Titus trui

Herinneren jullie je nog die herentrui in LMV november/december 2016 met die prachtige kraag, de Titus? Ik was op slag verliefd, en kreeg onmiddellijk de goedkeuring van de mdh om er hem zo ene te maken. Ook de stof die gebruikt werd, was prachtig, maar nogal prijzig. Dus kocht ik eerst een gebreid stofje bij Berger.

Omdat de mdh tussen 2 maten in viel, en de Chess sweater zeker ruim genoeg was, koos ik voor de kleinere maat. De trui zat snel in mekaar, maar hij paste totaal niet. Veel te smal, en met de kraag scheelde ook vanalles. Hoewel ik de stof uit LMV al gekocht had (tijdens een korte promoperiode met 30% korting), hier veel meer rek in zat, de naaijuf een nieuw patroon tekende voor de kraag, en ik het patroon al in een grotere maat overtekende, duwde ik toch alles in een zak, en zette die in een hoek van mijn naaikamer, ver weg uit het zicht.

Na een jaar, en even een naaidipje zonder concrete projecten, had ik nood aan een snel-klaar project, en hakte ik de knoop door om de stof toch te verwerken (voorraad opwerken, you know). Ik heb nog even getwijfeld om er opnieuw de Chess sweater van te maken, maar de mdh verkoos toch de Titus trui.

Hoewel ik hem wat breed vind aan de schouders, en de kraag toch nog niet 100% naar mijn zin is (misschien toch nog eens knippen met het originele patroon), werd de trui vaak gedragen tijdens de koude dagen in februari.

Wild Dances

Afgelopen zondag vond het 2-jaarlijkse schoolfeest plaats voor de kinderen. Thema deze keer was Eurovision. Elke klas bracht een dansje op een winnend lied van deze liedjeswedstrijd. Voor de krokusvakantie wisten we al dat voor de meisjes van Kaat haar klas kostuums gehuurd zouden worden voor Hard Rock Hallelujah. Lekker gemakkelijk dus. Voor Lien was het echter wachten tot na de vakantie, en slechts 12 dagen voor het schoolfeest, op een briefje van de juf. Ze vroeg "stoere kledij in bruin, zwart of camouflage". En laat dat nu niet voorkomen in de kasten van de dochters, zelfs niet in de verkleedkoffer. Hoewel ik me er niet zoveel bij kon voorstellen wat de juf nu juist verwachtte, besloot ik net zoals 2 jaar geleden zelf iets te maken.

Gelukkig verklapte Lien al wel dat zij kozen voor Wild Dances van de Oekraïense Ruslana, en dankzij een Youtube filmpje kozen we voor een topje en rokje. De variant op de Valerie top die in de laatste B*Trendy staat, zou zeker geschikt zijn, en ook in de zomer nog draagbaar. Hiervan maakte ik maat 140 voor de 10-jarige dochter, maar verlengde wel 3cm en liet de schouderbandjes weg.

De rok mocht wat stoerder en minder afgewerkt zijn, en ik haalde inspiratie bij de unicorn rok van Lindsy. Allemaal stroken stof (gescheurd ipv geknipt, lekker rafelig) die ik aan een elastiek vaststikte. Naast het bruine katoentje van de top gebruikte ik ook nog enkele stroken camouflage stof. Deze mocht echter niet te opvallend aanwezig zijn van Lien. Beide stofjes kochten we op het Stoffencircus in Lommel, een week voor de deadline.

Uiteindelijk vervroegde die deadline nog naar donderdag ipv zondag, want de juf wou toch zeker zijn dat iedereen een geschikte outfit had en al helemaal klaar was voor de generale repetitie op vrijdag. Effe stressen dus, maar zondag leverde Lien een glansprestatie op het schoolpodium in een kostuum waar ik toch best trots op ben, en dat ondanks een opkomende griep. Dat is al wel te zien aan de vermoeide blik op de foto's, maar ik wou absoluut nog de stoere schmink vastleggen. De wilde haren lagen al terug in de plooi :-)

Blossom jas

Tijdens het Sew Naaiz weekend bijna een jaar geleden, werden er naast de stofjes in de goodiebag ook nog enkele stofjes verloot. Eentje daarvan was een heel glibberig satijnachtig gebloemd stofje van Mon Depot, dat niet echt gegeerd bleek. Ik won ook zo'n lap, en eerlijk? Ik had veel liever 2 naadwaarde magneetjes gewonnen... ;-) Het zal je dan ook niet verwonderen dat die lap achteraan in de kast geduwd werd.

Mon Depot sponsorde diezelfde stof ook nog voor de derde Sew Challenge van Davina (dit zegt genoeg over de populariteit van de stof zeker?). Lieve slaagde erin er een prachtige jurk uit tevoorschijn te toveren, en later zelfs nog een hemd voor haar neef Bart.

Begin mei vierden we de 91e verjaardag van mijn oma. Het 13-jarige achternichtje droeg voor die gelegenheid een bomberjack, in een glad gebloemd stofje. De herinnering aan mijn gewonnen lap was niet ver genoeg verdrongen, want plots zag ik er toch een mogelijk projectje in...

Dus toen de naailessen in september weer van start gingen, tekende ik het patroon van de Blossom jas uit LMV maart/april 2015 over. Het stof knippen was geen tof werkje. Eerst was het zoeken naar stukken die nog niet beschadigd (gehaakt) waren, voorzichtig zijn met het spelden van het patroon, om geen nieuwe lusjes te creëren, en dan proberen de lap in bedwang te houden tijdens het knippen, om correcte stofdelen te bekomen.

In tegenstelling tot de beschrijving in LMV, koos ik ervoor om de Blossom jas volledig te voeren. Ik kocht een iets dikkere (warmere) stof bij de Stoffenkoning aan hun kraam op het Stoffenspektakel. Maar ook die was gedoemd. Middenin de lap zat een grote fout. Aan de goede kant van de stof niet erg zichtbaar, aan de verkeerde kant daarentegen heel goed, en net die kant wou ik zichtbaar in de bomberjack. Niet dus, want ik kreeg de patroondelen op geen enkele manier naast de fout gelegd. Toch maar de goede kant dan...

Het stikken op zich viel nog redelijk goed mee met mijn boventransportvoet. Waar mogelijk gebruikte ik wonderclips in plaats van speldjes, of wondertape, zoals aan de paspelzakken met blokrits. Ondanks het supergladde stofje ben ik tevreden over hoe die ritsen ingezet zijn.

Welke aanpassingen deed ik allemaal aan het patroon?

  • voor- en rugpand werden 5cm verlengd
  • mouwen werden 4cm verlengd
  • jasje werd volledig gevoerd

  • boordje onderaan in boordstof ipv in dezelfde stof, en veel smaller dan het patroon (~80%)
  • mouwen afgewerkt met boordstof ipv met een elastiek in de zoom (nog extra lengte)

Ritsen en boordstof kocht ik allemaal bij Stoff.be.

En ben ik nu blij met de bomberjack? In de naailes kreeg ik veel complimenten, maar de mdh trok maar een raar gezicht toen ik hem vroeg er foto's van te maken. En voor die foto's vond ik het niet gemakkelijk om een geschikt t-shirt te vinden voor eronder. Dus nee, eigenlijk is de bomber toch niet wat ik ervan verwacht had, past zo'n druk gebloemd stofje (met zwarte achtergrond) mij totaal niet, en hangt hij al sinds het maken van die foto's bijna 3 maanden geleden onaangeroerd in de kast. En ook de blogtekst liet lang op zich wachten, want schrijven over een project waar je toch niet zo tevreden over bent, resulteert in uitstelgedrag...

Valerie top

Nog zo'n project waarover ik in het totaal verkeerde seizoen blog... Vorige zomer verschenen er op talrijke blogs Valerie tops, zo'n off-shoulder t-shirt waarvan het patroon volledig zelf te tekenen is op basis van slechts enkele maten. Lien was onmiddellijk vragende partij.

We namen haar maten en deden een poging om het patroon te tekenen. Maar hoe bepaal je de lengte van zo'n off-shoulder top? Voor de zekerheid nam ik de lengte van schouder tot heup.

We kozen het laatste restje van een stofje dat je hier al eerder zag passeren. Het pakketje ging in september nog mee op naaiweekend maar kwam niet uit de tas. Tijdens Ge(s)tikt Limburg zette ik het dan toch maar in mekaar.

Ik paste na assemblage de volgende zaken nog aan: de armuitsnijding diepte ik 2cm uit, en rondde ik af (ipv in een punt). Van de lengte deed ik opnieuw 7cm af. En de volgende keer leg ik de patroondelen toch 1 à 2cm van de stofvouw voor wat extra breedte (vooral op de heupen), zeker als er een versie in een soepelvallend stofje volgt. Hoewel er in de laatste B*Trendy een gelijkaardig shirt staat in soepele katoen. Misschien teken ik dit patroon wel gewoon over...

En nu maar hopen dat het snel warmer wordt, zodat Lien er zelf nog wat plezier aan kan beleven alvorens het naar de volgende kast verhuist. Want ze testte alle mogelijkheden al uit: van heel zedig met beide schouders bedekt,

over enkel rechts of links bloot,

en zelfs lekker "sexy" met beide schouders bloot...

Sterrensnoepje

Ojee, januari is alweer voorbij, en er verscheen nog maar 1 blogpost in 2018. Niet goed bezig. In februari post ik er meer, beloofd...

Van de pailletten stof van de Leonora sweaters bleef nog een redelijk groot stuk over. Ook de lap Punta di Roma die ik oorspronkelijk kocht voor de Leonora's lag nog onaangeroerd in de kast. Lien bestelde onmiddellijk een kleedje met een grote wrijf-ster erop. We kozen opnieuw voor de Candy dress uit LMV, met dezelfde aanpassingen, alweer in een grotere maat, aangezien de vorige versie alweer aan de korte kant is.

Een perfecte 5-puntige ster werd getekend met passer en lineaal. Nu was het wel heel belangrijk dat deze juist op de wrijfrichting van de pailletten stof gelegd werd.

De ster werd bevestigd volgens de manier van de boleo tas die ik al eerder gebruikte voor dit zakje. Dit bezorgde mij nog heel wat hoofdbrekens over het afwerken van de achterkant van de ruwe pailletten stof. Uiteindelijk bevestigde ik er opnieuw tricot voering tegen, en vouwde die op redelijk onorthodoxe wijze rond de pailletten stof, alvorens alles aan de voorkant te doorstikken.

De volgende keer stik ik de figuur er toch gewoon als applicatie op. Minder werk, en dan komen er geen pailletten klem te zitten in de naden...

De koord in de taille verving ik opnieuw door elastisch biais. Veel gemakkelijker te knopen, lost niet, en kan geknoopt blijven bij aan- en uitkleden...

En wat is dat toch plezant om te spelen met die pailletjes ;-)

Plooirokjes

Vorig jaar al zag ik her en der geruite plooirokjes in het straatbeeld, en werd ik nostalgisch naar de Schotse rokjes die mama vroeger maakte. In de herfst verschenen ze opnieuw en was ik vastbesloten om er te maken voor de dochters. Het mochten echter geen schreeuwerige exemplaren worden, en de kramen op het Stoffenspektakel en het Stoffencircus hadden niet wat ik zocht. Een bezoekje aan Tirelire bracht redding. Daar lag prachtige geruite wol van Scapa !!

Ik gebruikte geen patroon, maar streek plooien over de hele breedte van de stof, zodanig dat de originele breedte van de ruiten behouden bleef. Een heel werk ! (En hopelijk blijven ze goed zitten bij het wassen.)

Ik deelde de heupenomtrek door de plooibreedte, en rondde naar boven af om het aantal plooien te bepalen. Voor Kaat had ik iets minder dan de stofbreedte nodig, voor Lien iets meer. De naden zijn weggewerkt onderin de plooien.

Bij een geruit rokje vind ik het nog belangrijker dan bij andere rokjes dat het onderaan mooi recht hangt. Op basis van de aanpassingen die ik eerder al deed, en hun nieuwe maten (voorlengte, zijlengte en ruglengte, tot op de grond) werd de bovenkant bijgeknipt. Daar zie je nu wel heel goed dat de dochters hun rokjes scheef dragen, maar met een t-shirt erover valt dat helemaal niet op.

De taille-elastiek kocht ik weer bij Stoff.be.

En ik kan lekker nostalgisch wezen en genieten van deze creatie ;-)