Little pretty party purses

De feestkleedjes waren uiteindelijk nog ruim op tijd af. De release van de Little Pretty Party Purse zat nog vers in mijn geheugen. K-Bas gaf gratis verzending als verjaardagskado. Redenen genoeg om nog 2 mooie handtasjes te maken !! We doken in de restjes kurkleer van mijn handtassen en keurden alle kleuren kunstleer. Welke combinaties zouden het best passen?

Lien koos het fuchsia kunstleer. De strik en paspel werden gemaakt in het naturel kurkleer met zilver, en de voering in hetzelfde stof als haar kleedje.

Voor Kaat bestelde ik het teal kunstleer, maar de kleur was anders dan gedacht. Change of plans, en mijn restjes kurkleer werden opnieuw uitgehaald. Ze koos het naturel met zilver als hoofdkleur en donkerblauw voor de strik en paspel, een combinatie die al eerder zijn succes bewees. Het tasje werd eveneens gevoerd met een restje van het Singaporese stofje.

Het stikken van de tasjes ging verbazend goed met een ledernaald. Ook zelf paspel maken van het kurkleer ging heel goed (met mijn boventransportvoet). Het enige lastige stuk was het bevestigen van de draagriem. Al die dikke lagen op zo'n smal stuk, dat was vragen om problemen. Maar uiteindelijk was dit toch maar een hulpstiksel om de riem op zijn plaats te houden bij het bevestigen van de holnieten. Dus we liggen er niet van wakker als dit los zou gaan...

Zo waren ook de outfits van de dochters compleet.

En het kurkleer met zilver voegde nog wat extra bling toe !

Ivy in't kwadraat

Als je als kind nooit een tas of sleutelhanger of iets dergelijks vond met jouw naam, dan hou je daar toch een klein trauma aan over. Toen bij de eerste collectie stofjes van Soft Cactus enkele designs met de naam Ivy bleken te zitten, moest en zou ik daar een grote lap van hebben. Ik koos de Toddler Ivy - L - Blauw, zonder goed te weten wat ik ermee zou maken (gebeurt wel meer hoor, dat ik stofjes koop zonder duidelijk doel).

In november verscheen in LMV een patroon van de Ivy dress. Hoewel ik niet wild was van de versie in het tijdschrift, wou ik dat toch ooit eens maken, alleen al voor de naam. Af en toe verscheen het kleed al eens op een blog, maar telkens met dezelfde twijfels, weinig vorm, net een zak... Maar 1 en 1 werden 2, en de speciale rug trok mij uiteindelijk over de streep.

Een eerste pasbeurt was zeer teleurstellend, maar met de hulp van de naaijuf werden er, binnen de mogelijkheden van de geknipte panden, nog enkele aanpassingen gedaan. Langs achter lijkt het een draagbaar kledingstuk.

De Ivy in't kwadraat hangt al van half juni in de kast, reisde mee naar Gran Canaria en terug. Maar gedragen werd ze nog niet. Het "zak" gevoel is er nog steeds, en met de volgende foto begrijpen jullie wel waarom...

Met de hittegolf die er zit aan te komen de rest van de week, geef ik het kleed nog een laatste kans om uit de kast te komen, anders verknip ik het tot iets anders. Wat denken jullie, draagbaar of niet?

Vivienne dress

Naomi kennen we ondertussen wel van de Soft Cactus stoffen (ik heb uit elke collectie al enkele stofjes verwerkt). Maar een tijdje geleden las ik op haar blog dat zij, en vooral haar man Bart, nog veel meer in hun mars hebben. Ze ontwierpen een patroon dat volledig op maat getekend wordt van elke vrouw, "gewoon" door een hele reeks cijfertjes in te geven op de computer. Hoe zalig is dat? Niets meer moeten aanpassen aan een patroon? Het leek een droom, maar bleek werkelijkheid, en ik spreek uit ervaring. Ik was namelijk een van de gelukkigen die mochten testen!

De grootste uitdaging was het nemen van alle maten (meer dan 15 verschillende). De hulp van een collega met naai-ervaring werd ingeroepen, en met succes. Heb je zo niemand in je naaste omgeving? Geen nood, Bart en Naomi broeden op het idee op een instructiefilmpje te maken waarin alles glashelder uitgelegd zal worden zodat zelfs je partner ermee kan helpen ;-)

Daarna kon de stoffenjacht beginnen: viscose. Een bezoekje aan de plaatselijke stoffenwinkel was zonder succes. Slechts 1 stofje voldeed aan de eisen (mooi, schijnt niet door, en redelijk van prijs), maar leek heel hard op Naomi haar versie, en werd blijkbaar al gekocht door 2 andere testers. Dan nog maar eens naar die andere plaatselijke winkel. Ook daar was de keuze beperkt, maar ik griste toch maar een lapje mee in "mijn kleuren" (pastel staat op de kleurenkaart van een wintertype).

Het in mekaar naaien bevatte ook wel enkele uitdagingen. Enkele uurtjes naaien samen met mama (ook zij mocht testen), de boventransport op mijn naaimachine, mijn cursus bloes-jurk en youtube binnen handbereik, en enkele mailtjes over en weer naar Bart, en we overwonnen het soepele stof, de mouwsplit en de halsafwerking (en ik kon weer een techniek toevoegen aan mijn kennis).

En de pasvorm? Die is zoals beloofd super! Totaal geen extra aanpassingen meer nodig! Als het kleedje niet veel gedragen wordt, zal het zeker niet aan het patroon liggen, maar wel aan de stofkeuze. Die blijkt uiteindelijk toch te flets te zijn (ik blijf toch beter bij de fellere / donkere blauwtinten). Dus daar gaan we nog iets op moeten vinden...

Misschien gewoon een nieuwe versie naaien? Want Naomi en Bart hebben nog meer in petto... De Vivienne dress wordt uitgebracht onder de merknaam See You at Six, en binnenkort wordt daar nog een nieuwe stoffencollectie aan toegevoegd. Het wordt een stoffenlijn speciaal voor grote en kleine dames. Het zijn zachte vrouwelijke viscose stoffen waarmee jurken (zoals de Vivienne), jumpsuits, lange rokken, kimono's, sjaals,... kunnen gemaakt worden. De stof valt veel soepeler dan gewone katoen, maar ademt nog steeds even goed wanneer je het draagt. De dessins zijn eerder rustig en bescheiden, maar toch met een nodige portie eigenheid. Ik kijk er alleszins naar uit. Jullie ook?

P.S. Let niet op de kreukels, daar is de stof blijkbaar heel gevoelig aan. Een ritje op de hoedenplank van de auto en het was al zover...