When Harry met Louisa

Dat ik een grote fan ben van de patronen van Compagnie M, zullen de vele Lotta rokjes en kleedjes, Susanne cardigans, en Julia hack wel duidelijk maken. Alleen de Louisa dress voor kinderen met de kangoeroezak kon me nog niet bekoren (bij de damesversie liet ik dan ook telkens de zak weg). Maar toen ik de Louisa coat zag, was ik onmiddellijk verkocht!

De testronde liet ik aan me voorbij gaan, wegens een te drukke periode, werk en privé. Een geschikt stofje lag al heel lang klaar (ooit gekocht op het Stoffencircus) om er de Jackie mantel van Ienemiene mee te maken, maar het werd steeds terug op de stapel gelegd, uit vrees dat het vele werk een maat voor niets zou zijn, en dat de jas enkel kastvulsel zou zijn zoals die andere exemplaren. Maar de goede ervaringen met Compagnie M patronen en de aankondiging van de Lewis & Louisa contest waren de figuurlijke schop onder mijn **.

Tussen alle verjaardagsvoorbereidingen door startte ik met het teken- en knipwerk. Zoveel patroondelen, nog meer stofdelen (want ik voegde een tussenjas in fleece toe voor extra warmte), maar de uitleg was zoals steeds uitstekend.

Het oorspronkelijke idee (en suggestie van Marte tijdens het stoffenspektakel) was om bordeaux paspel toe te voegen. Maar in de grijze stof zitten roze en okergele streepjes, en daarom koos ik voor een opvallender accent met okergele paspel en boordstof. Ook vond ik de perfecte okergele knopen bij Stoff.be.

Een winterjas heeft een kap nodig, zonder discussie. En dat de paspel dan doorloopt in het rugpand, maakt de jas af!

Mouwboorden worden hier standaard voorzien van duimgaten volgens de uitleg van Riet. Zo ook nu...

De keuze voor de voering was nog de lastigste. Mijn hele voorraad werd doorzocht met een 5-tal kanshebbers als resultaat, gaande van een lichtgrijs stofje met roze bloemetjes, over lichtgeel met boerinnetjes, tot een stofje met hele felle kleuren. Ikzelf, de mdh en Lien, we kozen allemaal een andere combinatie. Tot ik het Harry Potter stofje erbij haalde dat ik een tijdje geleden kocht om er een ipad hoes van te maken, maar aan de kant moest voor een veel schoner lapje. Ondanks de donkere kleur past het perfect bij de okergele paspel, en de fascinatie van de dochter voor de tovenaarsleerling gaf de doorslag. Voor een perfecte overgang tussen beleg en voering voegde ik ook hier paspel toe.

In kledingstukken voeg ik zelden een label toe, maar deze unieke jas verdient er absoluut eentje.

En dan een laatste detail dat amper zichtbaar is: de gladde voering in de mouw is ook nog eens in datzelfde okergeel !!

Volgens de matentabel was een 8 jaar groot genoeg, maar ik koos een maatje groter, zodat Lien er wat langer plezier aan heeft.

En plezier hadden we al tijdens de fotoshoot in het bos van Domein Nieuwenhoven...

Feestelijke Belgische outfit

Dit jaar ging ik een stapje verder in de zelfgemaakte outfits voor het communiefeest. Ook voor mezelf kroop ik deze keer achter de naaimachine. Het idee ontstond met de geweldig goed passende Louisa dress. Met de juiste stofkeuze kan je er een heel feestelijke versie van maken. Verschillende mogelijkheden passeerden de revue, maar uiteindelijk koos ik voor een blauwgroene katoen/linnen mix.

Om doorkijk te verhinderen werd het kleed volledig gevoerd (ecru elastische anti-statische voering).

Na een zoektocht in verschillende schoenenwebshops vond ik welgeteld 1 paar dat, om niet voor het klassieke beige of donkerblauw te gaan, qua kleur zou passen. Een bezoekje aan de fysieke winkel stelde niet teleur, de kleur was zoals verwacht, en de schoenen zaten als gegoten.

Een handtas vinden die er bij paste, was een ander paar mouwen. Dus besloot ik om van de laatste restjes van de stof van mijn kleed een Celeste uit Mijn tas te maken.

Ik volgde exact de beschrijving, maar ga een volgende keer toch andere versteviging gebruiken. Met enkel de H640 zakt ze onmiddellijk door als er iets in zit en je ze vastneemt. Een decovil of soft & stable zou beter geweest zijn. Ook de draagriem had wat versteviging kunnen gebruiken. Maar ik had stof noch tijd over om een nieuwe te maken.

Ook een bijpassend vestje vinden, liep niet van een leien dakje. Een grote online bestelling leverde niets op, met de lap stof naar de winkels trekken evenmin. Tot ik op de facebook pagina van Mon Depot foto's zag van nieuwe jacquard stofjes, hierin weer een kanshebber ontdekte voor de Louisa dress (die het uiteindelijk toch niet haalde), doorklikte naar de webshop, een lap in mijn winkelwagentje zwierde, en nog even verder rondsnuffelde. Zo kwam ik een prachtig gebreide kant met gouddraad van Lucy tegen, die ik ook bestelde. En dat was uiteindelijk een voltreffer voor het vestje.

Het oorspronkelijke plan was een korte Susanne cardigan te maken, maar nog voor ik de schaar in de stof zette, werden de zakken van het patroon geknipt, en het voorpand iets verbreed (naar middenvoor toe). En na de eerste pas werd er onderaan nog eens bijna 20cm afgeknipt. Van het oorspronkelijke model herken je dus niets meer, enkel de goede pasvorm.

De randen werden allemaal afgewerkt met ecru elastisch bias aan de binnenkant.

En nog enkele foto's van de dag zelf, met mijn nieuwe juwelen van Victoria en het once-in-every-two-year feestelijke kapsel...