Pina I, een kokerrok uit Fibre Mood 2

Fibre Mood moet ik waarschijnlijk niet meer voorstellen. Een nieuw naaimagazine dat vanaf vandaag haar 2e editie in de winkelrekken heeft liggen, maar al veel naambekendheid verworven heeft. Uit de eerste editie maakte ik al 3 patronen (komen snel op de blog). Het gebeurde nooit eerder dat er in een naaitijdschrift bij de eerste blik al zoveel mooie modellen gespot werden en dat die dan ook nog eens binnen de 3 maanden vanonder mijn naaimachine rolden. En editie 2 belooft al een even groot succes te worden. In preview kreeg ik alle modellen te zien, en mocht ik er zelfs al eentje uitkiezen om te maken voor de Linkparty. Aangezien een kokerrok in stretchstof al zolang op mijn to sew lijstje staat, gaf ik me onmiddellijk op voor de Pina rok. Deze is er in een rekbare variant met tailleband, en een niet-rekbare met beleg en rits in de zijnaad. Ik koos voor de eerste.

Over de maat heb ik lang getwijfeld. Over de eerste editie las ik immers dat die kledingstukken voor dames allemaal veel te groot vielen. Gebaseerd op de heupomtrek zat ik aan maatje 42, gebaseerd op de tailleomtrek nog wat groter. Niet leuk als je in de winkel in een maatje 38/40 past. Maar bij het nameten van het patroon volgde ik toch maar de suggestie van de matentabel, en de rok zit als gegoten. Wel diepte ik het voorpand bovenaan nog wat verder uit en deed het omgekeerde bij het rugpand. Dat was voor mijn figuur wel nodig om de zijnaad, split, zoom en het blokjespatroon mooi recht te krijgen.

Ondanks mijn 1m76 veranderde ik niets aan de lengte (ik hoorde pas achteraf dat de patronen getekend zijn voor "standaard" vrouwen van 1m68). Mij lijkt de lengte ideaal, of zou ik een volgende keer toch iets verlengen?

De stof (gekocht bij Tirelire) bevat wat glitter, en de binnenkant is ook heel mooi. Dus gebruikte ik die voor de tailleband. Zo lijkt het heel hard op een glitterelastiek.

De rok zit zalig, zo volgen er zeker nog !!

"See you at six" in een maxi skirt

Of eigenlijk is het net omgekeerd, een maxi skirt in een zalig zacht stofje van See you at six. Als beloning voor het testen van de Vivienne dress mocht ik 2m van de nieuwe stoffencollectie uitkiezen. De eerste meter toverde ik om tot een lange rok.

De volledige stofbreedte werd gerimpeld aan een glitterelastiek van Veritas.

Wel knipte ik eerst het pand in twee, zodat ik aan beide zijkanten een split kon maken. Lekker veel bewegingsvrijheid :-). Alleen iets minder handig bij het trappen lopen...

Nog een Lotta

Na het succes van deze Lotta rok besloot ik ook een winterse versie te maken van het bekende Compagnie M patroon, in ribfluweel. Veel keuze hadden ze niet op het Stoffenspektakel, maar uiteindelijk vond ik een toepasselijk stofje voor een handmade kledingstuk.

De stof is nogal druk, zodat ik helemaal niet gedacht heb om een doorlopende print te zoeken voor de achterkant. Nochtans stof genoeg over, het was het laatste stuk van de rol (wordt dus zeker nog vervolgd)...

Omdat het een los model is, voerde ik de rok niet. Ik heb immers meer last van omhoog kruipende rokken als ze gevoerd zijn dan wanneer er geen voering in zit. En voor de warmte is het ook niet echt nodig met de huidige "winterse" temperaturen.

Combineren met een kleur uit mijn "palet" is deze keer niet zo'n probleem: fuchsia, blauw, bruin, misschien zelfs lila...

Contraststofje: Berger
Knopen: AliExpress, uit deze bestelling

Lotta skirt XL

Toen Marte van Compagnie M een oproep deed om de Lotta skirt te testen, koos ik resoluut voor de kinderversie. Hoewel ik het een prachtig(e) rok(je) vond (en nog steeds vind), vreesde ik dat ikzelf geen ideaal testmodel zou zijn. Rok- en broekpatronen moeten altijd aangepast worden, taille en heup vallen nooit in dezelfde maat, en eerlijk gezegd zag ik mezelf ook niet in dat model rondlopen (met al die fronsen). Maar op de Blogameetup zag ik een van De Zussen met een Lotta skirt, en zij en Marte wisten me te overtuigen dat de rok weinig aanpassing nodig zou hebben.

Het patroon werd overgetekend, en dankzij de suggestie in de instructies om de taille van een goed passende rok op te meten, kon ik anderhalve maat kleiner nemen dan oorspronkelijk gedacht. Ik koos een dierbaar stofje (Heirloom Empire Weave Amethyst van Joel Dewberry) dat ik 2 jaar geleden uit New York meebracht. De contrasterende stof komt van bij Berger.

naam
naam

De rok paste wonder boven wonder van de eerste keer. Hij zit zalig. Ik kreeg zelfs van de mdh het compliment dat ik een mooie rok aan had, de eerste keer dat ik hem droeg. En de verbazing was op zijn gezicht te lezen toen ik reageerde dat die zelf gemaakt is. Veel zal ook wel te maken hebben met het feit dat ik bij Bel&Bo een t-shirt vond in exact hetzelfde blauw. Dat lukt alleen maar als je met een lapje stof op pad gaat :-)

naam
naam

Dat er helemaal geen aanpassing moest gebeuren, zou gelogen zijn. De rok hing, zoals altijd, vanachter een heel stuk korter dan vanvoor. In de naailes werd hij afgespoten, en er moest echt wel een heel stuk vanaf, zodat hij plots te kort was naar mijn goesting. Dus in plaats van 3cm om te zomen, zette ik met een minimale naadwaarde nog een extra boordje aan. Zo had de rok terug een aanvaardbare lengte...

naam
naam

En even voor de duidelijkheid, die XL in de titel verwijst niet naar de maat die ik overnam, maar wel naar het feit dat het hier over de damesversie gaat !!

Assorti

Lang geleden kocht ik een grote lap grijs-blauwe tricot. Toen stond al vast dat ik er een rok van zou maken. Maar welke? Patroontjes voor een tricot rok zijn niet gemakkelijk te vinden. Tot ik besloot om, met de hulp van de naailerares, een van de vele zalig passende tricot rokken die ik al kocht bij Lola&Liza na te tekenen.

Zo volgen er zeker nog meer, alleen een "maatje" kleiner (vergeet ik steeds bij tricot).

Ondanks het ontbreken van roze en paars vond Lien het een mooie rok en vroeg ze of ik voor haar ook iets kon maken uit dat stof. Het liefst een kleedje... Opnieuw begon de zoektocht naar een patroon. Tot tante Elke de link doorstuurde van een racerback dress. Ideaal. Er werd snel een mini lapje bijpassende tricot gekocht voor de boordjes aan hals- en armuitsnijdingen. En klaar was het kleedje. Alleen, veel te groot :-(  Zijnaden werden aan weerskanten 2cm ingenomen. Ook die halsrand leurde nog te fel. Helemaal losgetornd, en dan de raad uit blogland opgevolgd om zo’n tricot boord slechts 70% van de lengte te nemen en goed uit te rekken. Zo past het veel beter...

Alleen volgende keer nog een vlieseline naadbandje instrijken tegen het uitleuren. En zo worden we ooit nog een professionele naaister ;-)