, want als ik de mouwen opstroop, dan is het ineens een heel ander zicht. Wie weet komt het toch nog helemaal goed.

En ondertussen heb ik ook al veel mooie Arlettes, Rivas, Violets, Laurens en Calvins zien passeren. Keuze genoeg dus...

Expecto Patronum

De Lux jurk van Bel'Etoile werd al regelmatig gemaakt, zowel in zomerse versies als met lange mouwen. Lien heeft de "pech" om op het einde van de zomer te verjaren, en meestal nog een kleedje te krijgen met korte mouwen. Dus beloofde ik haar ook een winterse versie. Bij Stoff.be kochten we een jeansblauwe sweaterstof. Lekker warm, maar wel een beetje saai.

Ik heb nog enkele applicaties met pailletten liggen, maar ik vergat Lien er eentje te laten kiezen alvorens het kleedje in mekaar te zetten. Dus schakelden we over op plan B, een toffe applicatie maken met de cameo. Harry Potter is nog steeds "hot", dus kozen we de toverspreuk "Expecto Patronum". Maar dat liep niet van een leien dakje. 3x heb ik moeten proberen alvorens het diep genoeg gesneden was (uiteindelijk het mesje op de stand voor flock gezet ipv flex). Ook het strijken duurde een eeuwigheid, de letters bleven maar niet plakken. Op den duur was mijn geduld op, en heb ik mijn strijkijzer warmer gezet. Maar toen verschrompelden de letters die al wel plakten helemaal. Mijn hart stond even stil...

Het vel flockfolie was helemaal op, dus bestelde ik op goed geluk nieuwe (ik had geen flauw idee meer waar ik die eerste ooit kocht), maar die bleek toch anders te zijn. Ik peuterde de volledige tekst dan maar los (bakpapier erop, en dan met een warm strijkijzer erover zodat de lijm loslaat), om hem er nadien terug op te strijken. Deze keer ging het wel vlotter, en Lien stoort zich niet aan de 2 soorten flexfolie...

Aan de maat van het kleedje wijzigde ik niets. Enkel de positie van de elastiek paste ik aan, gebaseerd op de aanpassingen die ik tegenwoordig doe bij rokjes. Want bij de vorige versies trok Lien de elastiek telkens tot onder haar "buikje", zodat het stof aan de voorkant nogal strak zit, en persoonlijk stoorde mij dat heel erg. Dat probleem is nu dus ook opgelost, en het kleedje hangt onderaan ook weer mooi recht.

Sella rok

Ik had jullie al beloofd dat er nog enkele projecten uit de eerste editie van Fibre Mood geblogd zouden worden. Maar de afgelopen weken ontbrak de goesting me om 's avonds nog achter mijn laptop te kruipen en een blogtekst te schrijven (beetje last van wintermoeheid, zo 's morgens in de pikkedonker op't werk aankomen, en er 's avonds in de schemerdonker terug vertrekken, ik heb nood aan zonlicht). Ik ga mijn best doen om alle projecten van tijdens het Handige Bloesems weekend nog in 2018 online te krijgen...

Bij deze dus het eerste project uit de eerste editie van Fibre Mood. Voor Lien maakte ik het Sella rokje. Dit rokje wordt omschreven als een pittig kort A-lijn doorknooprokje. Maar ik zag al enkele versies in de grotere maten passeren, en zo kort zijn die niet, ik vind ze eerder nogal aan de smalle kant. Zo ook de versie voor Lien. Volgens de matentabel had ik voor de heupomtrek de grootste maat (14 jaar) nodig voor onze 11-jarige meid.

Ik deed de aanpassingen die ik tegenwoordig standaard doe, zowel voor de kinderen als voor mezelf, zijnde vooraan het patroon verder uitdiepen, en achteraan verhogen in de taille, zodat de zijnaad en zoom mooi recht blijven hangen. Maar qua lengte of breedte paste ik niets aan. Ligt het nu aan de (niet-rekbare) stof, ik weet het niet, maar het rokje valt heel smal uit (ik had er net zo goed geen knoopsgatenelastiek in kunnen rijgen). De lengte vindt Lien ideaal zo...

Het stofje kocht ik lang geleden eens over van iemand, de knopen komen uit een grote bestelling die ik ooit deed op AliExpress. Enkel de knoop op de tailleband en die eronder kunnen open. De rest van de knoopsgaten liet ik dicht.

Voor de poep-zakjes heb ik even getwijfeld om de averechtse kant van de stof te gebruiken (fluo-roze, zoals de lijnen aan de rechtse kant), maar uiteindelijk koos ik voor de subtiele versie.

Het is een tof rokje geworden, maar voor een volgende versie kies ik toch een stofje met wat rek, zodat het wat aangenamer draagt en meer bewegingsvrijheid biedt...

Pina I, een kokerrok uit Fibre Mood 2

Fibre Mood moet ik waarschijnlijk niet meer voorstellen. Een nieuw naaimagazine dat vanaf vandaag haar 2e editie in de winkelrekken heeft liggen, maar al veel naambekendheid verworven heeft. Uit de eerste editie maakte ik al 3 patronen (komen snel op de blog). Het gebeurde nooit eerder dat er in een naaitijdschrift bij de eerste blik al zoveel mooie modellen gespot werden en dat die dan ook nog eens binnen de 3 maanden vanonder mijn naaimachine rolden. En editie 2 belooft al een even groot succes te worden. In preview kreeg ik alle modellen te zien, en mocht ik er zelfs al eentje uitkiezen om te maken voor de Linkparty. Aangezien een kokerrok in stretchstof al zolang op mijn to sew lijstje staat, gaf ik me onmiddellijk op voor de Pina rok. Deze is er in een rekbare variant met tailleband, en een niet-rekbare met beleg en rits in de zijnaad. Ik koos voor de eerste.

Over de maat heb ik lang getwijfeld. Over de eerste editie las ik immers dat die kledingstukken voor dames allemaal veel te groot vielen. Gebaseerd op de heupomtrek zat ik aan maatje 42, gebaseerd op de tailleomtrek nog wat groter. Niet leuk als je in de winkel in een maatje 38/40 past. Maar bij het nameten van het patroon volgde ik toch maar de suggestie van de matentabel, en de rok zit als gegoten. Wel diepte ik het voorpand bovenaan nog wat verder uit en deed het omgekeerde bij het rugpand. Dat was voor mijn figuur wel nodig om de zijnaad, split, zoom en het blokjespatroon mooi recht te krijgen.

Ondanks mijn 1m76 veranderde ik niets aan de lengte (ik hoorde pas achteraf dat de patronen getekend zijn voor "standaard" vrouwen van 1m68). Mij lijkt de lengte ideaal, of zou ik een volgende keer toch iets verlengen?

De stof (gekocht bij Tirelire) bevat wat glitter, en de binnenkant is ook heel mooi. Dus gebruikte ik die voor de tailleband. Zo lijkt het heel hard op een glitterelastiek.

De rok zit zalig, zo volgen er zeker nog !!

Unicorns

9 jaar, zolang is het geleden dat we onze jongste dochter mochten verwelkomen. En dat werd vandaag gevierd. Bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een nieuwe outfit. In mijn gigantische stoffenvoorraad vond ze niets wat voldeed aan alle eisen (feestelijk, voor een 9-jarige, rekbaar, winters, afmetingen,...). Dus trok ik vorige zondag met haar naar het Stoffencircus in Lommel.

Eerst zagen we een donkerblauw stofje met bloemetjes, en aan dezelfde kraam een donkerblauw met kleine kleurrijke verfspatten. Ik vond dat tweede wel iets hebben, maar het was toch nog niet 100% wat Kaat zocht (ze vroeg in eerste instantie diertjes). Enkele kramen verder stootten we op een (eveneens donkerblauw) stofje met eenhoorns. Dat kreeg al de voorkeur, maar toch zochten we verder. Zonder succes, we vonden niets dat nog mooier was dan de unicorns (en dat was niet alleen de mening van Kaat, ik gaf haar volkomen gelijk).

We kochten er ook onmiddellijk bijpassende glitterelastiek bij, want het stond al snel vast dat ik opnieuw de Lux mocht maken, deze keer met lange mouwen.

Het werd net zoals vorig jaar weer deadline naaien. Dus het stofje vloog zondagavond nog de wasmachine in, en maandagnamiddag werd het geknipt. Al een geluk dat die Lux snel in mekaar zit, en dat ik dankzij onze koning elk jaar een dagje vrij ben net voor Kaat haar verjaardag...

Dus straalde ze ook dit jaar weer op haar feestdag!

(On)bewust past het kleedje perfect bij de prachtige taart die we enkele maanden geleden al bestelden, en die weer overheerlijk was.

Last minute ging ik nog op zoek naar eenhoorn-slingers, en vond die in de Ava, samen met eenhoorn-servetten. Een kleine verrassing ;-)

Lux voor dames

De Lux jurken voor de kinderen zijn een groot succes. Bij de release van het kinderpatroon kreeg je een eerste versie van het damespatroon er gratis bij. Een tijdje later schafte ik ook de finale versie aan. Op het Stoffenspektakel kocht ik een coupon tricot voor een testversie.

Op naaiweekend begon ik na het Finn jasje aan een Lux jurk voor mezelf. Het zijn maar enkele naden, en die staan snel in mekaar met de overlock. Een eerste pasbeurt was een grote teleurstelling, het was een patattenzak. Ik moet er wel bij vertellen dat ik de elastiek er nog niet instikte, omdat ik daar de juiste positie van wilde bepalen, en niet gewoon het patroon volgen (holle rug, remember).

Maar ook de halsuitsnijding trok op niks. De V-hals was mislukt (dat krijg je dus niet goed met een overlock, beetje luiheid), en het beleg flapte continu naar buiten, zelfs met een onderstiksel. Ik had dit beleg verstevigd, en er vormband ingestreken. Waarschijnlijk was dit veel te zwaar voor de stof die ik koos. Het project werd aan de kant gegooid.

Op maandag in de naailes waagde ik het dan toch maar om het kleed terug uit te halen. In eerste instantie zag de (vervang)leerkracht het ook niet zitten dat dit nog ooit iets deftig kon worden. Ik zette door, en stikte de taille elastiek erin. En ineens was het een draagbaar kledingstuk. Weg "zak gevoel", en het beleg bleef al beter zitten. Toch stikte ik dat thuis nog door met de coverlock.

Het zal nooit een zondags kledingstuk worden, want na een dagje dragen heb ik het gevoel dat het kleed 10cm langer geworden is, zo zakt de stof door (ik had dus eigenlijk niet moeten verlengen). Dat was dus niet de beste keuze. Ook de mouwtjes vind ik te lang om "kort" genoemd te worden.

Er ligt nog een lap stevige punta di roma voor een feestelijke Lux met lange mouwen. Hopelijk vind ik tijdig de goesting om hieraan te beginnen, en draait die beter uit...