Theo polo in SYAS

Wie herinnert zich nog de Bulbs stof van SYAS? Inderdaad, die is van lang vervlogen tijden, uit de Playtime collectie herfst 2017. Ik kocht het toen onmiddellijk, met een duidelijk doel voor ogen, een polo voor de mdh. Tot ik de lap in handen kreeg. Die french terry was dikker dan ik dacht. Is dat wel polo-materiaal? Misschien eentje met lange mouwen? Voor een koukleum zoals de mdh? Ik twijfelde en bleef twijfelen. Tot 3 maanden geleden. Die lap moest toch maar eens verwerkt worden, en ik bleef bij mijn eerste plan.

Het patroon van de Theo-gebaseerde polo werd terug boven gehaald, aangezien de pasvorm perfect was, en die polo al veel gedragen werd.

Ook nu wou ik wel een contrasterend borstzakje, polopad en kraag. De achterkant was, met de lusjes, niet geschikt, en de bijpassende zwarte french terry was op dat moment nergens meer te verkrijgen (ondertussen wel beschikbaar in de Playtime 9 collectie). Een oproep op Facebook, en Debora bezorgde me via Naomi en mama enkele van haar restjes. Meer dan genoeg om de kraag, het borstzakje en de mouwboorden uit de effen versie te maken.

Voor het polopad had ik ondertussen al een andere oplossing gevonden. De zelfkant van de stof bevat een zwarte strook, net breed genoeg voor het zichtbare deel van het pad. En zo staat aan de binnenkant, een beetje verstopt, maar voor jullie toch even onthuld, het logo van SYAS, en de naam van de stof.

De mdh is heel content met zijn polo. Hij vindt de dikte ideaal voor de iets warmere lentetemperaturen. Dat die nu maar heel snel terugkomen, want zelfs de kraag omhoog zetten, is nu even niet warm genoeg meer...

"See you at six" in een maxi skirt

Of eigenlijk is het net omgekeerd, een maxi skirt in een zalig zacht stofje van See you at six. Als beloning voor het testen van de Vivienne dress mocht ik 2m van de nieuwe stoffencollectie uitkiezen. De eerste meter toverde ik om tot een lange rok.

De volledige stofbreedte werd gerimpeld aan een glitterelastiek van Veritas.

Wel knipte ik eerst het pand in twee, zodat ik aan beide zijkanten een split kon maken. Lekker veel bewegingsvrijheid :-). Alleen iets minder handig bij het trappen lopen...

Vivienne dress

Naomi kennen we ondertussen wel van de Soft Cactus stoffen (ik heb uit elke collectie al enkele stofjes verwerkt). Maar een tijdje geleden las ik op haar blog dat zij, en vooral haar man Bart, nog veel meer in hun mars hebben. Ze ontwierpen een patroon dat volledig op maat getekend wordt van elke vrouw, "gewoon" door een hele reeks cijfertjes in te geven op de computer. Hoe zalig is dat? Niets meer moeten aanpassen aan een patroon? Het leek een droom, maar bleek werkelijkheid, en ik spreek uit ervaring. Ik was namelijk een van de gelukkigen die mochten testen!

De grootste uitdaging was het nemen van alle maten (meer dan 15 verschillende). De hulp van een collega met naai-ervaring werd ingeroepen, en met succes. Heb je zo niemand in je naaste omgeving? Geen nood, Bart en Naomi broeden op het idee op een instructiefilmpje te maken waarin alles glashelder uitgelegd zal worden zodat zelfs je partner ermee kan helpen ;-)

Daarna kon de stoffenjacht beginnen: viscose. Een bezoekje aan de plaatselijke stoffenwinkel was zonder succes. Slechts 1 stofje voldeed aan de eisen (mooi, schijnt niet door, en redelijk van prijs), maar leek heel hard op Naomi haar versie, en werd blijkbaar al gekocht door 2 andere testers. Dan nog maar eens naar die andere plaatselijke winkel. Ook daar was de keuze beperkt, maar ik griste toch maar een lapje mee in "mijn kleuren" (pastel staat op de kleurenkaart van een wintertype).

Het in mekaar naaien bevatte ook wel enkele uitdagingen. Enkele uurtjes naaien samen met mama (ook zij mocht testen), de boventransport op mijn naaimachine, mijn cursus bloes-jurk en youtube binnen handbereik, en enkele mailtjes over en weer naar Bart, en we overwonnen het soepele stof, de mouwsplit en de halsafwerking (en ik kon weer een techniek toevoegen aan mijn kennis).

En de pasvorm? Die is zoals beloofd super! Totaal geen extra aanpassingen meer nodig! Als het kleedje niet veel gedragen wordt, zal het zeker niet aan het patroon liggen, maar wel aan de stofkeuze. Die blijkt uiteindelijk toch te flets te zijn (ik blijf toch beter bij de fellere / donkere blauwtinten). Dus daar gaan we nog iets op moeten vinden...

Misschien gewoon een nieuwe versie naaien? Want Naomi en Bart hebben nog meer in petto... De Vivienne dress wordt uitgebracht onder de merknaam See You at Six, en binnenkort wordt daar nog een nieuwe stoffencollectie aan toegevoegd. Het wordt een stoffenlijn speciaal voor grote en kleine dames. Het zijn zachte vrouwelijke viscose stoffen waarmee jurken (zoals de Vivienne), jumpsuits, lange rokken, kimono's, sjaals,... kunnen gemaakt worden. De stof valt veel soepeler dan gewone katoen, maar ademt nog steeds even goed wanneer je het draagt. De dessins zijn eerder rustig en bescheiden, maar toch met een nodige portie eigenheid. Ik kijk er alleszins naar uit. Jullie ook?

P.S. Let niet op de kreukels, daar is de stof blijkbaar heel gevoelig aan. Een ritje op de hoedenplank van de auto en het was al zover...