City Hopper

Herinneren jullie je deze tas nog? Die werd heel veel gebruikt, als handtas op vakantie, tijdens een weekendje weg, of op daguitstap. Ze kon wel tegen een stootje en er kon net dat tikkeltje meer in. Maar afgelopen zomer, in Walibi, na 4 jaar trouwe dienst, begaf de rits het en stond ik voor een dilemma: een nieuwe rits inzetten (en dus eerst helemaal uit mekaar halen), of toch maar ineens een nieuwe tas. De City Hopper van 128 stond al langer op de planning, dus besloot ik die als groot project mee te nemen op naaiweekend.

Ik had nog een lap teal kunstleer liggen (gekocht voor de Little Pretty Party Purses maar uiteindelijk niet de juiste kleur voor bij de outfits). De keuze om te combineren met donker bruin werd ingegeven door mijn teenslippers ;-) Het enige materiaal in een kleur naar mijn smaak bij K-bas was de waxed cotton, een ideaal moment om dat eens te proberen. De eerste indruk was niet zo geweldig, alle vouwlijnen waren te zien. Maar eens verwerkt, en het waslaagje een beetje minder, is het wel mooi materiaal.

Op vraag stuurde Mieke mij foto's van beide stoffen, enerzijds gecombineerd met de teal tassenband, anderzijds met de bruine. Voor de sluitingen en D-ringen week ik deze keer af van mijn favoriet (nikkel) en ging voor brons.

De voering bestelde ik lang geleden eens bij Modecoupon om er een rok of kleedje van te maken. Waar de voorraad al niet goed voor is...

De tas werd tijdens de herfstvakantie uitvoerig getest in London, maar niet 100% goedgekeurd. De afmetingen zijn ideaal, al die buitenvakjes best praktisch om papieren of pennen binnen handbereik op te bergen. Maar mijn tas zakt in mekaar als een pudding bij het dragen, en dat maakt het heel moeilijk om er snel iets uit te halen. Ook al is kunstleer vrij dik, het had een laag versteviging kunnen gebruiken...

De draagriem maakte ik al bijna 20cm langer, maar is voor mij toch nog kort om als rugzak te dragen of schuin over de schouder. Eigenlijk had ik het kunnen weten, want met mijn 1m76 ben ik toch een beetje groter dan Fabienne. Als ik eens heel veel tijd heb, haal ik er de schuifgespen waarschijnlijk vanaf, want die hebben toch geen nut. Ofwel bestel ik opnieuw enkele meters tassenband, en vervang ik de draagriem door een nog langer exemplaar. En misschien bevestig ik er dan ook ineens drukknopen op, om de riem vast te zetten, zodat de tas niet meer kan doorzakken. To be continued...