Theo polo in SYAS

Wie herinnert zich nog de Bulbs stof van SYAS? Inderdaad, die is van lang vervlogen tijden, uit de Playtime collectie herfst 2017. Ik kocht het toen onmiddellijk, met een duidelijk doel voor ogen, een polo voor de mdh. Tot ik de lap in handen kreeg. Die french terry was dikker dan ik dacht. Is dat wel polo-materiaal? Misschien eentje met lange mouwen? Voor een koukleum zoals de mdh? Ik twijfelde en bleef twijfelen. Tot 3 maanden geleden. Die lap moest toch maar eens verwerkt worden, en ik bleef bij mijn eerste plan.

Het patroon van de Theo-gebaseerde polo werd terug boven gehaald, aangezien de pasvorm perfect was, en die polo al veel gedragen werd.

Ook nu wou ik wel een contrasterend borstzakje, polopad en kraag. De achterkant was, met de lusjes, niet geschikt, en de bijpassende zwarte french terry was op dat moment nergens meer te verkrijgen (ondertussen wel beschikbaar in de Playtime 9 collectie). Een oproep op Facebook, en Debora bezorgde me via Naomi en mama enkele van haar restjes. Meer dan genoeg om de kraag, het borstzakje en de mouwboorden uit de effen versie te maken.

Voor het polopad had ik ondertussen al een andere oplossing gevonden. De zelfkant van de stof bevat een zwarte strook, net breed genoeg voor het zichtbare deel van het pad. En zo staat aan de binnenkant, een beetje verstopt, maar voor jullie toch even onthuld, het logo van SYAS, en de naam van de stof.

De mdh is heel content met zijn polo. Hij vindt de dikte ideaal voor de iets warmere lentetemperaturen. Dat die nu maar heel snel terugkomen, want zelfs de kraag omhoog zetten, is nu even niet warm genoeg meer...

Een Zonen09 Aster

De afgelopen dagen waren de temperaturen weer veel kouder. Ik was blij dat ik recent nog een nieuwe Aster maakte. Het stofje lag al een jaar in mijn kast, van toen Sharon net begonnen was met de uitverkoop van haar stofjes.

Ondanks de fikse korting bleef het in mijn gedachten een stofje uit de duurdere prijsklasse, en stelde ik het steeds uit om de schaar erin te zetten. Ook zat er in mijn voorraad geen geschikte boordstof voor bij de prachtige jacquard.

Lang heb ik getwijfeld om dan de hals-, mouw- en heupboord te maken van de averechtse kant van de stof, maar uiteindelijk bleek die kleur (vooral geel) mij toch niet goed te staan.

Op het Stoffenspektakel vond ik uiteindelijk boordstof in het perfecte lichtblauw. Dit is ondertussen al mijn vierde Aster, en het blijft een favoriet patroontje.

P.S. Het is duidelijk ook een heel herkenbaar patroontje, want vorige week sprak iemand mij aan in het restaurant van het Herman Teirlinck gebouw. Zij had gezien dat we dezelfde trui droegen, zij (gelukkig) wel in een mooi See You At Six stofje.

Bertha broek

De linkparty voor Fibre Mood 4 liet ik passeren, wegens niet helemaal overtuigd van de patronen, en een te krappe deadline. Maar ik blijf wel fan van editie 2. Na de Pina rok waagde ik me aan de Bertha broek. Ik hou wel van broeken met brede pijpen.

Uit de voorraad diepte ik een stofje op dat ik ooit kocht voor een broek. Alleen bleek dat maar 1m50 lang te zijn. Ik begon met de pijpen vanaf kniehoogte recht naar beneden te tekenen (ipv breder te laten uitgaan). Daarna versmalde ik de pijpen vanaf heupenhoogte, totdat beide patroondelen naast mekaar op de stof pasten (dat bleek nog 1.5cm aan elke kant te zijn).

Verder verlaagde ik de taille aan de voorkant met bijna 10cm. Ik verdraag dat niet, een broek of rok die zo hoog op mijn buik komt. Voordeel van dit model is wel dat ik in de rug geen lengte moest toevoegen ;-)

De stof heeft een heel moeilijke kleur. Ik kocht het voor bruin, met een fijn lichtblauw streepje in. Maar afhankelijk van de lichtinval ziet dat bruin er soms meer paars uit. Heel moeilijk te combineren met de schoenen die in mijn kast staan. Uiteindelijk vond ik een (lang vergeten) paar bruine zomerschoenen die er nog wel bij passen.

Alleen realiseerde ik me na een uurtje rondwandelen (mijn fotoshoot werd gecombineerd met een andere) waarom ik die schoenen vergeten was. Zeer pijnlijke voeten... Een excuus om nog eens nieuwe schoenen te kopen? Iemand tips voor een ideale kleur? Of moet ik toch maar eens gaan voor een witte sneaker (vraagt de vrouw die altijd een hakje draagt)?

Hertjes en konijntjes voor Pasen

Ojee, alweer een maand geleden dat er nog geblogd werd... Ik ga op de trein terug wat meer teksten moeten schrijven ipv te lezen (ik zit na minder dan 4 maanden al halverwege mijn reading challenge, en de zomervakantie moet nog komen). Er staan nog veel foto's te wachten om geblogd te worden...

Bij deze presenteer ik 2 paaskleedjes, gemaakt uit hetzelfde paneel, maar toch heel anders. Voor Kaat maakte ik opnieuw de Nivalis,

voor Lien de Lux.

Ze kozen om de tekeningen van het paneel om te wisselen, zodat ze nog minder opvallend kunnen twinnen.

Over de patronen moet ik niet veel meer vertellen, die werden hier al zo dikwijls gemaakt. De Nivalis versmalde ik wat, om de 2 panelen naast mekaar te krijgen, met de tekening mooi in het midden. Bij de Lux paste ik de positie van de ingestikte elastiek wat aan (vooraan enkele centimeters lager, in de rug hoger).

Op het Stoffenspektakel ging ik op zoek naar hertenknoopjes voor op de flapjes van de Nivalis. Die vond ik niet, maar de konijntjes werden met veel enthousiasme goedgekeurd.

En gelukkig was ik vooruitziend, want ik kocht er voor Lien ook. Bij haar naaide ik er eentje ter hoogte van de elastiek.

De flapjes van de Nivalis werden gemaakt met de averechtse kant van een restje van mijn Mara. Dat blauw kwam perfect overeen met het blauw uit de tekening.

De paneelstoffen komen van bij de Stoffenstraat. Ik was echter allesbehalve tevreden over de service deze keer. Ik bestelde 2 panelen, en die werden als 2 aparte stukken geleverd, die ook nog eens 5 à 10cm te kort waren, en waarbij de plaatsing van de tekening helemaal anders was dan op de schets. Nog nooit meegemaakt... Enkele mailtjes hierover resulteerden uiteindelijk in de toegeving dat ik ze in de winkel mocht komen omruilen. Waarom bestel je online? Net omdat de winkel te ver weg is...

Met de restjes die ik over had, kon ik dus niet veel meer aanvangen. Gelukkig stond er in de LMV 2/2019 een patroontje voor slipjes voor meisjes. Met veel puzzelwerk kreeg ik nog net de 2 grootste maten van de Patti slip uit de restjes.

Voor de dochters is het even wennen dat de slips vooraan redelijk laag komen, maar nu mogen ze van mij naar hartelust zwieren met de kleedjes. Een bijpassende slip mag gezien worden ;-) En ik heb al moeten beloven dat ik nu bij elk kleedje uit de restjes een slipje zal maken !!

In love with another Jeans

Na het succes van de roze jeansbroek stond het al snel vast dat er nog een nieuw exemplaar zou volgen, in een winters kleurtje. Zalig om nog eens een jeansbroek te kunnen dragen zonder mijn t-shirts te beschadigen (jeansknoop en -rits maken altijd gaatjes) !! Bij Lieve zag ik een prachtig exemplaar passeren, en op het Stoffenspektakel in het najaar vond ik bijna dezelfde kleur jeans. Net voor kerst was de broek klaar, foto's werden half januari genomen, maar nu dus pas op de blog...

Het patroon uit Ottobre kon grotendeels gerecupereerd worden, alleen wou ik nu geen brede pijpen meer zoals bij het roze exemplaar. Gewoon recht naar beneden vanaf de knie was breed genoeg.

Lieve haar "poepfoto" inspireerde mij voor het motief op de achterzakken...

Een Michael Miller stofje dat al heel lang in de kast ligt, werd gebruikt als voering voor de zakken en om de tailleband aan de binnenkant af te werken.

De broek sluit met een verborgen knoop en broekhaakjes.

Bij een jeansbroek hoort natuurlijk ook weer het muntzakje.

Ik ben opnieuw trots op de afwerking met het dubbele stiksel dat overal mooi evenwijdig loopt (ik speelde een beetje vals door hiervoor mijn tweelingnaald te gebruiken). Alleen sloeg mijn machine hier en daar een steek over, of vormde een lusje. Achteraf bleek dat mijn tweelingnaald eigenlijk aan vervanging toe was...

Deze jeansstof bevat veel meer rek dan de roze versie, met het gevolg dat de broek na een halve dag dragen eigenlijk al veel te los zit. Plan is om de tailleband helemaal terug los te tornen, in te nemen, en hem vooraan ook nog een stuk lager opnieuw aan te zetten...

Op naar weer een volgend exemplaar !

Victoria heeft een streepje voor

Gisteren lag de 3e editie van Fibre Mood in de winkelrekken, met alweer een grote variëteit aan patronen. Ik kreeg ze (als lid van de Secret Sewciety facebookgroep) in preview te zien, en mocht opnieuw een patroontje uitkiezen om deel te nemen aan de Linkparty. In tegenstelling tot de andere dames, was ik in eerste instantie niet zo enthousiast over de modellen, en had ik moeite om iets naar mijn smaak te vinden. Uiteindelijk koos ik voor de romantische Victoria bloes.

In de voorraad lag een soepel stofje dat me ideaal leek voor dit bloesje. Er zat wel wat rek in, maar door de strepen in de lengte te nemen, werd die tot een minimum beperkt. Dit maakte het vele rimpelwerk er echter niet gemakkelijker op.

Ook het splitje in de rug was een heel gepruts, dus besloot ik om de mouwsplitten niet te maken, de mouwboord gewoon dicht te stikken en zo aan te zetten. Deze was immers ruim genoeg om zo over mijn hand te schuiven. Alleen heb ik me te laat gerealiseerd dat die boord dan ook gewoon zal zakken, aangezien ik de mouwen ook nog eens met 4cm verlengd had. Ik had beter de instructies braaf gevolgd, en wat minder lui geweest.

Een stofje met strepen betekent wel veel meer puzzelwerk om de strepen (waar mogelijk) mooi te laten doorlopen. Maar ik ben heel blij met het precisiewerk, en het feit dat ik de strepen aan de mouwboord en de ruffle aan de kraag in de andere richting genomen heb. Kijk eens hoe schoon dat gele streepje uitkomt...

Ik ben niet onverdeeld content over mijn Victoria bloes, maar dat heeft niets te maken met het patroon. Kijk maar eens naar de Linkparty hoeveel exemplaren daar staan te blinken, en die dames zijn er allemaal over in de wolken. Misschien dat een elastiekje in de mouwboorden nog redding kan brengen, want als ik de mouwen opstroop, dan is het ineens een heel ander zicht. Wie weet komt het toch nog helemaal goed.

En ondertussen heb ik ook al veel mooie Arlettes, Rivas, Violets, Laurens en Calvins zien passeren. Keuze genoeg dus...

Expecto Patronum

De Lux jurk van Bel'Etoile werd al regelmatig gemaakt, zowel in zomerse versies als met lange mouwen. Lien heeft de "pech" om op het einde van de zomer te verjaren, en meestal nog een kleedje te krijgen met korte mouwen. Dus beloofde ik haar ook een winterse versie. Bij Stoff.be kochten we een jeansblauwe sweaterstof. Lekker warm, maar wel een beetje saai.

Ik heb nog enkele applicaties met pailletten liggen, maar ik vergat Lien er eentje te laten kiezen alvorens het kleedje in mekaar te zetten. Dus schakelden we over op plan B, een toffe applicatie maken met de cameo. Harry Potter is nog steeds "hot", dus kozen we de toverspreuk "Expecto Patronum". Maar dat liep niet van een leien dakje. 3x heb ik moeten proberen alvorens het diep genoeg gesneden was (uiteindelijk het mesje op de stand voor flock gezet ipv flex). Ook het strijken duurde een eeuwigheid, de letters bleven maar niet plakken. Op den duur was mijn geduld op, en heb ik mijn strijkijzer warmer gezet. Maar toen verschrompelden de letters die al wel plakten helemaal. Mijn hart stond even stil...

Het vel flockfolie was helemaal op, dus bestelde ik op goed geluk nieuwe (ik had geen flauw idee meer waar ik die eerste ooit kocht), maar die bleek toch anders te zijn. Ik peuterde de volledige tekst dan maar los (bakpapier erop, en dan met een warm strijkijzer erover zodat de lijm loslaat), om hem er nadien terug op te strijken. Deze keer ging het wel vlotter, en Lien stoort zich niet aan de 2 soorten flexfolie...

Aan de maat van het kleedje wijzigde ik niets. Enkel de positie van de elastiek paste ik aan, gebaseerd op de aanpassingen die ik tegenwoordig doe bij rokjes. Want bij de vorige versies trok Lien de elastiek telkens tot onder haar "buikje", zodat het stof aan de voorkant nogal strak zit, en persoonlijk stoorde mij dat heel erg. Dat probleem is nu dus ook opgelost, en het kleedje hangt onderaan ook weer mooi recht.