Schoolgerief (3)

Sinds dit jaar is er een nieuwe turnjuf in de school. Al na de eerste turnles bleek dat ze heel streng is op het voorkomen van de leerlingen. Lange haren moeten uit het gezicht (staart, haarband), en dat is een ramp voor Lien. Zij haat het om iets in haar haren te doen. Ik stak dus maar een elastiekje in haar sportzak, zodat ze aan het begin van de les zelf een staart kan maken en na de les weer even snel terug uitdoen. Probleem opgelost. Dacht ik...

Een paar weken later kwam Lien ineens thuis dat ze tijdens de turnles haar armbandje had moeten uitdoen van de juf. Ik begreep dat dat voor haar eigen veiligheid was, maar was er toch niet gelukkig mee. Vorig jaar verloor ze immers het witgouden armbandje met haar naam en geboortedatum dat ze voor haar eerste verjaardag kreeg. Veel traantjes bij mama en dochter, en uiteindelijk kocht ze een nieuw (zilveren) exemplaar. En ik zag het al gebeuren dat ze ook dat zou kwijtgeraken als het bij elke turnles uit en weer aan zou moeten. Gelukkig kwam de juf met het alternatief om er een zweetbandje overaan te doen.

"Mama, kan je dat niet zelf maken?" Heel goed idee, want zweetbandjes hebben we niet in huis, en met de drukke agenda's zouden we niet snel in een sportwinkel geraken. Dus verzamelde ik wat kleine restjes tricot (~14 x 14cm), maakte er een koker van, plooide die dubbel (goede kant buiten) en lockte de rand dicht. Hoewel niet echt nodig, lockte ik ook de andere kant, voor het uitzicht. En in een mum van tijd waren er 5 zweetbandjes klaar.

Veel zweet zullen ze niet opvangen, maar nu kunnen de armbandjes veilig rond hun pols blijven tijdens de turnles...

En waarom blog ik er nu pas over? De zweetbandjes werden de ochtend na productie al meegenomen, dus moest ik wachten tot de vakantie voor de foto's (dan komt de turnzak mee naar huis om de kleren te wassen)...