De zoveelste Candy

In oktober zag ik op het Stoffenspektakel in Hasselt de stoffen van deze winterse Candy dress nog liggen in twee andere kleuren, en ik heb getwijfeld om een lapje voor mezelf te kopen. Maar een concreet project had ik niet, en dan zouden de dochters al lang uit de kleedjes gegroeid zijn om nog assorti over straat te kunnen paraderen. Had ik geweten dat Lien 2 weken later zou klagen dat de mouwen van haar kleedje toch wel heel kort waren, en dat ze zo graag een nieuw exemplaar in datzelfde glitterstofje wou, dan had ik het wel gekocht... Een oproep op facebook en de vraag bij een collega die nog naar het Stoffenspektakel in Leuven trok, leverden spijtig genoeg niets op. Ook in mijn stoffenvoorraad vond ze niets dat haar kon bekoren. Dus wachtten we op de solden, en bezochten een nieuwe stoffenwinkel in Kuringen. Na ettelijke rollen uitgehaald te hebben (zij katoen, ik "lelijke"), koos ze voor een paars gebreid stofje.

Ik denk dat dit het snelste naaisel ooit geweest is. Woensdagvoormiddag het stof gekocht, onmiddellijk voorgewassen, 's avonds geknipt (patroon lag dan ook al lang klaar), donderdagavond voor 3/4e in mekaar gezet en vrijdagmiddag verder afgewerkt. Alleen het donkere winterweer en de drukke weekends gooiden roet in het eten om het ook snel op de blog te krijgen...

Het werd terug een winterse versie met lange mouwen en een hogere kraag.

Lien is er heel content mee. En wie weet vinden we dat andere stofje toch nog op een volgende editie van het Stoffenspektakel...