Happy Birthday Moeke

Vorige week was moeke jarig. En we stonden weer voor een dilemma. Wat zouden we haar dit jaar kopen? Het enige wat op haar verlanglijstje stond, was een externe flits voor haar fototoestel. Maar aangezien daar zoveel verschillen in zijn (niet alleen in functionaliteit, maar ook in prijs), spraken mijn zus en ik af dat we gewoon centjes zouden geven. Dan kan ze ermee kopen wat ze wil. Om die in stijl af te geven, liet ik Lien nog maar eens een ritstasje maken.

naam
naam

Ook Kaat wou iets naaien voor moeke. Maar wat maak je voor iemand die zelf alles al gemaakt heeft? Tot ik dacht aan het super praktische moederdag kado dat ik van Kaat kreeg.

naam
naam

We besloten om dat wasspeldenzakje na te maken. Kaat had er wel heel veel werk mee. Ze koos namelijk een Ikea stofje dat nog helemaal ingekleurd moest worden. Uiteindelijk kwam Lien ook nog helpen, en kon Kaat het aan mekaar naaien.

naam
naam
naam
naam

Nu kan moeke ook in stijl de was ophangen :-)

Kerstkado 1

Naast de feestoutfits werden er ook nog enkele kerstkadootjes genaaid. Eerst en vooral voor de mdh. Hij was al lang vragende partij voor een zakje voor al zijn kabels. Maar op de vraag wat het precies moest zijn (zoiets), hoeveel laders erin moesten, ... kreeg ik nooit antwoord. Tot ik op de vraag wat hij voor zijn kerst zou willen krijgen, weer het antwoord kreeg "een zakje voor mijn kabels". Alles werd erbij gehaald, gepast, gemeten, en uiteindelijk werd het een eenvoudig ritstasje, iets groter dan mijn kabelzakje.

naam
naam

Van het Star Wars stofje is nog veel over, dus zorgde ik dat er allemaal verschillende personages op het zakje kwamen.

naam
naam

En alles past er perfect in!

naam
naam

60

Vorige week, toen wij nog genoten van het Spaanse zonnetje, werd mama 60 jaar. Ik speelde al een tijdje met het idee van een zelfgemaakt kadootje. Maar wat maak je voor iemand die zelf veel meer naai ervaring heeft en de kriebels ondertussen ook weer te pakken heeft? En toen maakte mijn zus enkele kleinigheden voor moederdag, dus kon ik niet achterblijven. Omdat we haar ook nog een kadobon wilden geven (o.a. voor gepersonaliseerde labels) begon ik met een envelop.

Dit ritstasje wou ik ook al heel lang eens uittesten. Het werd een stoffen variant.

Hopelijk gaat mama niet op zoek naar de schoonheidsfoutjes...

Het stofje gebruikte ik al eerder voor dit rokje en onlangs ook nog voor een clutch.

Stof voor durf-het-zelvers

Dit boek ligt al een tijdje bij mijn naaigerief. Er staan prachtige dingen in maar het was er nog niet van gekomen er iets uit te maken (rokjes hangen er voorlopig genoeg in de kast en kleedjes zijn pas voor de zomer). Tot de rits van mijn iPod hoesje het begaf...

Het patroon voor een nieuw hoesje tekende ik over van het vorige, en de werkbeschrijving van de iPadhoes werd erbij genomen. Ik gebruikte een lapje imitatieleer dat ik kocht om er het Inge Snuffel handtasje mee te maken, maar dat bleek na de kadootjestijd niet meer nodig te zijn. Moeke maakte er immers eentje voor mij en mijn zus. Voor de voering greep ik terug naar de overschot van de winterjas, en stopte er een laagje wattine tussen.

Onderaan was het hoesje nogal krap (bij het oorspronkelijke ging de rits helemaal tot onder en daar had ik geen rekening mee gehouden), dus tornde ik een gedeelte terug los om het met een kleinere naadwaarde terug vast te stikken. Nu past het perfect. Alleen spijtig dat ik iets te hard aan de draad trok en het imitatieleer daardoor scheurde :-( Weer een les geleerd: als je met imitatieleer werkt, moet het van de eerste keer goed zijn...

Gelukkig is de schade beperkt en zo lang zal het hoesje ook geen dienst meer moeten doen. Ik heb de iPod immers al meer dan 3 jaar...

Omdat het resultaat best geslaagd was, maakte ik ook nog een nieuw jasje voor mijn eReader, want de vorige versie was nogal aan de dunne kant en beschermde niet genoeg. Het patroon van de iPadhoes werd verhoudingsgewijs verkleind en ik verving de wattine nu door gewatteerde voering die ik ook al gebruikte voor de statieftas, zowel tegen het imitatieleer als tegen de gestreepte voering. Lekker dik...

En hier liggen ze dan gebroederlijk (of is het gezusterlijk?) bij elkaar...

Nu volgen er eerst enkele verplichte retouches (knoop aannaaien, zoom terug vastnaaien, voering in een gekochte rok zetten) :-( En daarna begin ik aan een volgend groot (dubbel)project. Je bent gewaarschuwd, 't zal hier dus weer even stil zijn...

Een kadootje

Twee maanden geleden verjaarde een ex-collega / vriendin. Begin december gingen we dat, en haar nieuwe job, vieren in haar pas verbouwde huis. Redenen genoeg dus om ook een klein kadootje mee te nemen.

In bijberoep ontwikkelt ze al een tijdje websites, en toen haar eigen website online kwam, wist ik al wat ik haar nog ooit kado zou doen. Een stempel van haar logo. Vele kleine lettertjes, maar al bij al viel het snijden nog mee...

Om die stempel (en stempelkussen in de juiste kleur) op te bergen, maakte ik er nog een ritstasje bij. Op de vraag welk stofje ik mocht gebruiken voor het naaiprojectje (meer details gaf ik niet) antwoordde ze "iets roze wat je voor de dochtertjes ook kan gebruiken". Na lang twijfelen werd het dan het vogeltjesstof, waar ik alleen nog maar haarbanden van maakte. En dit was het resultaat...

Veel plezier ermee Kris!!

Orde in de chaos

Hier schreef ik al dat ik een grote handtas heb en er dikwijls lang in moet zoeken vooraleer iets terug te vinden. Voor delicate kabeltjes werd al een piramidetasje gemaakt. Ook de assorti clutch werd al eerder voorgesteld. Maar er bleven nog steeds restjes stof over (van wat lang geleden al gebruikt werd voor een nachtkleedje). Dus volgden er nog meer zakjes.

Vooraan eentje voor de zonnebril (volgens haar handleiding) en voor papieren zakdoekjes (zoals hier beschreven). Achteraan een voor allerlei papieren (vooral kortingsbonnen), maar ook pennen en de kaartlezer van de bank (gebaseerd op de boleo tas, het idee zag ik bij haar).

En met al deze zakjes samen bracht ik toch al een beetje orde in de chaos. Nu is het nog de kunst om snel het juiste zakje te vinden...

3 op een rij

Het piramidetasje stond al een tijdje op mijn todo-lijstje, zeker na het lezen van haar uitleg over de perfecte piramide. De wiskundige in mij fleurde helemaal op.

Vorige week begon ik er eindelijk aan. Ik nam de afmetingen met de kleinste afwijking van perfectie (13 x 15). Maar dat bleek veel te groot te zijn. Het moest immers enkel maar dienen voor de koptelefoontjes van mijn iPod en een universele usb-lader. Die zijn immers steeds onvindbaar in mijn reuze handtas door niet goed sluitende doosjes en zakjes.

Dan maar zelf de maten berekend voor een kleinere versie (7 x 8). Maar die was echt wel mini, goed voor wat muntstukken, maar niet voor de kabeltjes.

Derde keer goede keer? De middelmaat vertrekt van lapjes van 9.5 x 11. En het resultaat? Bijna perfect!

Voor het kleinste tasje vind ik nog wel een bestemming, maar met het grote ga ik jou misschien een plezier doen. Hier schreef ik al dat er iets te vieren viel, dus we maken er een give-away van ter gelegenheid van 1 jaar bloggen. Wat moet je doen? Laat een reactie achter en vertel me waarvoor jij het piramidetasje zou gebruiken. Op 1 oktober maak ik de winnaar bekend. En kom ook daarna af en toe nog eens kijken op mijn blogje...