Expecto Patronum

De Lux jurk van Bel'Etoile werd al regelmatig gemaakt, zowel in zomerse versies als met lange mouwen. Lien heeft de "pech" om op het einde van de zomer te verjaren, en meestal nog een kleedje te krijgen met korte mouwen. Dus beloofde ik haar ook een winterse versie. Bij Stoff.be kochten we een jeansblauwe sweaterstof. Lekker warm, maar wel een beetje saai.

Ik heb nog enkele applicaties met pailletten liggen, maar ik vergat Lien er eentje te laten kiezen alvorens het kleedje in mekaar te zetten. Dus schakelden we over op plan B, een toffe applicatie maken met de cameo. Harry Potter is nog steeds "hot", dus kozen we de toverspreuk "Expecto Patronum". Maar dat liep niet van een leien dakje. 3x heb ik moeten proberen alvorens het diep genoeg gesneden was (uiteindelijk het mesje op de stand voor flock gezet ipv flex). Ook het strijken duurde een eeuwigheid, de letters bleven maar niet plakken. Op den duur was mijn geduld op, en heb ik mijn strijkijzer warmer gezet. Maar toen verschrompelden de letters die al wel plakten helemaal. Mijn hart stond even stil...

Het vel flockfolie was helemaal op, dus bestelde ik op goed geluk nieuwe (ik had geen flauw idee meer waar ik die eerste ooit kocht), maar die bleek toch anders te zijn. Ik peuterde de volledige tekst dan maar los (bakpapier erop, en dan met een warm strijkijzer erover zodat de lijm loslaat), om hem er nadien terug op te strijken. Deze keer ging het wel vlotter, en Lien stoort zich niet aan de 2 soorten flexfolie...

Aan de maat van het kleedje wijzigde ik niets. Enkel de positie van de elastiek paste ik aan, gebaseerd op de aanpassingen die ik tegenwoordig doe bij rokjes. Want bij de vorige versies trok Lien de elastiek telkens tot onder haar "buikje", zodat het stof aan de voorkant nogal strak zit, en persoonlijk stoorde mij dat heel erg. Dat probleem is nu dus ook opgelost, en het kleedje hangt onderaan ook weer mooi recht.

Een Elle jurk met veel obstakels

Naast de Sella rok en het Sean vest maakte ik ook nog het Elle kleedje uit de eerste Fibre Mood. Maar dat liep niet van een leien dakje...

Het kiezen van de maat was al geen evidentie. Ik ging voor maat 8 jaar en lengte 10 jaar, en die verlengde ik uiteindelijk dan nog eens 4cm, voor onze net 9-jarige Kaat. De mouwen heb ik ook 10cm verlengd. Maar bij een eerste pasbeurt trok het op niets, echt een zak. Ik versmalde ettelijke keren (enkel taille, van aan de ellebogen tot aan de heupen, borst en taille), maar het lukte me niet om er iets draagbaars van te maken.

Advies inwinnen van mama leidde uiteindelijk tot de keuze om een koordje in de taille te binden. Aangezien het stofje uit de (lente)collectie van See you at six komt, kocht ik bij Piekewieke ook de veters van SYAS. Beide kleuren passen erop, maar Kaat koos voor de lichte variant.

Om het vetertje op zijn plaats te houden, haakte ik lusjes in de zijnaad. Bij een eerste poging stonden die veel te laag, dus kon ik ze (na de fotoshoot) weer losknippen en een dikke 6cm hoger nieuwe haken.

De donkerbruine kamsnaps kreeg ik op naaiweekend van de Zussen. Het beleg stikte ik breed door met mijn coverlock.

De mouwen zoomde ik naar binnen om, en het zakje werkte ik ook anders af dan in de beschrijving. Zo'n onafgewerkte randen storen mij toch wel.

Na alle aanpassingen zijn we uiteindelijk toch content van het kleedje!

Sean vest

Al 3 weken ver in het nieuwe jaar, en dit wordt de eerste blogpost die hier verschijnt in 2019. Er wordt nochtans nog veel genaaid, en ook af en toe een uitgebreide fotoshoot gehouden, maar die blogteksten schrijven kost mij telkens toch veel moeite. Maar ik ga nog eens een poging tot een inhaalbeweging doen.

Over een maand ligt de derde Fibre Mood alweer in de rekken, maar hier is nog een naaisel uit de eerste editie. Voor de mdh maakte ik al de Chess sweater en de Titus trui, dus ook het Sean vest wilde ik eens proberen.

Op basis van de matentabel koos ik een M, maar dat leek me toch veel te ruim. Ik nam er een goed passend vest bij, en deed de volgende aanpassingen. Het (halve) rugpand versmalde ik 2cm en aan de deelnaad van het voorpand versmalde ik 1cm aan beide patroondelen. ook korte ik het voor- en rugpand in met 5cm. De lengte van de mouwen liet ik onveranderd. Zo vind ik de pasvorm perfect.

Het stofje is een zwart-grijze gespikkelde sweaterstof van het Stoffenspektakel. Lekker warm, en de mdh vindt dat duidelijk ook, want deze Sean zag de binnenkant van de kast nog niet dikwijls!!

Sella rok

Ik had jullie al beloofd dat er nog enkele projecten uit de eerste editie van Fibre Mood geblogd zouden worden. Maar de afgelopen weken ontbrak de goesting me om 's avonds nog achter mijn laptop te kruipen en een blogtekst te schrijven (beetje last van wintermoeheid, zo 's morgens in de pikkedonker op't werk aankomen, en er 's avonds in de schemerdonker terug vertrekken, ik heb nood aan zonlicht). Ik ga mijn best doen om alle projecten van tijdens het Handige Bloesems weekend nog in 2018 online te krijgen...

Bij deze dus het eerste project uit de eerste editie van Fibre Mood. Voor Lien maakte ik het Sella rokje. Dit rokje wordt omschreven als een pittig kort A-lijn doorknooprokje. Maar ik zag al enkele versies in de grotere maten passeren, en zo kort zijn die niet, ik vind ze eerder nogal aan de smalle kant. Zo ook de versie voor Lien. Volgens de matentabel had ik voor de heupomtrek de grootste maat (14 jaar) nodig voor onze 11-jarige meid.

Ik deed de aanpassingen die ik tegenwoordig standaard doe, zowel voor de kinderen als voor mezelf, zijnde vooraan het patroon verder uitdiepen, en achteraan verhogen in de taille, zodat de zijnaad en zoom mooi recht blijven hangen. Maar qua lengte of breedte paste ik niets aan. Ligt het nu aan de (niet-rekbare) stof, ik weet het niet, maar het rokje valt heel smal uit (ik had er net zo goed geen knoopsgatenelastiek in kunnen rijgen). De lengte vindt Lien ideaal zo...

Het stofje kocht ik lang geleden eens over van iemand, de knopen komen uit een grote bestelling die ik ooit deed op AliExpress. Enkel de knoop op de tailleband en die eronder kunnen open. De rest van de knoopsgaten liet ik dicht.

Voor de poep-zakjes heb ik even getwijfeld om de averechtse kant van de stof te gebruiken (fluo-roze, zoals de lijnen aan de rechtse kant), maar uiteindelijk koos ik voor de subtiele versie.

Het is een tof rokje geworden, maar voor een volgende versie kies ik toch een stofje met wat rek, zodat het wat aangenamer draagt en meer bewegingsvrijheid biedt...

Pina I, een kokerrok uit Fibre Mood 2

Fibre Mood moet ik waarschijnlijk niet meer voorstellen. Een nieuw naaimagazine dat vanaf vandaag haar 2e editie in de winkelrekken heeft liggen, maar al veel naambekendheid verworven heeft. Uit de eerste editie maakte ik al 3 patronen (komen snel op de blog). Het gebeurde nooit eerder dat er in een naaitijdschrift bij de eerste blik al zoveel mooie modellen gespot werden en dat die dan ook nog eens binnen de 3 maanden vanonder mijn naaimachine rolden. En editie 2 belooft al een even groot succes te worden. In preview kreeg ik alle modellen te zien, en mocht ik er zelfs al eentje uitkiezen om te maken voor de Linkparty. Aangezien een kokerrok in stretchstof al zolang op mijn to sew lijstje staat, gaf ik me onmiddellijk op voor de Pina rok. Deze is er in een rekbare variant met tailleband, en een niet-rekbare met beleg en rits in de zijnaad. Ik koos voor de eerste.

Over de maat heb ik lang getwijfeld. Over de eerste editie las ik immers dat die kledingstukken voor dames allemaal veel te groot vielen. Gebaseerd op de heupomtrek zat ik aan maatje 42, gebaseerd op de tailleomtrek nog wat groter. Niet leuk als je in de winkel in een maatje 38/40 past. Maar bij het nameten van het patroon volgde ik toch maar de suggestie van de matentabel, en de rok zit als gegoten. Wel diepte ik het voorpand bovenaan nog wat verder uit en deed het omgekeerde bij het rugpand. Dat was voor mijn figuur wel nodig om de zijnaad, split, zoom en het blokjespatroon mooi recht te krijgen.

Ondanks mijn 1m76 veranderde ik niets aan de lengte (ik hoorde pas achteraf dat de patronen getekend zijn voor "standaard" vrouwen van 1m68). Mij lijkt de lengte ideaal, of zou ik een volgende keer toch iets verlengen?

De stof (gekocht bij Tirelire) bevat wat glitter, en de binnenkant is ook heel mooi. Dus gebruikte ik die voor de tailleband. Zo lijkt het heel hard op een glitterelastiek.

De rok zit zalig, zo volgen er zeker nog !!

Unicorns

9 jaar, zolang is het geleden dat we onze jongste dochter mochten verwelkomen. En dat werd vandaag gevierd. Bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een nieuwe outfit. In mijn gigantische stoffenvoorraad vond ze niets wat voldeed aan alle eisen (feestelijk, voor een 9-jarige, rekbaar, winters, afmetingen,...). Dus trok ik vorige zondag met haar naar het Stoffencircus in Lommel.

Eerst zagen we een donkerblauw stofje met bloemetjes, en aan dezelfde kraam een donkerblauw met kleine kleurrijke verfspatten. Ik vond dat tweede wel iets hebben, maar het was toch nog niet 100% wat Kaat zocht (ze vroeg in eerste instantie diertjes). Enkele kramen verder stootten we op een (eveneens donkerblauw) stofje met eenhoorns. Dat kreeg al de voorkeur, maar toch zochten we verder. Zonder succes, we vonden niets dat nog mooier was dan de unicorns (en dat was niet alleen de mening van Kaat, ik gaf haar volkomen gelijk).

We kochten er ook onmiddellijk bijpassende glitterelastiek bij, want het stond al snel vast dat ik opnieuw de Lux mocht maken, deze keer met lange mouwen.

Het werd net zoals vorig jaar weer deadline naaien. Dus het stofje vloog zondagavond nog de wasmachine in, en maandagnamiddag werd het geknipt. Al een geluk dat die Lux snel in mekaar zit, en dat ik dankzij onze koning elk jaar een dagje vrij ben net voor Kaat haar verjaardag...

Dus straalde ze ook dit jaar weer op haar feestdag!

(On)bewust past het kleedje perfect bij de prachtige taart die we enkele maanden geleden al bestelden, en die weer overheerlijk was.

Last minute ging ik nog op zoek naar eenhoorn-slingers, en vond die in de Ava, samen met eenhoorn-servetten. Een kleine verrassing ;-)

Lux voor dames

De Lux jurken voor de kinderen zijn een groot succes. Bij de release van het kinderpatroon kreeg je een eerste versie van het damespatroon er gratis bij. Een tijdje later schafte ik ook de finale versie aan. Op het Stoffenspektakel kocht ik een coupon tricot voor een testversie.

Op naaiweekend begon ik na het Finn jasje aan een Lux jurk voor mezelf. Het zijn maar enkele naden, en die staan snel in mekaar met de overlock. Een eerste pasbeurt was een grote teleurstelling, het was een patattenzak. Ik moet er wel bij vertellen dat ik de elastiek er nog niet instikte, omdat ik daar de juiste positie van wilde bepalen, en niet gewoon het patroon volgen (holle rug, remember).

Maar ook de halsuitsnijding trok op niks. De V-hals was mislukt (dat krijg je dus niet goed met een overlock, beetje luiheid), en het beleg flapte continu naar buiten, zelfs met een onderstiksel. Ik had dit beleg verstevigd, en er vormband ingestreken. Waarschijnlijk was dit veel te zwaar voor de stof die ik koos. Het project werd aan de kant gegooid.

Op maandag in de naailes waagde ik het dan toch maar om het kleed terug uit te halen. In eerste instantie zag de (vervang)leerkracht het ook niet zitten dat dit nog ooit iets deftig kon worden. Ik zette door, en stikte de taille elastiek erin. En ineens was het een draagbaar kledingstuk. Weg "zak gevoel", en het beleg bleef al beter zitten. Toch stikte ik dat thuis nog door met de coverlock.

Het zal nooit een zondags kledingstuk worden, want na een dagje dragen heb ik het gevoel dat het kleed 10cm langer geworden is, zo zakt de stof door (ik had dus eigenlijk niet moeten verlengen). Dat was dus niet de beste keuze. Ook de mouwtjes vind ik te lang om "kort" genoemd te worden.

Er ligt nog een lap stevige punta di roma voor een feestelijke Lux met lange mouwen. Hopelijk vind ik tijdig de goesting om hieraan te beginnen, en draait die beter uit...