City Hopper

Herinneren jullie je deze tas nog? Die werd heel veel gebruikt, als handtas op vakantie, tijdens een weekendje weg, of op daguitstap. Ze kon wel tegen een stootje en er kon net dat tikkeltje meer in. Maar afgelopen zomer, in Walibi, na 4 jaar trouwe dienst, begaf de rits het en stond ik voor een dilemma: een nieuwe rits inzetten (en dus eerst helemaal uit mekaar halen), of toch maar ineens een nieuwe tas. De City Hopper van 128 stond al langer op de planning, dus besloot ik die als groot project mee te nemen op naaiweekend.

Ik had nog een lap teal kunstleer liggen (gekocht voor de Little Pretty Party Purses maar uiteindelijk niet de juiste kleur voor bij de outfits). De keuze om te combineren met donker bruin werd ingegeven door mijn teenslippers ;-) Het enige materiaal in een kleur naar mijn smaak bij K-bas was de waxed cotton, een ideaal moment om dat eens te proberen. De eerste indruk was niet zo geweldig, alle vouwlijnen waren te zien. Maar eens verwerkt, en het waslaagje een beetje minder, is het wel mooi materiaal.

Op vraag stuurde Mieke mij foto's van beide stoffen, enerzijds gecombineerd met de teal tassenband, anderzijds met de bruine. Voor de sluitingen en D-ringen week ik deze keer af van mijn favoriet (nikkel) en ging voor brons.

De voering bestelde ik lang geleden eens bij Modecoupon om er een rok of kleedje van te maken. Waar de voorraad al niet goed voor is...

De tas werd tijdens de herfstvakantie uitvoerig getest in London, maar niet 100% goedgekeurd. De afmetingen zijn ideaal, al die buitenvakjes best praktisch om papieren of pennen binnen handbereik op te bergen. Maar mijn tas zakt in mekaar als een pudding bij het dragen, en dat maakt het heel moeilijk om er snel iets uit te halen. Ook al is kunstleer vrij dik, het had een laag versteviging kunnen gebruiken...

De draagriem maakte ik al bijna 20cm langer, maar is voor mij toch nog kort om als rugzak te dragen of schuin over de schouder. Eigenlijk had ik het kunnen weten, want met mijn 1m76 ben ik toch een beetje groter dan Fabienne. Als ik eens heel veel tijd heb, haal ik er de schuifgespen waarschijnlijk vanaf, want die hebben toch geen nut. Ofwel bestel ik opnieuw enkele meters tassenband, en vervang ik de draagriem door een nog langer exemplaar. En misschien bevestig ik er dan ook ineens drukknopen op, om de riem vast te zetten, zodat de tas niet meer kan doorzakken. To be continued...

Leonie

Vorige week kon je al een glimp opvangen van de nieuwe handtas die ik maakte. Na het succes van de Celeste, koos ik voor een ander exemplaar uit Mijn tas, de Leonie.

Het kurkleer stak al een tijdje mijn ogen uit, en nu had ik een doel om een lapje te kopen. Op Black Friday gaf Inge van Stof 'n Love maar liefst 25% korting op alle stoffen. Ik zwierde de naturel silver heel snel in het virtuele mandje. De donkerblauwe variant en de fournituren bestelde ik dezelfde dag bij K-Bas.

Voor de schouderriem bestelde ik tassenband, maar omdat mijn stuk kurkleer samen met dat van mama in de breedte geknipt was, kon ik daar een lange strook afknippen om een draagriem te maken. Mieke gaf me het advies om de kurk naar het midden te plooien, vast te zetten met een beetje textiellijm en dan 2x te doorstikken op een paar mm van het midden. Veel mooier dan tassenband, al zeg ik het zelf.

Het lint voor de sluiting maakte ik op dezelfde manier uit het kurkleer. Zo kon ik een smallere (en subtielere) musketonhaak gebruiken. Mijn machine had tegen alle verwachtingen totaal geen probleem met al die lagen kurkleer. Gewoon een ledernaald gebruiken was voldoende...

Voor de voering gebruikte ik een restje van de Emma jurk. Niemand die het ziet, maar zo horen tas en kleed nog meer samen...

En dat kurkleer? Ik ben helemaal verkocht, en kreeg ook al veel positieve reacties over de professionele look van mijn Leonie. Een volgende bestelling kurkleer zal dus niet lang op zich laten wachten (eerst in de bib Mijn designertas eens gaan uitlenen, zodat ik weet hoeveel ik nodig heb)!

Gitaren

Twee maanden geleden schreef ik al dat er halverwege vorig schooljaar iets was dat Lien triggerde om toch muziekles te gaan volgen (een jaar later dan haar klasgenootjes). Ik maak mezelf wijs dat het volgende naaisel er voor iets tussen zit, en heb toch een beetje spijt dat het meer dan 2 jaar duurde tussen idee en afwerking...

Laten we even bij het begin beginnen, december 2013. 3 jaar geleden vroeg Lien een gitaar van K3 aan de Sint. De heilige man vond dat ze braaf geweest was, en plezierde haar met dit muziekinstrument. De gitaar zat in een mooie roze kartonnen doos, maar ideaal was die niet om ze veilig op te bergen. En toen kwam papa met de vraag of ik geen hoes kon maken.

Uitdaging 1: een geschikt stofje vinden. Ik besloot al snel dat het iets met muziek te maken moest hebben. Tig Belgische en Nederlandse webshops werden bezocht, AliExpress en Etsy doorzocht, maar niets gevonden wat voor 100% onze goesting was. Tot ik nog eens ging kijken bij fabric.com, want de mdh had weer een tripje naar de VS op het programma staan. En daar vond ik het ideale stofje (Jazz Between Friends Guitars Sweet van Robert Kaufman), gitaren in allerlei kleuren op een lichtroze achtergrond. Regelmatig werd de website gecheckt, want het congres was pas enkele maanden later (juni 2014). Twee weken voor vertrek was de voorraad geslonken tot 2.5 yard. Snel plaatste ik de bestelling en werd het hotel verwittigd dat er een pakje zou arriveren vooraleer de gast aanwezig was. Gelukkig geen probleem. Check.

Uitdaging 2: fournituren verzamelen. Langzaamaan groeide het lijstje met eisen. De zak moet heel ver open geritst kunnen worden, dus hadden we een lange rits nodig. En het leek mij handig als er dan, zoals bij vele rugzakken en reiskoffers, 2 wagentjes op de rits zitten. Bij AliExpress vond ik lange witte ritsen in een pakketje van 20 stuks. Alleen bleken die bij aankomst slechts 1 wagentje te hebben. Over en weer mailen met de verkoper resulteerde in beloftes die nooit nagekomen werden. Uiteindelijk kocht ik bij Tasjke & Co (een webshop die er jammer genoeg mee gestopt is) een fuchsia rits aan de meter met losse wagentjes. Check. Tassenband in de juiste kleur lag al in mijn kast. Volgende obstakel: d-ringen, musketonhaken en een schuifgesp in dezelfde breedte als de tassenband, zodat ik een verstelbare riem kon maken. Online swingden de prijzen de pan uit (€5 voor een musketonhaak? No way! K-bas kende ik toen nog niet). Een fourniturenkraam op het Stoffencircus in Genk had betaalbare exemplaren. Check. We zijn ondertussen november 2015.

Uitdaging 3: een patroon tekenen. De schoonzus heeft enkele gitaren en bijhorende zakken. Ik mocht er eentje lenen om van te vertrekken. Ideaal. Toch bleef die maanden liggen. Tot ik advies inwon bij de naaijuf en ik er in de les aan mocht werken. Na de kerstvakantie (januari 2016) begon ik er dan eindelijk aan. Contouren van de gitaar werden overgenomen, dikte van de zak bepaald, en plaats van de voorzak (voor partituren en andere papieren) en binnenzakje (voor het plectrum) aangeduid.

Uitdaging 4: patroon aan de voorzak en zijkant mooi laten doorlopen. Aangezien de gitaren in verschillende kleurencombinaties en volgordes voorkwamen, was het een enorm gepuzzel om alle gitaren te laten overeenkomen. Ettelijke keren begon ik opnieuw, omdat ik toch weer iets over het hoofd gezien had. Na twee halve naailessen (en thuis een avondje puzzelen) zette ik de schaar erin. Anderhalve yard bleek wel heel nipt te zijn. In het zijpand was een extra naad nodig, maar gelukkig amper zichtbaar. Voor de binnenkant tornde ik een babyslaapzak helemaal los (die hebben we niet meer nodig), en profiteerde van het feit dat die goed gewatteerd was.

Maart 2016, na 2 maanden zwoegen met (letterlijk) bloed, zweet en tranen, was de gitaarzak eindelijk klaar. Lien was dolgelukkig! De gitaar werd onmiddellijk terug boven gehaald, partituren en plectrum in de daarvoor bestemde zakjes gestoken, en volop getokkeld !!

Het maken van de gitaarzak was een proces van lange adem, er een blogtekst over schrijven een (bijna) even moeilijke bevalling (de foto's dateren van 1 mei)...

De gitaar van K3 zal niet gebruikt kunnen worden in de muziekles (het duurt veel te lang om ze te stemmen, en het mooie geluid is van korte duur), maar ik hoop dat ze toch voor dit instrument kiest, en dat de eerste echte gitaar een mini-variant is die nog in de zak past. Dan gaat ze er toch nog enkele jaren plezier aan beleven...

Vergeten jullie mijn give-away niet?

Muziektas

Zoals zoveel leerlingen van het derde leerjaar startte ook Lien in september met notenleer. Alleen zit Lien al in het vierde leerjaar. Hoe zoiets komt? Een jaar geleden had ze totaal geen zin / interesse in muziekles. Wat deed haar dan van gedachten veranderen? Waarschijnlijk het muzikale talent en de onderdompeling in "sol-la-sol-fa-mi-re" gezangen van enkele vriendinnetjes. En zeker ook iets wat ik voor haar naaide (en dringend eens op de blog moet verschijnen, want ik ben er best wel trots op). Maar daarover snel meer.

Muziekles wil ook zeggen dat er een agenda, cursus en schrijfgerief meegenomen moet worden. En dat moet dan in een zelfgemaakte tas...

De canvas stofjes lagen al heel lang in mijn kast, om er voor mezelf een tas van te maken om mijn spullen mee naar de naailes te nemen. Maar die tas zag nooit het levenslicht. Eindelijk is toch al de helft van de lap verwerkt. Patroon is opnieuw de Syrië-tas die Riet ooit ontwierp voor het goede doel.

En hoe zullen we niet vergeten dat het de tas voor de muziekles is? Juist, door er enkele muzieknoten op te zetten. Ik zocht de notenbalken van een gekend liedje (ik denk het enige liedje dat ik zelf nog zou kunnen spelen op een piano) en sneed het uit in flockfolie. We zijn benieuwd hoe lang het duurt tot Lien de noten kan lezen en het liedje herkent...

Feestelijke Belgische outfit

Dit jaar ging ik een stapje verder in de zelfgemaakte outfits voor het communiefeest. Ook voor mezelf kroop ik deze keer achter de naaimachine. Het idee ontstond met de geweldig goed passende Louisa dress. Met de juiste stofkeuze kan je er een heel feestelijke versie van maken. Verschillende mogelijkheden passeerden de revue, maar uiteindelijk koos ik voor een blauwgroene katoen/linnen mix.

Om doorkijk te verhinderen werd het kleed volledig gevoerd (ecru elastische anti-statische voering).

Na een zoektocht in verschillende schoenenwebshops vond ik welgeteld 1 paar dat, om niet voor het klassieke beige of donkerblauw te gaan, qua kleur zou passen. Een bezoekje aan de fysieke winkel stelde niet teleur, de kleur was zoals verwacht, en de schoenen zaten als gegoten.

Een handtas vinden die er bij paste, was een ander paar mouwen. Dus besloot ik om van de laatste restjes van de stof van mijn kleed een Celeste uit Mijn tas te maken.

Ik volgde exact de beschrijving, maar ga een volgende keer toch andere versteviging gebruiken. Met enkel de H640 zakt ze onmiddellijk door als er iets in zit en je ze vastneemt. Een decovil of soft & stable zou beter geweest zijn. Ook de draagriem had wat versteviging kunnen gebruiken. Maar ik had stof noch tijd over om een nieuwe te maken.

Ook een bijpassend vestje vinden, liep niet van een leien dakje. Een grote online bestelling leverde niets op, met de lap stof naar de winkels trekken evenmin. Tot ik op de facebook pagina van Mon Depot foto's zag van nieuwe jacquard stofjes, hierin weer een kanshebber ontdekte voor de Louisa dress (die het uiteindelijk toch niet haalde), doorklikte naar de webshop, een lap in mijn winkelwagentje zwierde, en nog even verder rondsnuffelde. Zo kwam ik een prachtig gebreide kant met gouddraad van Lucy tegen, die ik ook bestelde. En dat was uiteindelijk een voltreffer voor het vestje.

Het oorspronkelijke plan was een korte Susanne cardigan te maken, maar nog voor ik de schaar in de stof zette, werden de zakken van het patroon geknipt, en het voorpand iets verbreed (naar middenvoor toe). En na de eerste pas werd er onderaan nog eens bijna 20cm afgeknipt. Van het oorspronkelijke model herken je dus niets meer, enkel de goede pasvorm.

De randen werden allemaal afgewerkt met ecru elastisch bias aan de binnenkant.

En nog enkele foto's van de dag zelf, met mijn nieuwe juwelen van Victoria en het once-in-every-two-year feestelijke kapsel...

Zwemmer zwem

De start van het 2e trimester betekent ook de start van de zwemlessen voor het eerste leerjaar. Net zoals 2 jaar geleden werd de kerstvakantie gebruikt om het laatste grote stuk uit een lap stof van Ikea (niet meer verkrijgbaar) in te kleuren en er een unieke zwemzak van te maken, naar het patroon uit Stof-voor-durf-het-zelvers 1.

De nodige creativiteit werd aan de dag gelegd: het varken in een modderpoel, een gestreepte eend, een paarse kip, een geel schaap met blauwe poten,...

Tussen bodem en tas stikte ik een dikke paspelachtige koord (van bij M&J Trimmings).

De koord van Lien haar zwemzak was veel te dun (sneed in haar schouders door het gewicht), en wegens nergens dikkere koord in de juiste kleur te vinden, werd die uiteindelijk vervangen door een vlecht van Hoooked Zpagetti garen. Voor Kaat haar zwemzak begon ik zelfs niet aan de zoektocht naar dikke koord, maar maakte ik onmiddellijk een vlecht met Zpagetti garen uit mijn voorraad. Dan worden die bollen toch ergens voor gebruikt...

Je zal me op mijn woord moeten geloven dat de voering opnieuw gemaakt is waterdichte knapzakjes uit Mallorca en voorzien is van een binnenzakje.

Textielstiften uit Ikea en Action.

Level Up

11 juni al. Het einde van het schooljaar nadert met rasse schreden. Ook de hobby's (zowel van de kinderen als van mezelf) lopen op hun einde. 't Worden dus weer enkele weken van afscheidskadootjes maken en naaiprojecten afwerken. Ik beloof dat jullie ze allemaal te zien krijgen.

Elke donderdag wrongen we ons in allerlei bochten om de kinderen op tijd te gaan halen in de school of de opvang, naar de dansles te brengen en te halen, tussendoor nog eten op tafel te toveren, en te zorgen dat het huiswerk gemaakt was. Maar als de kinderen met veel plezier gaan, dan heb je dat er als ouder voor over. Het enthousiasme was deels te verklaren door de vele vriendinnetjes die ook dansten, maar zeker ook door de lieve juf die ze dit jaar hadden. Vandaag was de laatste dansles, en werd het tijd om de juf te bedanken voor een fantastisch jaar en een prachtige show.

Ik maakte weer de superhandigeSyrië tas, deze keer in de kleuren van de dansschool.

naam
naam
naam
naam

Buitenstof: Minne van Ikea

Voering: groene katoen van bij Berger, op slechts 1km van mijn werk

Omdat de dansschool haar 5-jarig bestaan vierde, werd gevraagd dat de kinderen tijdens de einddans hun "Level Up" kledij aandeden, of iets in dezelfde kleuren. Aangezien we in het najaar geen outfit kochten (tijd om zich nog om te kleden voor de dansles was er toch niet, en dan zou het maar in de kast blijven liggen), moesten we even improviseren. Ik kocht in de Action zwarte t-shits (de enige winkel waar ik in mei effen zwarte t-shirts met korte mouwen vond) en flockte er het logo van de dansschool op. En dat bracht de kinderen op het idee dat het logo ook op de tas voor juf Loes moest komen.

naam
naam

Over de t-shirts werd nog niet geblogd, dus die werden snel even over hun kleren aangetrokken om mee op de foto te kunnen.

naam
naam
naam
naam