Plooirokjes

Vorig jaar al zag ik her en der geruite plooirokjes in het straatbeeld, en werd ik nostalgisch naar de Schotse rokjes die mama vroeger maakte. In de herfst verschenen ze opnieuw en was ik vastbesloten om er te maken voor de dochters. Het mochten echter geen schreeuwerige exemplaren worden, en de kramen op het Stoffenspektakel en het Stoffencircus hadden niet wat ik zocht. Een bezoekje aan Tirelire bracht redding. Daar lag prachtige geruite wol van Scapa !!

Ik gebruikte geen patroon, maar streek plooien over de hele breedte van de stof, zodanig dat de originele breedte van de ruiten behouden bleef. Een heel werk ! (En hopelijk blijven ze goed zitten bij het wassen.)

Ik deelde de heupenomtrek door de plooibreedte, en rondde naar boven af om het aantal plooien te bepalen. Voor Kaat had ik iets minder dan de stofbreedte nodig, voor Lien iets meer. De naden zijn weggewerkt onderin de plooien.

Bij een geruit rokje vind ik het nog belangrijker dan bij andere rokjes dat het onderaan mooi recht hangt. Op basis van de aanpassingen die ik eerder al deed, en hun nieuwe maten (voorlengte, zijlengte en ruglengte, tot op de grond) werd de bovenkant bijgeknipt. Daar zie je nu wel heel goed dat de dochters hun rokjes scheef dragen, maar met een t-shirt erover valt dat helemaal niet op.

De taille-elastiek kocht ik weer bij Stoff.be.

En ik kan lekker nostalgisch wezen en genieten van deze creatie ;-)