Leeskussens

Na de overdaad aan kadootjes voor de verjaardagen, van de Sint, en onder de kerstboom, krijgen de kinderen als beloning voor het voorlezen van de nieuwjaarsbrieven meestal nog (slechts) een klein, praktisch kadootje. Dit jaar (of eigenlijk eind 2016 nog) koos ik voor het leeskussen / full option vakantiekussen.

De grootste uitdaging was het kiezen en combineren van stofjes. Ik kocht ooit al eens een canvas stofje van Frozen, maar de figuren staan er veel te groot op, en zouden half bedekt worden, of doormidden geknipt. Dus nam ik de restanten van deze stofjes.

Om niet te moeten puzzelen voor doorlopende prints aan de kant met de flap, paste ik dit gedeelte aan. Ik knipte de achterkant in 1 stuk, en zette er paspelzak-gewijs een rits in. Zo matchen de bovenlichamen met de juiste benen, en blijft het kussen ook mooi dicht als ermee rondgedragen wordt.

De kussens werden natuurlijk gevuld met wat leesvoer. Voor Lien vonden we nog een van de weinige Thea Stilton boeken die ze nog niet las, en een weetboek over de ruimte. Kaat heeft de smaak van het lezen ondertussen ook te pakken, en voor haar kochten we boekjes van Heksje Lilly.

Door het handvat kan het kussen overal mee naartoe

om dan ergens een rustig plekje op te zoeken en op te gaan in de prachtige verhalen...

of een dutje te doen ;-)

Leonie

Vorige week kon je al een glimp opvangen van de nieuwe handtas die ik maakte. Na het succes van de Celeste, koos ik voor een ander exemplaar uit Mijn tas, de Leonie.

Het kurkleer stak al een tijdje mijn ogen uit, en nu had ik een doel om een lapje te kopen. Op Black Friday gaf Inge van Stof 'n Love maar liefst 25% korting op alle stoffen. Ik zwierde de naturel silver heel snel in het virtuele mandje. De donkerblauwe variant en de fournituren bestelde ik dezelfde dag bij K-Bas.

Voor de schouderriem bestelde ik tassenband, maar omdat mijn stuk kurkleer samen met dat van mama in de breedte geknipt was, kon ik daar een lange strook afknippen om een draagriem te maken. Mieke gaf me het advies om de kurk naar het midden te plooien, vast te zetten met een beetje textiellijm en dan 2x te doorstikken op een paar mm van het midden. Veel mooier dan tassenband, al zeg ik het zelf.

Het lint voor de sluiting maakte ik op dezelfde manier uit het kurkleer. Zo kon ik een smallere (en subtielere) musketonhaak gebruiken. Mijn machine had tegen alle verwachtingen totaal geen probleem met al die lagen kurkleer. Gewoon een ledernaald gebruiken was voldoende...

Voor de voering gebruikte ik een restje van de Emma jurk. Niemand die het ziet, maar zo horen tas en kleed nog meer samen...

En dat kurkleer? Ik ben helemaal verkocht, en kreeg ook al veel positieve reacties over de professionele look van mijn Leonie. Een volgende bestelling kurkleer zal dus niet lang op zich laten wachten (eerst in de bib Mijn designertas eens gaan uitlenen, zodat ik weet hoeveel ik nodig heb)!

Feestjurk Emma

Alle feesten zijn achter de rug, dus kan ik mijn feestkleed hier eindelijk laten zien. De Emma jurk uit LMV (editie 4 winter 2014) sprak me bij het verschijnen al onmiddellijk aan. En nu de overtollige kilo's er toch redelijk goed afblijven, waagde ik me er toch maar eens aan.

Ik paste wel enkele dingen aan. Om te beginnen tekende ik zelf een A-lijn rok, want plooien in het rokdeel van een kleed maak ik nooit meer. Bij de June dress heb ik me immers altijd enorm opgeblazen gevoeld (en die rok werd vorige maand dan ook helemaal losgetornd en hermaakt). Bij de originele lengte van de Emma jurk zou ik me niet op mijn gemak voelen, dus die werd eveneens verlengd.

Ook liet ik de schouderstukken weg, aangezien het stofje al speciaal genoeg is.

De overlap op de rug werd vastgestikt, en de knopen vastgenaaid. Knoopsgaten maken in een licht elastische stof is niet evident, en als die toch nooit gebruikt worden, zou het ook zonde zijn van het werk...

Het voordeel van deze stof (gekocht op het Stoffenspektakel, geen idee welke kwaliteit) is dat het vrij dik is en niet rafelt, zodat ik geen beleg toevoegde aan het bovenstuk, en dat ik niets omzoomde. Enkel de tailleband in de rug werd gedubbeld voor de afwerking.

De superkorte Susanne die ik maakte voor de communie van Kaat werd terug uit de kast gehaald wegens geen zin en tijd om nog te gaan shoppen naar een bijpassende cardigan.

En gecombineerd met een nieuwe handtas (waarover later meer) in blauw en beige was de outfit voor Kerst en Nieuwjaar klaar.

Om af te sluiten wens ik al mijn volgers een creatief 2017 toe en hopelijk vinden jullie veel inspiratie op deze blog !!

Aster bis

Na alle positieve reacties op mijn eerste Aster trui besloot ik snel het tweede stofje (van dezelfde stockverkoop) ook te knippen.

Dezelfde aanpassingen werden gedaan (12cm in de lengte, 6cm aan de mouwen), maar deze keer maakte ik de mouwen en de mouwboorden iets smaller (gewoon de lijnen doortrekken ipv de breedte te behouden).

Voor de boordstof twijfelde ik. Opnieuw een contrasterende (oudroze) boord, of toch maar donkerblauw? Qua kleur ben ik tevreden met mijn keuze, de kwaliteit van die boordstof bevalt me echter minder. Die mag tijdens het wassen wel een beetje krimpen zodat de kraag iets strakker komt te zitten ;-)

En dan nog de uitslag van de give-away. De onschuldige hand van Kaat trok er Vanessa, CreativEls en 100% Elke uit als winnaressen. Dames, bezorgen jullie me jullie adresgegevens? Dan stuur ik de maatlabels zo snel mogelijk op !

Gitaren

Twee maanden geleden schreef ik al dat er halverwege vorig schooljaar iets was dat Lien triggerde om toch muziekles te gaan volgen (een jaar later dan haar klasgenootjes). Ik maak mezelf wijs dat het volgende naaisel er voor iets tussen zit, en heb toch een beetje spijt dat het meer dan 2 jaar duurde tussen idee en afwerking...

Laten we even bij het begin beginnen, december 2013. 3 jaar geleden vroeg Lien een gitaar van K3 aan de Sint. De heilige man vond dat ze braaf geweest was, en plezierde haar met dit muziekinstrument. De gitaar zat in een mooie roze kartonnen doos, maar ideaal was die niet om ze veilig op te bergen. En toen kwam papa met de vraag of ik geen hoes kon maken.

Uitdaging 1: een geschikt stofje vinden. Ik besloot al snel dat het iets met muziek te maken moest hebben. Tig Belgische en Nederlandse webshops werden bezocht, AliExpress en Etsy doorzocht, maar niets gevonden wat voor 100% onze goesting was. Tot ik nog eens ging kijken bij fabric.com, want de mdh had weer een tripje naar de VS op het programma staan. En daar vond ik het ideale stofje (Jazz Between Friends Guitars Sweet van Robert Kaufman), gitaren in allerlei kleuren op een lichtroze achtergrond. Regelmatig werd de website gecheckt, want het congres was pas enkele maanden later (juni 2014). Twee weken voor vertrek was de voorraad geslonken tot 2.5 yard. Snel plaatste ik de bestelling en werd het hotel verwittigd dat er een pakje zou arriveren vooraleer de gast aanwezig was. Gelukkig geen probleem. Check.

Uitdaging 2: fournituren verzamelen. Langzaamaan groeide het lijstje met eisen. De zak moet heel ver open geritst kunnen worden, dus hadden we een lange rits nodig. En het leek mij handig als er dan, zoals bij vele rugzakken en reiskoffers, 2 wagentjes op de rits zitten. Bij AliExpress vond ik lange witte ritsen in een pakketje van 20 stuks. Alleen bleken die bij aankomst slechts 1 wagentje te hebben. Over en weer mailen met de verkoper resulteerde in beloftes die nooit nagekomen werden. Uiteindelijk kocht ik bij Tasjke & Co (een webshop die er jammer genoeg mee gestopt is) een fuchsia rits aan de meter met losse wagentjes. Check. Tassenband in de juiste kleur lag al in mijn kast. Volgende obstakel: d-ringen, musketonhaken en een schuifgesp in dezelfde breedte als de tassenband, zodat ik een verstelbare riem kon maken. Online swingden de prijzen de pan uit (€5 voor een musketonhaak? No way! K-bas kende ik toen nog niet). Een fourniturenkraam op het Stoffencircus in Genk had betaalbare exemplaren. Check. We zijn ondertussen november 2015.

Uitdaging 3: een patroon tekenen. De schoonzus heeft enkele gitaren en bijhorende zakken. Ik mocht er eentje lenen om van te vertrekken. Ideaal. Toch bleef die maanden liggen. Tot ik advies inwon bij de naaijuf en ik er in de les aan mocht werken. Na de kerstvakantie (januari 2016) begon ik er dan eindelijk aan. Contouren van de gitaar werden overgenomen, dikte van de zak bepaald, en plaats van de voorzak (voor partituren en andere papieren) en binnenzakje (voor het plectrum) aangeduid.

Uitdaging 4: patroon aan de voorzak en zijkant mooi laten doorlopen. Aangezien de gitaren in verschillende kleurencombinaties en volgordes voorkwamen, was het een enorm gepuzzel om alle gitaren te laten overeenkomen. Ettelijke keren begon ik opnieuw, omdat ik toch weer iets over het hoofd gezien had. Na twee halve naailessen (en thuis een avondje puzzelen) zette ik de schaar erin. Anderhalve yard bleek wel heel nipt te zijn. In het zijpand was een extra naad nodig, maar gelukkig amper zichtbaar. Voor de binnenkant tornde ik een babyslaapzak helemaal los (die hebben we niet meer nodig), en profiteerde van het feit dat die goed gewatteerd was.

Maart 2016, na 2 maanden zwoegen met (letterlijk) bloed, zweet en tranen, was de gitaarzak eindelijk klaar. Lien was dolgelukkig! De gitaar werd onmiddellijk terug boven gehaald, partituren en plectrum in de daarvoor bestemde zakjes gestoken, en volop getokkeld !!

Het maken van de gitaarzak was een proces van lange adem, er een blogtekst over schrijven een (bijna) even moeilijke bevalling (de foto's dateren van 1 mei)...

De gitaar van K3 zal niet gebruikt kunnen worden in de muziekles (het duurt veel te lang om ze te stemmen, en het mooie geluid is van korte duur), maar ik hoop dat ze toch voor dit instrument kiest, en dat de eerste echte gitaar een mini-variant is die nog in de zak past. Dan gaat ze er toch nog enkele jaren plezier aan beleven...

Vergeten jullie mijn give-away niet?

Vic jas voor meisjes + kleine give-away

Voor de zomer kocht ik bij Jongens Toch enkele stofjes. Ze gaven al 40% korting op alles, en ik had nog een kadobon van €20 (ooit gewonnen bij Sew it up, deze community bestaat helaas niet meer). Ik kon me dus laten gaan ;-) Een van die stofjes was een Alpenfleece Sweatshirt. Het was al snel duidelijk dat ik er een vest voor de dochters van zou maken. Een patroon had ik nog niet. Tot ik de LMV 05/2016 zag, met daarin de Vic jas. Ik was onmiddellijk verkocht door het beperkt aantal patroondelen, de raglanmouwen, paspelzakken, en de afwerking met biais.

De dochters hadden zo hun twijfels over de stof. Vreemde wasberen met pluimen, is dat wel iets voor meisjes? Dan kiezen we toch voor een fuchsia rits en idem elastisch biais?

Het is weliswaar een patroon voor jongens, en daarom versmalde ik het in de taille. Et voila, zonder al teveel moeite had ik een meisjesversie...

De paspelzakken deden me hard vloeken. Geen evidentie met die dikke harige stof. En ik besloot dan ook nog om die harige kant als goede kant te gebruiken voor de binnenkant van de zakken. Alles voor lekker warme handen !!

Om de binnenkant wat mooier af te werken, zette ik een beleg tegen de rits en dubbelde ik de kraag. Wel nam ik opnieuw de fleece kant als goede kant, zodat alles lekker zacht blijft en het beleg niet opvalt.

Als de kraag omhoog staat, kunnen ze lekker wegkruipen in de superzachte fleece, maar omgevouwen is hij even mooi!

Vorig jaar maakte ik al maatlabels met de cameo. Heel veel geprul (werk voor op de trein), en ze haalden echter nooit deze blog. Maar identieke kledingstukken vereisen een kenmerk. Dus haalde ik ze nog eens boven.

Ik voorzag labels in een hele range aan maten...

en kleuren

om ook oudere naaisels nog van de juiste maat te voorzien.

Maar dat komt er helaas niet van (ik spendeer mijn tijd liever aan nieuwe naaisels). Dus bij deze organiseer ik een kleine give-away. Kan je iets doen met labels in de maten 116 of 122? Laat dan hieronder in een reactie weten welke van bovenstaande kleur(en) je kan gebruiken. Reageren mag tot kerstdag, de week erna verdeel ik ze onder 3 winnaars !!

Kaat heeft nog steeds haar twijfels over Vic, Lien geniet al lekker van de warmte :-)

Chess sweater

Lang geleden, nog voor ik met deze blog begon, naaide ik al eens 2 kledingstukken voor de mdh. Het eerste was een flanellen pyjama, het andere een fleece vest. Aan beiden scheelde wel iets (voornamelijk "te kort"), en dus gaf ik er de brui aan om nog kledij voor hem te naaien (met een draagtas, enkele opberg zakjes, hoesje of toiletzak kan ik niet veel mis doen). Daarna waren het vooral de dochters die van handmade gerief voorzien werden.

Tijdens een blogmeeters uitstap in Antwerpen kocht ik stof voor een hemd, want net daarvoor zat er bij de Knip een special met patronen voor mannen (tot dan een zelfzaamheid). Maar die lap stof werd nog steeds geen hemd (veel werk, en het risico dat het toch weer niet gedragen zal worden).

Met de komst van LMV zag het naailandschap er plots heel anders uit. Eindelijk wat meer variatie in mannenpatronen, en de daarbijhorende uitgebreide uitleg. Ik keek lang de kat uit de boom, maar besloot uiteindelijk toch een poging te wagen met de Chess sweater (jan/feb 2015). Een tof model en weinig werk. Dat verdiende een nieuwe poging.

De zoektocht naar de geschikte stof was nog het meeste werk (tricot of punta di roma zijn niet warm genoeg voor de mdh, sweaterstof bevat vooral prints voor kinderen). Op het stoffenspektakel vond ik op weg naar de uitgang toch nog een coupon sweaterstof in een kleur die nog niet terug te vinden was in zijn kast, maar wel met veel van zijn hemden te combineren valt. En zo werd er geschiedenis geschreven ten huize Mamacreatief. Een kledingstuk voor de mdh zag het levenslicht, en werd al veel gedragen.

Om toch iets contrast te hebben in de sweater naaide ik elastische paspel tussen de mouwen en het voor- en achterpand. Zo vallen de raglanmouwen ook beter op.

Waarschijnlijk haal ik de heupboord er nog wel eens vanaf om hem wat smaller te vallen. Die mag voor mij wel wat vaster zitten in een sweater...