Communie met Louisa

Afgelopen zondag mochten we weer gaan feesten. Ons jongste neefje Daan, mijn metekindje, deed zijn eerste communie. Net zoals voor de communie van zijn oudere broer en die van Kaat wou ik mijn outfit zelf maken. Het stof, blauw, met heel donkerblauwe, paarse en goudkleurige strepen, kocht ik al in oktober bij Stoff.be, om er opnieuw een Louisa dress van te maken.

Half februari volgde ik een workshop Handmade leather bag bij Naais Time. Ik deed eens lekker zot, ging volledig buiten mijn comfort zone, en koos het rosé gouden leer (heel moeilijk vast te leggen op foto). Enkele dagen later besefte ik plots dat deze handtas wel eens perfect zou passen bij de Louisa die op de planning stond...

Onder de krokusvakantie trokken we naar Schoenen Reyskens voor de zomerschoenen voor de kinderen. Ik nam mijn handtas en lap stof mee, en wonderwel hadden ze zelfs 2 paar schoenen die mooi combineerden.

Na de paasvakantie begon ik dan eindelijk aan mijn Louisa. Het patroon lag nog klaar van de vorige versie, die nog steeds goed past. Ik deed enkel een kleine verbreding van het karuur op de rug om iets meer bewegingsvrijheid te hebben (weer omwille van die brede schouders). Het bleek zelfs niet nodig te zijn om het kleed te voeren, zodat ik hiermee 2 weken voor de grote dag klaar was...

Alleen bleken de weersvoorspellingen een week op voorhand nog heel slecht te zijn. Waarom had ik er deze keer niet aan gedacht om opnieuw een bijpassend vestje te maken? Gelukkig zijn er op zondag nog wel wat kledingwinkels open, en vond ik bij Zeb een jasje dat er mooi mee combineerde.

Uiteindelijk vielen de temperaturen goed mee, genoten we van een superdag, en beseften we dat Daan, hoewel hij altijd de jongste zal blijven, nu toch ook een grote jongen is. Daan, dikke proficiat !!

Internationale Judith

Mijn oorspronkelijke plan was om ook de outfit van de dochters en de mdh voor de communie van Tim (gedeeltelijk) te maken. Tot ik me realiseerde dat ik in maart en april wel heel dikwijls in het buitenland zou zitten, en er weinig avonden achter mijn naaimachine doorgebracht zouden worden. De plannen werden opgeborgen. Tot Marte van Compagnie M plots met het (gratis) patroon van de Judith dress uitpakte. Misschien zou het toch nog haalbaar zijn om er zo 2 te maken tegen half mei? Ik nam alles mee naar Wales om het patroon al te assembleren en over te tekenen. Zelfs de stofjes gingen mee om geknipt te worden, maar daarvoor had ik te weinig plaats op mijn eenpersoonskamertje in de toffe B&B The Barn.

Zoals we van Marte gewoon zijn, is de handleiding heel duidelijk (op een foutje i.v.m. de positie van de plooien na) en verliep het naaien heel vlot. De strik liet ik wel weg, daar waren de dochters niet zo'n fan van...

Over de pasvorm was ik iets minder tevreden. Bij een tussentijdse pasbeurt vond ik dat de rug veel te ver open viel. Dat loste ik op door de rugpanden bovenaan verder te laten overlappen. Bij Kaat plaatste ik 2 kamsnaps zoals voorzien, en een extra wat hoger.

Omdat de kamsnaps wel heel dicht op mekaar staan, plaatste ik bij Lien de bovenste gewoon wat hoger, en de andere mooi in het midden.

En wat staat die "internationale" dan te doen in de titel? Compagnie M is toch op en top Belgisch? Voor de stofjes doken we in (een deel van) mijn grote stoffenvoorraad. Ook enkele pareltjes die de mdh meebracht uit Istanbul en Singapore mochten uit de kast. Tegen alle verwachtingen koos Kaat resoluut voor de blauw-groene tinten uit Singapore, en Lien voor de kleine fuchsia-blauwe bloemetjes uit Istanbul. Ik zou ze oorspronkelijk omgekeerd toegewezen hebben, maar de keuze van de kinderen blijkt een schot in de roos...

Ook voor hen vonden we bijpassende vestjes bij Noba fashion. Een beige en een blauw, beiden met glitter, dat scoort altijd ;-)

En de sandalen? Die komen, zoals alle schoenen van de kinderen, van bij Schoenen Reyskens. Ik had eigenlijk felle blauwe in gedachten (de kleur van de voering van beide kleedjes), maar eind april was de keuze in sandalen nog heel beperkt (vreemd, aangezien we toen nog niet veel zon gezien hadden). Uiteindelijk werden het er dus in een neutrale beige kleur, met nog meer glitter!

De dag van het communiefeest was het mooi weer (geen tropische temperaturen), en kon de mooie open rug toch even geshowd worden...

Over uilen en een beer

Tijdens de laatste week van de solden verkocht Bambiblauw een hele reeks stofjes met 50% korting. Enkele dierenpanelen stonden er ook tussen. Ik liet de kinderen er elk eentje kiezen en klikte ze snel in mijn winkelmandje. Lien koos de uilen (geen witte Hedwig, maar toch),

Kaat ging voor de beer.

We zagen er onmiddellijk een nieuwe Nivalis in. Tot ik een bevestigingsmail ontving, en het de katoenen panelen bleken, en niet die in tricot. Oeps, wat nu? Een oproepje op facebook leidde tot het geweldige idee om er een Louisa dress van te maken, maar wel eentje zonder de bekende zak.

De rest van het paneel was bezaaid met veertjes en driehoekjes, ideaal voor de achterkant van het kleedje. De voering is een luchtige tricot voering, die ik onderaan onafgewerkt liet.

Voor de zomer vind ik de originele 3/4 mouw van de Louisa niet geschikt. Daarom gebruikte ik de kapmouwtjes van de Ileana dress. Geen blote schouders, en toch een fris gevoel. Het kraagje is het Peter Pan kraagje, eveneens van de Ileana dress. Wat fijn dat de patroondelen van alle kleedjes van Compagnie M gemixt kunnen worden...

Een maatje 7 jaar kreeg ik zonder problemen uit het paneel, voor de 9 jaar was het toch wat puzzelen, en lukte het uiteindelijk door hier en daar een stukje van de zelfkant te gebruiken (het schijnt gelukkig nergens door). De lengte is nu perfect, dus laat dat lente zonnetje maar snel komen, voor de kleedjes te kort zijn !

When Harry met Louisa

Dat ik een grote fan ben van de patronen van Compagnie M, zullen de vele Lotta rokjes en kleedjes, Susanne cardigans, en Julia hack wel duidelijk maken. Alleen de Louisa dress voor kinderen met de kangoeroezak kon me nog niet bekoren (bij de damesversie liet ik dan ook telkens de zak weg). Maar toen ik de Louisa coat zag, was ik onmiddellijk verkocht!

De testronde liet ik aan me voorbij gaan, wegens een te drukke periode, werk en privé. Een geschikt stofje lag al heel lang klaar (ooit gekocht op het Stoffencircus) om er de Jackie mantel van Ienemiene mee te maken, maar het werd steeds terug op de stapel gelegd, uit vrees dat het vele werk een maat voor niets zou zijn, en dat de jas enkel kastvulsel zou zijn zoals die andere exemplaren. Maar de goede ervaringen met Compagnie M patronen en de aankondiging van de Lewis & Louisa contest waren de figuurlijke schop onder mijn **.

Tussen alle verjaardagsvoorbereidingen door startte ik met het teken- en knipwerk. Zoveel patroondelen, nog meer stofdelen (want ik voegde een tussenjas in fleece toe voor extra warmte), maar de uitleg was zoals steeds uitstekend.

Het oorspronkelijke idee (en suggestie van Marte tijdens het stoffenspektakel) was om bordeaux paspel toe te voegen. Maar in de grijze stof zitten roze en okergele streepjes, en daarom koos ik voor een opvallender accent met okergele paspel en boordstof. Ook vond ik de perfecte okergele knopen bij Stoff.be.

Een winterjas heeft een kap nodig, zonder discussie. En dat de paspel dan doorloopt in het rugpand, maakt de jas af!

Mouwboorden worden hier standaard voorzien van duimgaten volgens de uitleg van Riet. Zo ook nu...

De keuze voor de voering was nog de lastigste. Mijn hele voorraad werd doorzocht met een 5-tal kanshebbers als resultaat, gaande van een lichtgrijs stofje met roze bloemetjes, over lichtgeel met boerinnetjes, tot een stofje met hele felle kleuren. Ikzelf, de mdh en Lien, we kozen allemaal een andere combinatie. Tot ik het Harry Potter stofje erbij haalde dat ik een tijdje geleden kocht om er een ipad hoes van te maken, maar aan de kant moest voor een veel schoner lapje. Ondanks de donkere kleur past het perfect bij de okergele paspel, en de fascinatie van de dochter voor de tovenaarsleerling gaf de doorslag. Voor een perfecte overgang tussen beleg en voering voegde ik ook hier paspel toe.

In kledingstukken voeg ik zelden een label toe, maar deze unieke jas verdient er absoluut eentje.

En dan een laatste detail dat amper zichtbaar is: de gladde voering in de mouw is ook nog eens in datzelfde okergeel !!

Volgens de matentabel was een 8 jaar groot genoeg, maar ik koos een maatje groter, zodat Lien er wat langer plezier aan heeft.

En plezier hadden we al tijdens de fotoshoot in het bos van Domein Nieuwenhoven...

Roodkapje en haar zusjes

De pop van roodkapje was ruim op tijd klaar als kadootje voor Kaat haar eerste communie. En toen kwam ik in enkele webshops stofjes tegen van de Efteling collectie. Eerst zag ik Assepoester, Draak en Joki, na wat zoeken vond ik ook Roodkapje. Aangezien ik nergens hetzelfde stofje in 2 kleurtinten vond (en op 2 plaatsen bestellen en verzending betalen toch wat te zot vond), wachtte ik tot het Stoffencircus in Genk om ook effectief 2 lapjes te kopen. "Verscholen" op het middenpleintje van een stoffenkraam lag de volledige collectie van Efteling stofjes. Hetgeen ik voor ogen had zelfs in een 10-tal kleuren. Na lang twijfelen koos ik lichtgrijs en donkerblauw. Daar kwam de print het mooiste uit...

De patronen waren snel gekozen. Voor Kaat de Lotta dress, voor Lien de Lotta skirt. Niet hetzelfde, maar toch bijpassend. Het stof knippen daarentegen was een ander paar mouwen. Roodkapje bleek "omhoog" te lopen t.o.v. rechte draad. Ik kon dus kiezen, braaf de draadrichting volgen maar traplopende roodkapjes aan de zoom, of alle regels van de naaikunst overboord gooien en zorgen voor een mooie plaatsing van de print. Ik koos voor het laatste, maakte van alle halve patroondelen een volledig, en begon te puzzelen voor niet-onthoofde doorlopende prints en een perfecte plaatsing van het meisje met het mandje. Uiteindelijk lukte het, maar een Mental note voor de volgende keer: Koop je een stofje met een grote print, koop dan wat extra stof!

Ondanks de verschillende kleuren, koos ik voor beide kledingstukken exact dezelfde knoopjes. Lichtgele met ieniemini bloemetjes rond de gaatjes. Een mooi contrast tegen het rode en donkerblauwe stofje (bedankt aan de lieve dame van Stoff.be voor de suggestie!)...

De jacht naar een bijpassend t-shirt voor Lien kon beginnen. Gelukkig heeft JBC deze zomer enkele effen t-shirts in de collectie en ik bestelde een blauw en geel exemplaar. Beiden passen er heel mooi bij. Maar effen is ook maar effen, en ik besloot op het blauwe nog een Roodkapje te appliceren. Alleen, in mijn minuscule restjes was nergens nog een volledig exemplaar te vinden. Ze miste altijd wel iets (een voet, een vlechtje, een stuk van het mandje, de bloemetjes). Na een oproep in enkele facebook groepen, bleek Anneke van Stoffenboetiek Anneke uit Moerzeke mijn reddende engel. Zij stuurde last minute nog een strookje stof op, waarvoor mijn eeuwige dank!

De kinderen waren in de wolken met hun toepasselijke outfits, en de eerste dag liepen ze dan ook zo rond in de Efteling. Eerste halte was het sprookjesbos, maar het huisje van Roodkapje bleek grote renovatiewerken te ondergaan, dus een foto bij de boze wolf konden we niet maken.

Op het plein waar "Ezeltje strek-je" terug te vinden is, stond een grote pop van roodkapje op de toonbank van de Kleyne Klaroen (koffie/gebak/ijs). Daar dan maar even poseren...

De verkoopster merkte hun outfits op, en om de teleurstelling van het gesloten huisje te doen vergeten (Roodkapje was volgens haar eventjes op vakantie), kregen de meisjes een bekertje slagroom met roze muisjes en een Assepoester hostie.

Enkele sfeerbeelden bij Vrouw Holle en de Sprookjesboom.

Dat ze veel bekijks hadden, moet gezegd, want af en toe zagen we wijzende vingers van een mama of dochter. De Carnaval Festival attractie van Joki werd zelfs stilgelegd toen de vriendelijke medewerkster hen eens goed wou bewonderen, en beloonde met een klein kadootje :-)

Maar zondagmorgen was dan het absolute hoogtepunt. In de ontbijtzaal van het Efteling hotel kregen we bezoek van niemand minder dan Assepoester en, jawel, Roodkapje herself. Ik spurtte via de trap naar onze Roodkapje Suite op de 5e verdieping voor de outfits, en de kinderen werden snel achter een hoekje omgekleed. En toen konden ze dan eindelijk samen poseren. Roodkapje en haar 2 kleine zusjes, zo zei ze zelf :-)

Assepoester was zo onder de indruk, dat ze ook wou poseren...

Ze plaatste zelfs een bestelling voor ook zo'n kleedje of rokje :-) Voorwaarde was wel dat het voldoende moet zwieren, en dat werd dan ook uitvoerig uitgetest...

Feestelijke Belgische outfit

Dit jaar ging ik een stapje verder in de zelfgemaakte outfits voor het communiefeest. Ook voor mezelf kroop ik deze keer achter de naaimachine. Het idee ontstond met de geweldig goed passende Louisa dress. Met de juiste stofkeuze kan je er een heel feestelijke versie van maken. Verschillende mogelijkheden passeerden de revue, maar uiteindelijk koos ik voor een blauwgroene katoen/linnen mix.

Om doorkijk te verhinderen werd het kleed volledig gevoerd (ecru elastische anti-statische voering).

Na een zoektocht in verschillende schoenenwebshops vond ik welgeteld 1 paar dat, om niet voor het klassieke beige of donkerblauw te gaan, qua kleur zou passen. Een bezoekje aan de fysieke winkel stelde niet teleur, de kleur was zoals verwacht, en de schoenen zaten als gegoten.

Een handtas vinden die er bij paste, was een ander paar mouwen. Dus besloot ik om van de laatste restjes van de stof van mijn kleed een Celeste uit Mijn tas te maken.

Ik volgde exact de beschrijving, maar ga een volgende keer toch andere versteviging gebruiken. Met enkel de H640 zakt ze onmiddellijk door als er iets in zit en je ze vastneemt. Een decovil of soft & stable zou beter geweest zijn. Ook de draagriem had wat versteviging kunnen gebruiken. Maar ik had stof noch tijd over om een nieuwe te maken.

Ook een bijpassend vestje vinden, liep niet van een leien dakje. Een grote online bestelling leverde niets op, met de lap stof naar de winkels trekken evenmin. Tot ik op de facebook pagina van Mon Depot foto's zag van nieuwe jacquard stofjes, hierin weer een kanshebber ontdekte voor de Louisa dress (die het uiteindelijk toch niet haalde), doorklikte naar de webshop, een lap in mijn winkelwagentje zwierde, en nog even verder rondsnuffelde. Zo kwam ik een prachtig gebreide kant met gouddraad van Lucy tegen, die ik ook bestelde. En dat was uiteindelijk een voltreffer voor het vestje.

Het oorspronkelijke plan was een korte Susanne cardigan te maken, maar nog voor ik de schaar in de stof zette, werden de zakken van het patroon geknipt, en het voorpand iets verbreed (naar middenvoor toe). En na de eerste pas werd er onderaan nog eens bijna 20cm afgeknipt. Van het oorspronkelijke model herken je dus niets meer, enkel de goede pasvorm.

De randen werden allemaal afgewerkt met ecru elastisch bias aan de binnenkant.

En nog enkele foto's van de dag zelf, met mijn nieuwe juwelen van Victoria en het once-in-every-two-year feestelijke kapsel...

Twinning met de kinderen

Het is hier al even stil op mijn blog. Niet dat er niet genaaid wordt, integendeel, maar de prioriteiten liggen even elders dan bij foto's maken en blogteksten schrijven. Binnen een dikke 2 weken hebben we een eerste communie, en mijn outfit is nog niet helemaal klaar. Ook staan er nog 2 handgemaakte kadootjes op de planning. Maar daarover later meer...

Het mooie weer gisteren lokte ons naar buiten, en de camera werd ook even meegenomen om de volgende Susanne cardigans op de gevoelige plaat vast te leggen.

Twinning met de dochters zag ik wel zitten, dus koos ik voor fuchsia, roze genoeg voor de kinderen, en een kleur die ook nog wel in mijn garderobe past.

Het buitenstofje is weer een dun gebreid stofje dat ik voor een spotprijs kocht bij een stoffenwinkel in Hasselt die binnenkort de deuren sluit.

Voor de voering van het voorpand kocht ik de laatste meter van de rol. Genoeg voor 2 kinderversies of 1 damesversie, de andere zou ik afwerken met een rolzoom. Maar dat was buiten de kinderen gerekend. Lien zag dat stofje wel zitten, Kaat niet. Maar ze wou wel een gedubbelde zak. Dus zocht ik in de stoffenvoorraad naar een tricotje dat er enigzins bij past. En zo eindigden we met identieke versies voor mezelf en Lien...

... en een kleine variant voor Kaat.

En is het duidelijk waar we gisteren naartoe geweest zijn? Inderdaad, we zwaaiden Karen, Kristel en Josje uit, en verwelkomden Hanne, Marthe en Klaasje!