Blossom jas

Tijdens het Sew Naaiz weekend bijna een jaar geleden, werden er naast de stofjes in de goodiebag ook nog enkele stofjes verloot. Eentje daarvan was een heel glibberig satijnachtig gebloemd stofje van Mon Depot, dat niet echt gegeerd bleek. Ik won ook zo'n lap, en eerlijk? Ik had veel liever 2 naadwaarde magneetjes gewonnen... ;-) Het zal je dan ook niet verwonderen dat die lap achteraan in de kast geduwd werd.

Mon Depot sponsorde diezelfde stof ook nog voor de derde Sew Challenge van Davina (dit zegt genoeg over de populariteit van de stof zeker?). Lieve slaagde erin er een prachtige jurk uit tevoorschijn te toveren, en later zelfs nog een hemd voor haar neef Bart.

Begin mei vierden we de 91e verjaardag van mijn oma. Het 13-jarige achternichtje droeg voor die gelegenheid een bomberjack, in een glad gebloemd stofje. De herinnering aan mijn gewonnen lap was niet ver genoeg verdrongen, want plots zag ik er toch een mogelijk projectje in...

Dus toen de naailessen in september weer van start gingen, tekende ik het patroon van de Blossom jas uit LMV maart/april 2015 over. Het stof knippen was geen tof werkje. Eerst was het zoeken naar stukken die nog niet beschadigd (gehaakt) waren, voorzichtig zijn met het spelden van het patroon, om geen nieuwe lusjes te creëren, en dan proberen de lap in bedwang te houden tijdens het knippen, om correcte stofdelen te bekomen.

In tegenstelling tot de beschrijving in LMV, koos ik ervoor om de Blossom jas volledig te voeren. Ik kocht een iets dikkere (warmere) stof bij de Stoffenkoning aan hun kraam op het Stoffenspektakel. Maar ook die was gedoemd. Middenin de lap zat een grote fout. Aan de goede kant van de stof niet erg zichtbaar, aan de verkeerde kant daarentegen heel goed, en net die kant wou ik zichtbaar in de bomberjack. Niet dus, want ik kreeg de patroondelen op geen enkele manier naast de fout gelegd. Toch maar de goede kant dan...

Het stikken op zich viel nog redelijk goed mee met mijn boventransportvoet. Waar mogelijk gebruikte ik wonderclips in plaats van speldjes, of wondertape, zoals aan de paspelzakken met blokrits. Ondanks het supergladde stofje ben ik tevreden over hoe die ritsen ingezet zijn.

Welke aanpassingen deed ik allemaal aan het patroon?

  • voor- en rugpand werden 5cm verlengd
  • mouwen werden 4cm verlengd
  • jasje werd volledig gevoerd

  • boordje onderaan in boordstof ipv in dezelfde stof, en veel smaller dan het patroon (~80%)
  • mouwen afgewerkt met boordstof ipv met een elastiek in de zoom (nog extra lengte)

Ritsen en boordstof kocht ik allemaal bij Stoff.be.

En ben ik nu blij met de bomberjack? In de naailes kreeg ik veel complimenten, maar de mdh trok maar een raar gezicht toen ik hem vroeg er foto's van te maken. En voor die foto's vond ik het niet gemakkelijk om een geschikt t-shirt te vinden voor eronder. Dus nee, eigenlijk is de bomber toch niet wat ik ervan verwacht had, past zo'n druk gebloemd stofje (met zwarte achtergrond) mij totaal niet, en hangt hij al sinds het maken van die foto's bijna 3 maanden geleden onaangeroerd in de kast. En ook de blogtekst liet lang op zich wachten, want schrijven over een project waar je toch niet zo tevreden over bent, resulteert in uitstelgedrag...

Babygerief

Het was lang geleden dat er nog babytjes geboren werden in onze vriendenkring of bij collega's, maar afgelopen zondag stond er dan toch een babyborrel in de agenda. Er werd lang getwijfeld of ik een zelfgemaakt kadootje mee zou nemen, want ik zat enkele jaren samen met de mama op naailes. Dus dan ligt de lat toch nog dat tikkeltje hoger...

Maar die "Ingeduffeld" uit ZoGeknipt (en ondertussen ook in andere maten uitgebracht als One to hug) wou ik toch graag eens uitproberen.

De perfecte kleur kamsnaps kreeg ik van mijn zus en identieke groene paspel vond ik bij Stoff.be.

Voor de binnenkant gebruikte ik nicky velours, zodat het een ideaal voorjaars/zomerjasje is.

De zijnaad moest wel eventjes terug los voor een labeltje, want niets zo fijn dan te laten weten dat het een uniek en met liefde gemaakt kadootje is.

Om ook nog iets af te geven waar Alexie (en vooral mama en papa) wat langer plezier aan hebben, viel ik terug op mijn vertrouwde recept van het gepersonaliseerde pamperzakje.

En nu zie je ook dat het stofje bewust (uit mijn voorraad, hip hoi) gekozen werd zodat het qua kleuren én thema bij het geboortekaartje past.

Dit pakketje babygerief was mijn werkje op vrijdagavond tijdens het naaiweekend, samen met nog een extra (blauw) pamperzakje voor kleine Berre, de kersverse spruit van Dominique, die daardoor het naaiweekend moest missen. Hopelijk heeft zij het al ontvangen...

When Harry met Louisa

Dat ik een grote fan ben van de patronen van Compagnie M, zullen de vele Lotta rokjes en kleedjes, Susanne cardigans, en Julia hack wel duidelijk maken. Alleen de Louisa dress voor kinderen met de kangoeroezak kon me nog niet bekoren (bij de damesversie liet ik dan ook telkens de zak weg). Maar toen ik de Louisa coat zag, was ik onmiddellijk verkocht!

De testronde liet ik aan me voorbij gaan, wegens een te drukke periode, werk en privé. Een geschikt stofje lag al heel lang klaar (ooit gekocht op het Stoffencircus) om er de Jackie mantel van Ienemiene mee te maken, maar het werd steeds terug op de stapel gelegd, uit vrees dat het vele werk een maat voor niets zou zijn, en dat de jas enkel kastvulsel zou zijn zoals die andere exemplaren. Maar de goede ervaringen met Compagnie M patronen en de aankondiging van de Lewis & Louisa contest waren de figuurlijke schop onder mijn **.

Tussen alle verjaardagsvoorbereidingen door startte ik met het teken- en knipwerk. Zoveel patroondelen, nog meer stofdelen (want ik voegde een tussenjas in fleece toe voor extra warmte), maar de uitleg was zoals steeds uitstekend.

Het oorspronkelijke idee (en suggestie van Marte tijdens het stoffenspektakel) was om bordeaux paspel toe te voegen. Maar in de grijze stof zitten roze en okergele streepjes, en daarom koos ik voor een opvallender accent met okergele paspel en boordstof. Ook vond ik de perfecte okergele knopen bij Stoff.be.

Een winterjas heeft een kap nodig, zonder discussie. En dat de paspel dan doorloopt in het rugpand, maakt de jas af!

Mouwboorden worden hier standaard voorzien van duimgaten volgens de uitleg van Riet. Zo ook nu...

De keuze voor de voering was nog de lastigste. Mijn hele voorraad werd doorzocht met een 5-tal kanshebbers als resultaat, gaande van een lichtgrijs stofje met roze bloemetjes, over lichtgeel met boerinnetjes, tot een stofje met hele felle kleuren. Ikzelf, de mdh en Lien, we kozen allemaal een andere combinatie. Tot ik het Harry Potter stofje erbij haalde dat ik een tijdje geleden kocht om er een ipad hoes van te maken, maar aan de kant moest voor een veel schoner lapje. Ondanks de donkere kleur past het perfect bij de okergele paspel, en de fascinatie van de dochter voor de tovenaarsleerling gaf de doorslag. Voor een perfecte overgang tussen beleg en voering voegde ik ook hier paspel toe.

In kledingstukken voeg ik zelden een label toe, maar deze unieke jas verdient er absoluut eentje.

En dan een laatste detail dat amper zichtbaar is: de gladde voering in de mouw is ook nog eens in datzelfde okergeel !!

Volgens de matentabel was een 8 jaar groot genoeg, maar ik koos een maatje groter, zodat Lien er wat langer plezier aan heeft.

En plezier hadden we al tijdens de fotoshoot in het bos van Domein Nieuwenhoven...

Eindelijk

Bloed, zweet en tranen heeft het me gekost, het ene al wat meer dan het andere, maar alle drie even letterlijk te nemen. Maar ze zijn afgeraakt, de regenjassen voor de kinderen (volgens een patroon uit Ottobre 4/2009). En ik ben content, heel content, want het resultaat mag er zijn. Van mij mag het nu af en toe wel eens een beetje regenen, maar niet op woensdagnamiddag of in het weekend ;-)

Toile cirée stikken is een hele uitdaging, maar met een boventransportvoet is het nog redelijk goed te doen. Vastspelden in naden gaat ook nog, maar voor de zakken moest een andere methode gevonden worden. Speldjes zouden immers blijvende gaatjes opleveren. De zakken werden dan maar met plakband op hun plaats gehouden, en dat leverde achteraf veel peuterwerk op om die weer helemaal te verwijderen.

Voor de voering koos ik voor een felgekleurd contrasterend katoentje dat de zon snel terug zal doen schijnen. En ook het obligate lusje werd niet vergeten.

De aandachtige kijker heeft ondertussen opgemerkt dat de kap ineens verdwenen is en vervangen door een regenhoedje. Dit laatste werd vervaardigd door moeke volgens een patroon van Jo Chapeau, maar omdat we niet zeker waren van het welslagen en het enthousiasme van de kinderen, werd voorzien dat zowel het hoedje als de kap gebruikt kunnen worden. Vandaar dat het patroon van de regenjassen aangepast werd naar een afritsbare kap, en een extra kraagje om de rits te verstoppen en de nek te beschermen tegen de koude als de kap eraf is.

De hoedjes zijn een groot succes, en of de kap veel aan de jassen zal hangen, is nog maar de vraag...

Ons 2 boerinnekes met de rubberen laarzen aan, alleen de regen ontbrak ;-)

Stof: toile cirée en dunne katoen van het stoffenspektakel in het najaar

Hetgeen nog wel ontbreekt, maar nergens te vinden is (misschien woensdag op het voorjaars stoffenspektakel?) is een "tape" om de naden waterdicht te maken (en te beschermen tegen doorscheuren). Iemand suggesties waar ik dat zou kunnen vinden?

Een groot project

't Was hier weer eventjes stil, niet alleen vanwege de pc-issues maar ook door een project waar heel wat tijd in kroop. Na deze winterjas voor mezelf en deze zomerjas voor Lien waagde ik me nu aan een wollen winterjas met voering, split, beleg,...

De wollen stof kocht ik onlangs op het stoffenspektakel, maar dat heb ik me beklaagd... Het kostte me al enorm veel moeite om de stof mooi recht op mekaar te leggen voor het knipwerk. Tijdens het naaien sneuvelden er ettelijke naalden, tot ik op advies van de naaijuf overschakelde naar een naald nr100. Ook rafelde het stof enorm, zodat elke naad na het stikken onmiddellijk overlockt moest worden, hoewel dat bij een gevoerde jas normaal niet nodig is. En dan de voering (ook van daar), die streepjes, man man, zot heb ik mij daarop gekeken. Gelukkig zie je daar niet teveel van...

Ondanks het vele gevloek (wel 30 pogingen om een knoopsgat te maken, zonder succes, uiteindelijk werden het weer magnetische knopen zoals hier) heb ik weer vanalles bijgeleerd, en ben ik heel content met het resultaat...